IV SA/Wa 1154/09

Dnia 27 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2009 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z siedzibą w S. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia uchybienia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z siedzibą w S. na rzecz skarżącej L. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...] uchylająca w całości decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] oraz nakazująca usunięcie w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji uchybienia polegającego na niewłaściwym zagospodarowaniu odpadów gastronomicznych pochodzących ze środków transportu międzynarodowego. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] lutego 2009 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. przeprowadził kontrolę podmiotu L. Sp. z o.o. w W. udokumentowaną protokołem kontroli nr [...] w zakresie zagospodarowania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego kategorii 1. Podstawę prawną kontroli stanowiły przepisy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. UE L z dnia 10 października 2002 r. nr 273, poz. 1 ze zm.). W toku kontroli ustalono, iż materiał kategorii 1 jest przyjmowany w wózkach lotniczych na wydzielonej części rampy, które trafiają bezpośrednio do pomieszczenia, będącego magazynem, w którym następuje segregacja polegająca na oddzielaniu opakowań, sprzętu od produktów pochodzenia zwierzęcego. Segregacja polega na ręcznym oddzielaniu żywności od opakowań. Opakowania jednorazowe są segregowane zgodnie z ogólnymi zasadami segregacji odpadów, natomiast opakowania wielokrotnego użytku są myte i dezynfekowane. Plastik, szkło, metal, papier są segregowane zgodnie z ogólnymi zasadami segregacji odpadów. Plastiki są odbierane przez firmę P., która prowadzi recykling. Dodatki żywieniowe np. mleko w małych opakowaniach jednostkowych są usuwane po oddzieleniu opakowań i traktowane jako materiał kategorii 1 zgodnie z opracowaną Procedurą Jakości. Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 W następstwie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie nieprawidłowości, które zostały stwierdzone podczas ww. kontroli, Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. decyzją z dnia [...] marca 2009 r., powołując w podstawie prawnej art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r., nr 213, poz. 1342), art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), nakazał usunięcie w określonym terminie uchybienia polegającego na segregacji materiału kategorii 1, tj. gastronomicznych odpadów żywieniowych pochodzących ze środków transportu międzynarodowego, na część organiczną przeznaczoną do utylizacji oraz część nieorganiczną segregowaną zgodnie z ogólnymi zasadami segregacji odpadów w terminie 30 dni od momentu doręczenia decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z definicją zawartą w pkt 15 Załącznika I rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 odpady gastronomiczne oznaczają wszystkie odpady żywnościowe, w tym zużyty olej kuchenny pochodzący z restauracji, usług gastronomicznych i kuchni, włącznie z kuchniami zbiorowymi i kuchniami gospodarczymi. Użycie przez ustawodawcę wyrazu "wszystkie" oznacza, że za odpady gastronomiczne uważa się wszystkie odpady żywnościowe, w tym jednorazowe opakowania jednostkowe i przedmioty, które powinny być usuwane zgodnie z zasadami określonymi w art. 4 ust. 2 lit. d) ww. rozporządzenia. Stanowi on, że w przypadku odpadów gastronomicznych mogą one też podlegać usuwaniu jako odpady przez składowanie na składowiskach zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą 1999/31/WE. Opakowania natomiast, stosowanie do treści Załącznika II Rozdział II ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 podlegają spaleniu lub usunięciu za pomocą innych środków, zgodnie z zaleceniami właściwego organu. Mając powyższe na względzie organ stwierdził, iż postępowanie L. Sp. z o.o. polegające na segregacji odpadów gastronomicznych poprzez oddzielanie części organicznej (ważeniu i ładowaniu bezpośrednio do specjalistycznych pojemników na odpady) od części nieorganicznej obejmującej jednorazowe opakowania, które są segregowane zgodnie z ogólnymi zasadami segregacji odpadów i poddawane recyclingowi, jest niezgodne z treścią art. 4 ust. 2 lit d) i postanowieniami Załącznika II Rozdział II ust. 4 ww. rozporządzenia. Zgodnie Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 bowiem z wolą ustawodawcy odpady gastronomiczne powinny być odpowiednio usuwane, a nie podlegać przetworzeniu np. poprzez recycling. W odwołaniu od powyższej decyzji L. Sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania I instancji