IV SA/Wa 1139/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy terenu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić R. B. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. R. B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na wskazane w sentencji postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2009 r. Według zawartego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i 2 dzieci (2 i 5 lat). Posiadany przez nich majątek obejmuje nieukończony dom o pow. 116 m. oraz nieruchomość rolną o pow. 1,06 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż uzyskane przez nią oraz jej męża w 2008 r. dochody obejmowały: wynagrodzenie za pracę skarżącej w kwocie 612 zł, zasiłek wychowawczy w wysokości 400 zł, wynagrodzenie za pracę jej męża (łącznie 12 707 zł brutto ) oraz dochód z gospodarstwa ustalony wg jego powierzchni przeliczeniowej - ok. 1898 zł. W nadesłanym formularzu wniosku skarżąca wskazała na ponoszone w skali roku wydatki, tj.: ogrzewanie (ok. 3 000 zł), gaz (800 zł), energię elektryczną (1700 zł), bilety miesięczne (ok. 2800 zł), ubezpieczenie domu, podatek rolny, nakłady związane z prowadzeniem gospodarstwa (ok. 2500 zł). Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącej dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżąca powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje ją przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącej opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodniła ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Rodzina skarżącej uzyskuje wprawdzie dochody w postaci zasiłku wychowawczego w wysokości 400 zł, wynagrodzenia męża skarżącej z tytułu umowy o pracę w wysokości ok. 1200 zł brutto oraz niewielkiego dochodu z gospodarstwa rolnego. Należy jednak mieć na uwadze, iż osiągany dochód jest niewielki i służy do utrzymania czteroosobowej rodziny. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez rodzinę skarżącej z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania pozwala przyjąć, że wnioskodawczyni znajduje się w ciężkiej sytuacji materialnej. Opłacenie przez skarżącą kosztów sądowych (oprócz uiszczonego już wpisu od skargi), które mogą wystąpić w niniejszej sprawie w przyszłości oraz ustanowienie pełnomocnika z wyboru z całą pewnością przekracza jej możliwości finansowe i nie mogłoby się odbyć bez narażania jej i członków rodziny na niemożność zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 P.p.s.a.