IV SA/Wa 1146/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz - Malec po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego w sprawie ze skargi J.R. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia (...) maja 2008 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. J.R. w sprawie ze swej skargi na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia (...) maja 2008 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w formie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi, który wynosi 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że jest właścicielem domu mieszkalnego wybudowanego w 1964 r. oraz prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze swoją żoną. Oboje uzyskują świadczenia emerytalne w kwotach: J.R. 1 400 złotych miesięcznie oraz jego żona 630 złotych miesięcznie. Dodatkowo skarżący oświadczył, iż jest osobą chorą, po dwóch wypadkach, co generuje wysokie koszty rehabilitacji, pobytów w szpitalach oraz wizyt w przychodni. Cała emerytura żony skarżącego jest wydawana na leki dla obojga małżonków. Nadto z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że na dzień 15 września 2008 r. stan konta skarżącego zamyka się saldem dodatnim w wysokości 5 006,35 złotych, która to kwota stanowi część odszkodowania wypłaconego za wypadek samochodowy w dniu 27 lutego 2007 r. Rozpoznając złożony w sprawie wniosek J.R. o przyznanie prawa pomocy podkreślić przede wszystkim należy, iż obejmuje on jedynie częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (zwolnienie od wpisu od skargi). Oznacza to, że wnioskodawca powinien wykazać, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wymogi te zostały ustalone przez ustawodawcę w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). Powołany przepis zobowiązuje stronę do wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Wykazanie tego stanu rzeczy stanowi jedyny sposób uzyskania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Biorąc pod uwagę ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie uznać należało, iż skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy w zakresie częściowym. Mając na uwadze zgromadzone na rachunku bankowym środki finansowe, nie można stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Na obecnym etapie postępowania koszty postępowania sądowego do uiszczenia których zobowiązany jest skarżący (i o zwolnienie od których wnosi) nie są na tyle wysokie, aby nie mogły zostać pokryte z uzyskiwanych dochodów oraz posiadanych oszczędności. Analiza nadesłanego do sądu wyciągu z rachunku bankowego jednoznacznie wskazuje, że strona posiada możliwości pokrycia kosztów niniejszego postępowania, które na obecnym etapie wynoszą 200 złotych. Należy podkreślić, że treść przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwala na przyznanie prawa pomocy wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, w których skarżący ponad wszelką wątpliwość udowodnią, że nie są i nie będą w stanie w przyszłości wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Nadesłany do Sądu wyciąg z rachunku bankowego, nie potwierdza, aby tego rodzaju szczególna sytuacja zachodziła w niniejszej sprawie. Dlatego należało odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 245 § 3 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.