IV SA/Wa 1137/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi E.C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania działalności gospodarczej polegającej na demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...],[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska orzekł o wstrzymaniu z dniem [...] marca 2011 r. działalności polegającej na demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji prowadzonej poza instalacjami lub urządzeniami spełniającymi wymagania określone w przepisach szczegółowych dla stacji demontażu oraz bez wymaganego pozwolenia na wytwarzanie odpadów przez Panią E.C., przedsiębiorcę zarejestrowanego pod nazwą "C." z siedzibą w miejscowości M. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniach [...] i [...] listopada 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przeprowadził kontrolę na terenie prowadzonej przez E.C. działalności gospodarczej pod nazwą "C. " [....] W trakcie kontroli ustalono, że E.C. prowadzi działalność na działce nr [...] w N. gm. W., stanowiącej grunty orne, użytki rolne zabudowane, pastwiska trwałe (zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wydanym przez Starostę [...]). Przedmiotowa działka, zgodnie z oświadczeniem E.C., została jej użyczona na podstawie ustnej umowy przez współwłaścicieli działki. Zgodnie z zaświadczeniem o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej przedmiotem działalności Pani E.C. jest sprzedaż hurtowa odpadów i złomu, sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli oraz transport drogowy towarów. Data rozpoczęcia działalności to [...] sierpnia 2006 r. Ustalono, że mimo prowadzenia działalności w powyższym zakresie, nie dokonano zmiany sposobu użytkowania terenu wraz z zabudowaniami. W związku z prowadzoną działalnością E.C. wykorzystywała trzy budynki gospodarcze - stodołę, stajnię i szopę, a także nieutwardzony, niezabezpieczony i nieogrodzony plac znajdujący się za budynkami, o powierzchni ok. [...] arów. W trakcie oględzin terenu zlokalizowanego w N., przeprowadzonych w dniu [...] listopada 2010 r. ustalono, że w szopie magazynowano części samochodowe oraz odpady pochodzące z pojazdów. Części samochodowe gromadzone były na regałach, bądź bezpośrednio na posadzce (zgodnie z wyjaśnieniem E.C. części te przeznaczone były do sprzedaży). W szopie stwierdzono ponadto obecność dwóch beczek, w których zgodnie z oświadczeniem E.C., gromadzony był płyn hamulcowy i zużyty olej. Oprócz tego w szopie stwierdzono obecność zużytych chłodnic oraz zużytych akumulatorów. Za szopą znajdował się nieutwardzony plac, na którym stwierdzono nagromadzenie części samochodowych. Przy stodole gromadzone były w postaci pryzmy odpady tworzyw sztucznych, szkła, elementów gumowych. Na placu stwierdzono ponadto [...] sztuk uszkodzonych pojazdów, które zgodnie z oświadczeniem E.C. pochodziły z Niemiec. Pojazdy te nie posiadały tablic rejestracyjnych. Niektóre z pojazdów zawierały płyny eksploatacyjne, nie stwierdzono w nich natomiast obecności akumulatorów. Wykonano dokumentację fotograficzną dla wybranych 4 pojazdów: Opel Astra, Mazda, Volkswagen Golf, Volkswagen Passat oraz zgromadzono dokumentację tych pojazdów (dowody rejestracyjne i karty pojazdów wydane w Niemczech). Ww. dokumenty pojazdów nie zawierały żadnego zapisu świadczącego o uszkodzeniu lub niesprawności tych pojazdów. Pani E.C. nie przedłożyła dokumentów potwierdzających zakup tych pojazdów, oświadczyła natomiast, że umowy takie były zawierane ustnie. Nie przedłożyła również potwierdzeń zgłoszenia pojazdów do urzędu celnego. E.C. oświadczyła, że nie dokonywała rejestracji pojazdów, natomiast podejmowała decyzję o ich rozbiórce - demontażu na części. Zatrudnieni pracownicy (2 osoby) zajmowali się usuwaniem części z pojazdów, sortowaniem części oraz sprzedażą. W trakcie oględzin stwierdzono czynności polegające na cięciu karoserii jednego z pojazdów. Zgodnie z oświadczeniem Pani E.C. cięcia dokonywali pracownicy firmy odbierającej odpady P.H.U. R. z siedzibą w R. Ww. firmie przekazywane były odpady złomu samochodowego na podstawie formularza przyjęcia odpadów pod kodem 17 04 05 (2 formularze przyjęcia odpadów metali stanowią załącznik do protokołu kontroli). Zdaniem organu zgromadzone przez E.C. pojazdy, z uwagi na duży stopień ich uszkodzenia oraz przeznaczenie do rozbiórki, należało zatem uznać za pojazdy wycofane z eksploatacji, czyli odpady o kodzie 16 01 04* - zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy. Ustalono ponadto, że E.C. nie posiadała żadnych uregulowań formalnoprawnych w zakresie gospodarowania odpadami, a także nie realizowała w pełni obowiązków dotyczących prowadzenia ewidencji odpadów. Ewidencja odpadów oparta była bowiem wyłącznie o karty przekazywania odpadów ,formularze przyjęcia odpadów metali, nie były prowadzone karty ewidencji odpadów. W trakcie kontroli Pani E.C. oświadczyła ponadto, że po dacie [...] marca 2010 r. przyjęła ok. 40 pojazdów do rozbiórki, co zapisano w protokole kontroli. Wobec powyższych ustaleń [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że E.C. dokonywała demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Wymontowanie z pojazdów przedmiotów wyposażenia i elementów nadających się do ponownego użycia zalicza się do procesu odzysku odpadów R14 (inne działania polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub w części), natomiast wymontowanie z pojazdów elementów nadających się do odzysku i recyklingu, prowadzące do powstania innych odpadów zalicza się do procesu odzysku R15 (przetwarzanie odpadów w celu ich przygotowania do odzysku, w tym do recyklingu). Zatem działania prowadzone przez Panią E.C. należy zaliczyć do procesów odzysku. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202, z późn. zm.), demontaż pojazdów wycofanych z eksploatacji może być prowadzony wyłącznie w stacjach demontażu. W myśl art. 21 ust. 1 ww. ustawy przedsiębiorca prowadzący stację demontażu powinien zapewniać bezpieczne dla środowiska i zdrowia ludzi przetwarzanie pojazdów wycofanych z eksploatacji i powstających z nich odpadów. Minimalne wymagania techniczne dla instalacji, w której może odbywać się demontaż pojazdów wycofanych z eksploatacji, pozwalające na prowadzenie demontażu w sposób bezpieczny dla środowiska, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 28 lipca 2005 r. w sprawie minimalnych wymagań dla stacji demontażu oraz sposobu demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. W trakcie kontroli ustalono, że teren, na którym E.C. prowadziła działalność w zakresie rozbiórki pojazdów, nie spełniał minimalnych wymagań przewidzianych dla stacji demontażu. Teren, ma którym magazynowane były pojazdy oraz na którym demontowano pojazdy, nie był m.in. zabezpieczony przed dostępem osób postronnych, nie posiadał utwardzonej, szczelnej powierzchni, nie był wyposażony w system odprowadzania ścieków, kierowanych do separatora substancji ropopochodnych, nie był wyposażony w wagę. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. E.C., uważając ww. decyzję za bezzasadną, złożyła od niej odwołanie. Decyzją z dnia[...] maja 2011 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 13 ust. 6 i 9 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251, z późn. zm.) oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, po rozpatrzeniu odwołania E.C. orzekł o uchyleniu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011r. znak: [...], w części dotyczącej terminu wstrzymania działalności polegającej na demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, prowadzonej poza instalacjami lub urządzeniami spełniającymi wymagania określone w przepisach szczegółowych dla stacji demontażu i w tym zakresie orzekł o wstrzymaniu tej działalności z dniem [...]czerwca 2011 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego istniały podstawy do wydania przedmiotowej decyzji jednakże decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska wymagała uchylenia w części dotyczącej terminu wstrzymania działalności E.C. w zakresie prowadzenia demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. E.C. skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, iż sprowadzane przez nią części samochodowe są pełnowartościowymi używanymi częściami zamiennymi, nadającymi się do dalszej eksploatacji w innych pojazdach tego samego typu. Części te pochodzą z pojazdów rozebranych w krajach wspólnoty. Zdaniem skarżącej wyniki kontroli potwierdzają, że części magazynowane na terenie jej firmy nie pochodzą z pojazdów wycofanych z eksploatacji, a ich sprzedaż ma charakter komercyjny w celu osiągnięcia zysku, a nie zamiaru pozbycia się ich. Zdaniem skarżącej doszło do nieporozumienia z kontrolującymi w zakresie uznania pojazdów za pojazdy wycofane z eksploatacji, a decyzja opiera się na fragmentach wyjaśnień bliżej nie określonych i wyrwanych z kontekstu lub zwrotów zapisanych nieczytelnie bądź częściowo, po czym w pełnym brzmieniu zapisanych w uzasadnieniu decyzji. Dodatkowo na rozprawie przed Sądem pełnomocnik E.C. wskazał, iż skarżąca mimo iż podpisała protokół kontroli, w istocie nie uczestniczyła w czynnościach kontrolnych przeprowadzonych w dniach [...] i [...] listopad 201Or. Jednocześnie nie została pouczona o możliwości odmowy podpisania protokołu, nie była informowana o swoich prawach i obowiązkach. Wyjaśniła ponadto, iż z Niemiec sprowadzane były części samochodowe, a nie całe pojazdy i ich demontaż odbywał się w Niemczech. