IV SA/Wa 1139/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata B. K. z Kancelarii Adwokackiej z siedzibą w W. przy ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105, art. 140 i art. 144 oraz art. 62 kpa uchylił w całości postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. i umorzył postępowanie współdziałające przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że Wójt Gminy H. wnioskiem z dnia 7 października 2008 r. wystąpił do Wojewody [...] o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości H. oraz budowie zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr ew. [...] relacji [...] do działki nr [...] . Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. uzgodnił realizację w/w inwestycji. Na przedmiotowe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, wskazując że działka nr ew. [...], na której ma być realizowana inwestycja nie posiada zjazdu do drogi powiatowej nr [...] i nie przylega do niej. Z kolei Wójt Gminy H. pismem z dnia 16 grudnia 2008 r. wniósł o umorzenie postępowania uzgodnieniowego w związku ze zmianą wniosku przez inwestora. Organ drugiej instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że postanowienie pierwszoinstancyjne wydane zostało w toku postępowania uzgodnieniowego toczącego się w trybie art. 106 kpa na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Podstawą uzgodnienia są przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.). Zajęcie stanowiska w sprawie przez inny organ nie może wykraczać poza zakres kompetencji organu współdziałającego w postępowaniu wyznaczonym przepisami prawa materialnego. Opinia tego organu może dotyczyć tylko tych aspektów, które wiążą się z zadaniami organu opiniującego. Organ współdziałający nie może zastępować organu właściwego do wydania decyzji w rozpatrywaniu oraz w rozstrzyganiu sprawy. Organ drugiej instancji wskazał, że inicjatywa podjęcia współdziałania z innym organem leży po stronie organu prowadzącego postępowanie główne, w przedmiotowej sprawie – Wójta Gminy H. W związku z wycofaniem wniosku o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy przez Wójta Gminy H. , odpadła przyczyna będąca podstawą postępowania uzgodnieniowego. Wobec powyższego, jak wskazał organ w zaskarżonym postanowieniu, na skutek wycofania wniosku o uzgodnienie, postępowanie uzgodnieniowe nie mogło być prowadzone i konieczne stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia organu pierwszej instancji. Ponieważ postępowanie stało się bezprzedmiotowe na skutek cofnięcia wniosku o uzgodnienie, które to cofniecie ma skutek wsteczny, należało na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylić w całości postanowienie organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie współdziałające przed tym organem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2009 r. złożyła R. B. Skarżąca nie kwestionuje uchylenia postanowienia Wojewody [...] , ale nie zgadza się z jego uzasadnieniem. Zdaniem skarżącej udokumentowała ona, iż działka nr ew. [...] nie przylega do drogi powiatowej nr [...] i w związku z tym nie jest prawdą, że jej zażalenia nie można uznać za skuteczne. Skarżąca wskazała, że postępowanie mogłoby być umorzone tylko wtedy, gdyby to inwestorka cofnęła wniosek. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia uznał, iż skarga nie jest zasadna, gdyż postanowienie to nie narusza prawa. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), decyzję o warunkach zabudowy wydaje (z wyjątkiem terenów zamkniętych) wójt, burmistrz, prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W myśl art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia pierwszoinstancyjnego, wymagane jest uzgodnienie z wojewodą w odniesieniu do innych niż park narodowy i jego otulina obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Uzgodnienia dokonuje się w trybie art. 106 kpa o czy mówi ust. 4 art. 53. Wszczęcie postępowania uzgodnieniowego następuje na wniosek organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy. Organ występuje o dokonanie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem inwestora i przekazuje projekt decyzji o warunkach zabudowy, sporządzony przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów zgodnie z art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W przedmiotowej sprawie wnioskiem tym jest pismo Wójta Gminy H. z dnia 7 października 2008 r., a sam Wójt Gminy H. jest podmiotem inicjującym postępowanie uzgodnieniowe. Odmienne stanowisko skarżącej zaprezentowane w skardze, iż podmiotem tym jest inwestor, nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wnioskodawca do czasu ostatecznego zakończenia postępowania uzgodnieniowego ma prawo cofnąć wniosek o uzgodnienie. Jeżeli nastąpi to na etapie postępowania przed organem I instancji, organ ten umorzy postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej umarza postępowanie, jeżeli postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Jeżeli natomiast cofnięcie wniosku, tak jak w przedmiotowej sprawie, nastąpi na etapie postępowania zażaleniowego, przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji, wówczas zastosowanie znajdzie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i umarza postępowanie pierwszej instancji. Organ drugiej instancji uchyla zaskarżone postanowienie i umarza postępowanie I instancji, w sytuacji gdy postępowanie pierwszoinstancyjne stało się bezprzedmiotowe z jakiejkolwiek przyczyny. Ponieważ art. 138 § 1 pkt 2 kpa nie precyzuje przyczyn umorzenia postępowania I instancji w toku postępowania zażaleniowego, przyjmuje się, iż umarzając postępowanie I instancji, organ drugiej instancji kieruje się przesłankami określonymi w art. 105 § 1 kpa. Tak więc organ drugiej instancji bada, czy w sprawie zaistniały jakiekolwiek przyczyny bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego. W sytuacji stwierdzenia jego bezprzedmiotowości obowiązany jest umorzyć je z urzędu. Skoro w przedmiotowej sprawie podmiot uprawniony do wszczęcia postępowania uzgodnieniowego cofnął swój wniosek, wystąpił brak przedmiotu żądania (sprawy administracyjnej), dla zrealizowania którego postępowanie zostało wszczęte. W tej sytuacji, zasadnie organ drugiej instancji uznał, że w sprawie wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego, nakazująca temu organowi uchylenie postępowania Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. i umorzenie postępowania administracyjnego przed tym organem na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 140 i 144 kpa. Odnosząc się z kolei do zarzutu skargi, iż działka nr ew. [...] nie przylega do drogi powiatowej nr [...] i w związku z tym nie jest prawdą, że jej zażalenia nie można uznać za skuteczne należy stwierdzić, że uzgodnienia dokonuje organ nie tylko w granicach swej właściwości, ale także swoich kompetencji. W przedmiotowej sprawie postępowanie uzgodnieniowe toczyło się w związku z lokalizacją planowanego przedsięwzięcia budowlanego w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zadaniem organu uzgodnieniowego była ocena planowanej inwestycji z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie przyrody i rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia 31 października 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] ze zm.). Natomiast kwestia oceny dostępu działki inwestycyjnej do drogi nie należy do kompetencji organu uzgadniającego w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 250 w/w ustawy.