IV SA/Wa 1154/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 25 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. i S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2006 roku, nr [...] w przedmiocie wydania żądanych zaświadczeń postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący – W. i S. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2006 roku, nr [...] w przedmiocie wydania żądanych zaświadczeń. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast zgodnie z art. 299 § 1 strona zamieszkała za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń. Składając skargę nie spełniono warunków formalnych – skarżący nie podpisali skargi i nie ustanowili pełnomocnika do doręczeń w kraju, wobec czego pismami z dnia 26 czerwca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał obydwoje skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie oryginalnie podpisanego egzemplarza skargi przez obu małżonków oraz do złożenia pełnomocnictwa do doręczeń w kraju. W pismach tych zamieszczono pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącym. Wobec braku adnotacji, w jakim dniu skarżący otrzymali powyższe pisma, Sąd za datę doręczenia wezwań przyjął datę nadania zwrotnego potwierdzenia pisma Sądu tj. 4 lipca 2006 r. Ponieważ braki formalne skargi nie zostały uzupełnione do dnia 4 września 2006 r. , to stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., skargę należało odrzucić.