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 z 2002r. poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto jak stanowi art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002r. poz. 1270 z późniejszymi zmianami ), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wskazane kryteria - Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska utrzymująca co do zasady w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, którą orzekł o wstrzymaniu działalności polegającej na demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji prowadzonej poza instalacjami lub urządzeniami spełniającymi wymagania określone w przepisach szczegółowych dla stacji demontażu oraz bez wymaganego pozwolenia na wytwarzanie odpadów przez Panią E.C., przedsiębiorcę zarejestrowanego pod nazwą "C. " z siedzibą w miejscowości M. Organ odwoławczy dokonał zmiany w zakresie daty wstrzymania tej działalności. Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz ustalony w sprawie stan faktyczny w ocenie Sądu uznać należy, że orzekające w sprawie organy właściwie ustaliły, że na działce nr [...] w N., gm. W., prowadzona jest działalność polegająca na odzysku odpadów poza instalacjami lub urządzeniami spełniającymi określone wymagania, co zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o odpadach jest zabronione. W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom skarżącej jednoznacznie wynika, iż na użytkowanym przez nią terenie prowadzona była działalność w zakresie demontażu pojazdów, na który składają się czynności zaliczone do procesów odzysku odpadów, poza instalacją nie spełniającą wymagań określonych w ww. rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy, co stwarzałoby bezpośrednie lub opóźnione zagrożenia dla jednego lub więcej komponentów środowiska. Tym samym zachodziły podstawy do wydania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska na podstawie art. 13 ust. 6, 7 i 9 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o odpadach decyzji wstrzymującej działalność prowadzoną przez E.C. polegającą na demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji prowadzonej poza instalacjami lub urządzeniami spełniającymi wymagania określone w przepisach szczegółowych dla stacji demontażu oraz bez wymaganego pozwolenia na wytwarzanie odpadów Za bezadane zdaniem Sądu uznać należy wyjaśnienia skarżącej, iż prowadzona przez nią działalność polegała wyłącznie na sprowadzaniu części samochodowych z zagranicy i ich sprzedaży. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, E. C. kupowała w Niemczach pojazdy (dokumenty przykładowych pojazdów stanowią załącznik do protokołu kontroli), które następnie demontowała (dokumentacja fotograficzna, obrazująca stan przykładowych pojazdów, stanowi załącznik do protokołu kontroli). Powyższe potwierdza również oświadczenie skarżącej, iż nie dokonywała ona rejestracji pojazdów, tylko podejmowała decyzję o ich rozbiórce. Dodatkowo z kart przekazania odpadów przedstawionych przez E.C. wynikało, że przekazywała ona kolejnym posiadaczom odpady pochodzące z demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Za bezzasadne zdaniem Sądu uznać należy również zarzuty skarżącej, iż nie czytała treści podpisywanych protokołów, a organ manipulował składanymi przez nią oświadczeniami. W ocenie Sądu uznać je należy za nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności w przedmiotowej sprawie. Sąd nie podzielił również zarzutów w zakresie nieczytelności i niejasności zapisów protokołu kontroli, stwierdzając iż są one w wystarczającym stopniu czytelne. W ocenie Sądu zgodzić należy się również ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż zachodziła podstawa do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w zakresie terminu wstrzymania prowadzenia powyższej działalności. Organ wskazał, iż przepisy art. 130 § 1 i 2 k.p.a. ustanawiają bowiem dwie zasady dotyczące wykonalności decyzji nieostatecznej: po pierwsze, zasadę niewykonalności (niewykonywania) decyzji przed upływem terminu do wniesienia odwołania, po wtóre, zasadę bezwzględnej suspensywności odwołania, czyli wstrzymania z mocy prawa wykonania decyzji, od której wniesiono odwołanie w terminie. Wskazanych powyżej zasad nie stosuje się w dwóch przypadkach: - w sytuacji nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 kpa, - w przypadku, gdy decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy. Ponieważ decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności, decyzja ta nie podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy o odpadach. Biorąc pod uwagę, iż E.C. złożyła w dniu [...] lutego 2011 r., tj. z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, organ odwoławczy zasadnie przyjął, iż wykonanie tej decyzji jest wstrzymane z mocy prawa. Uwzględniając natomiast czas załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym, niemożliwe, jest wykonanie decyzji w terminie ustalonym przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, tj. z dniem [...] marca 2011 r. Wobec powyższego organ II instancji zasadnie orzekł o wstrzymaniu działalności E.C. w zakresie prowadzenia demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji z dniem [...] czerwca 2011 r. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.