z uwagi na brak podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu podniesiono po pierwsze, że Powiatowy Lekarz Weterynarii wydając zaskarżoną decyzję przekroczył przydzielone mu ustawowe kompetencje. Kontrola przestrzegania przepisów o opakowaniach i odpadach opakowaniowych należy do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska (art. 2 ust. 1 pkt 11 ustaw z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, t.j. Dz. U. z 2007 r, nr 44, poz. 287 ze zm.). Natomiast Inspekcja Weterynaryjna realizuje zadania z zakresu ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, t.j. Dz. U. z 2007 r., nr 121, poz. 842 ze zm.). Wymagania weterynaryjne mogą się odnosić jedynie do kwestii usuwania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (art. 1 ust. 1 ppkt o) tej ustawy). Nie ma podstawy prawnej do objęcia wymaganiami weterynaryjnymi produktów nie mających pochodzenia zwierzęcego, takich jak opakowania jednorazowe. Stanowisko organu, iż opakowania jednorazowe zaliczają się do odpadów żywnościowych, nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Po drugie wskazano, że przepisy rozporządzenia WE/1774/2002 nie stanowią podstawy prawnej dla wydania skarżonej decyzji. Rozporządzenie to bowiem nie obejmuje swoim zakresem normatywnym odpadów opakowaniowych, a jedynie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego t.j. odpadową żywność pochodzenia zwierzęcego (odpady gastronomiczne) pochodzącą z transportu międzynarodowego. Głównym celem rozporządzenia jest zapewnienie, że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nie będą wykorzystywane do produkcji karmy i/lub skarmiania zwierząt. Wdrożona przez L. Sp. z o.o. procedura postępowania z odpadami gastronomicznymi w pełni pozwala na realizację tego celu. Po trzecie zaznaczono, że Załącznik II rozporządzenia WE/1774/2002 określa wymagania higieniczne dotyczące gromadzenia i przewozu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów przetworzonych i w żadnym miejscu nie Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 odnosi się do odpadów opakowaniowych - nie wskazuje na konieczność ich spalania. Dotyczy bowiem wyłącznie pojemników i kontenerów, w których produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego mogą być przechowywane i transportowane. Po czwarte wskazano, że stanowisko organu I instancji zalecające spalanie odpadów opakowaniowych, tak jak odpadów żywnościowych, pozostaje w kolizji z podstawowymi zasadami prawa o ochronie środowiska. Zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2007 r., nr 39, poz. 251 ze zm.), recycling odpadów opakowaniowych ma pierwszeństwo nad innymi sposobami unieszkodliwiania tych odpadów. Zasada ta jest zbieżna z intencją ustawodawcy zawartą w rozporządzeniu WE/1774/2002 bowiem zgodnie z pkt 4 preambuły, przyjęte rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na stosowanie obowiązującej legislacji w dziedzinie środowiska. Oznacza to, że wprowadzenie w życie przepisów rozporządzenia nie może powodować zmiany w obowiązującym systemie kwalifikacji odpadów. Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylił w całości decyzję organu I instancji oraz nakazał usunięcie w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji uchybienia polegającego na niewłaściwym zagospodarowaniu odpadów gastronomicznych pochodzących ze środków transportu międzynarodowego. W uzasadnieniu wskazał w pierwszej kolejności, iż organ I instancji w sposób nieuprawniony sklasyfikował odpady opakowaniowe nieorganiczne jako "wszystkie odpady żywnościowe", niemniej jednak nie ulega wątpliwości, że przedmiotowe opakowania miały kontakt z odpadami gastronomicznymi pochodzącymi ze środków transportu międzynarodowego sklasyfikowanymi jako surowiec kategorii 1. Dlatego też działanie strony zgodne z procedurą jakości z dnia [...] czerwca 2005 r, polegające na odsegregowaniu z odpadów wyładowywanych na linii rozładowczej odpadów szklanych i w ramach możliwości poddania opakowań plastikowych recyklingowi, co wynika z protokołu kontroli z dnia [...] lutego 2009 r., jest niewystarczające. Dalej zauważył, iż biorąc pod uwagę stopień zagrożenia jaki mogą stwarzać uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego, dokonano ich kategoryzacji i wskazano sposób postępowania z surowcem poszczególnych kategorii. W art. 4 ust. 1 lit. e) Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 rozporządzenia WE/1774/2002 odpady gastronomiczne pochodzące ze środków transportu międzynarodowego określono jako surowiec kategorii 1, wskazując na najwyższy potencjalnie stopień ryzyka dla zdrowia ludzi lub zwierząt. Jeśli zatem zagrożenie mogą stanowić odpady gastronomiczne pochodzące