IV SA/Wa 1149/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Aneta Opyrchał po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Miasta S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) kwietnia 2007r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżące Miasto S. wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) kwietnia 2007r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż na podstawie opisanej decyzji uczestniczka postępowania sądowoadministracyjnego została ujawniona jako właścicielka w rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę Powiatowego w L. i w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w L.. Nadto od czasu wydania ww decyzji prowadzi ze skarżącym korespondencję, żądając wydania działek nr (...) i (...). Przedstawione okoliczności mogą spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik uczestniczek postępowania B. N. i K. M. w piśmie procesowym z (...) stycznia 2008r. (wpływ 9.01.2008r.) wniósł o nieuwzględnianie powyższego wniosku. Podniósł, iż decyzja stwierdzająca nieważność ma charakter deklaratywny, zatem nie może wywoływać skutków prawnych z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a.). Niezależnie od powyższego podkreślił też, iż zmiana stanu prawnego już nastąpiła przez ujawnienie w księdze wieczystej B. N. jako właścicielki i zapisanie w ewidencji gruntów. Natomiast wniosek o wstrzymanie decyzji dotyczy następstw wydania nieruchomości, a kwestia ta jest sprawą cywilną. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego, na zasadzie § 3 powołanego przepisu, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków [...]. Z powyższej regulacji prawnej wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Przesłanki te dotyczą zdarzeń, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek - w świetle przytoczonej regulacji prawnej - wziął pod uwagę rodzaj i charakter rozstrzygnięcia oraz argumenty wnioskodawcy. W konsekwencji uznał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, tym samym nie podzielił twierdzeń sformułowanych przez pełnomocnika uczestniczek. W tym stanie rzeczy na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.