ze środków transportu międzynarodowego, to naturalną konsekwencją takiego stanu rzeczy jest fakt, że identyczna możliwość zagrożenia może pochodzić z opakowań po tychże produktach, które miały przecież kontakt z surowcem kategorii 1. Znalazło to odzwierciedlenie w przepisie ust. 4 Rozdziału II Załącznika II rozporządzenia WE/1774/2002, zgodnie z którym opakowanie musi zostać spalone lub usunięte za pomocą innych środków zgodnie z zaleceniami właściwego organu. Podkreślił, iż celem rozporządzenia WE/1774/2002 jest nie tylko przeciwdziałanie nieuprawnionemu przedostaniu się ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego do łańcucha pokarmowego, ale również odpowiednie inne zabezpieczenie surowca mogącego stwarzać ryzyko przenoszenia choroby, którym w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. e) ww. rozporządzenia są również odpady gastronomiczne pochodzące ze środków transportu międzynarodowego. Zważywszy na fakt, że strona dokonuje segregacji odpadów gastronomicznych pochodzących ze środków transportu międzynarodowego na część organiczną i opakowanie, oraz mając na uwadze przepis Załącznika II, rozdziału II, ust. 4 rozporządzenia WE/1774/2002, Spółka winna przedmiotowe opakowania poddać spaleniu. W skardze na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. poprzez orzeczenie co do istoty sprawy bez podstawy prawnej w sprawie, która nie leży w kompetencji organów inspekcji weterynaryjnej a organ uchylając decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. winien umorzyć postępowanie w I instancji, 2. art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2007 r., nr 44, poz. 287 ze zm.) poprzez 3. Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 potwierdzenie stanowiska organu I instancji, naruszającego kompetencje organów ochrony środowiska do decydowania o sposobie postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, 3. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2007 r., nr 121, poz. 842 ze zm.) poprzez potwierdzenie stanowiska organu I instancji godzącego w przepisy prawne, opartego na założeniu, że opakowania i odpady opakowaniowe są odpadami gastronomicznymi - pochodzenia zwierzęcego, 4. naruszenie art. 1 pkt 1 ppkt o) i art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r., nr 213, poz. 1342) - poprzez potwierdzenie stanowiska organu I instancji godzącego w przepisy prawne, opartego na założeniu, że opakowania i odpady opakowaniowe są odpadami gastronomicznymi pochodzenia zwierzęcego, 5. naruszenie pkt 2, 3, 5, 7, 8, 20, 27 preambuły oraz art. 1, art. 3 ust. 1, art. 4, art. 4.1.b.e. i ust. 2 lit. d i Załącznika pkt 15, Załącznika II Rozdziału ust. 4 rozporządzenia WE/1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi - poprzez potwierdzenie stanowiska organu I instancji godzącego w przepisy prawne, opartego na założeniu, że opakowania i odpady opakowaniowe są odpadami gastronomicznymi pochodzenia zwierzęcego. Jednocześnie skarżąca spółka zarzuciła decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z [...] marca 2009 r. naruszenie: * art. 105 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1, 2 k.p.a. poprzez orzeczenie co do istoty bez podstawy prawnej w sprawie, która nie leży w kompetencji organów inspekcji weterynaryjnej, * art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska poprzez naruszenie kompetencji organów ochrony środowiska do decydowania o sposobie postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, * art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej poprzez przyjęcie, * Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 że opakowania i odpady opakowaniowe są odpadami gastronomicznymi - pochodzenia zwierzęcego, • naruszenie art. 1 pkt 1 ppkt o) i art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt a także pkt 2, 3, 5,7,8,20,27 preambuły i art. 1, 3 ust. 1, art. 4, art. 4.1.b.e.i ust. 2 lit. d i Załącznika pkt 15, Załącznika II Rozdziału ust. 4 rozporządzenia WE/1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi - poprzez niezgodne z prawem przyjęcie, że opakowania i odpady opakowaniowe są odpadami gastronomicznymi pochodzenia zwierzęcego. W motywach skargi skarżąca spółka w sposób obszerny uzasadniła podniesione zarzuty dotyczące obu wydanych w sprawie decyzji. W konkluzji skargi zawarła stwierdzenie, że rozstrzygnięcie co do istoty sprawy zawarte w wydanych decyzjach przez organ I jak i II instancji zapadło z naruszeniem przepisów o właściwości i bez podstawy prawnej. Jednocześnie podkreśliła, że opakowania jak i odpady opakowaniowe nie są odpadami gastronomicznymi stanowiącym produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, iż w sprawie doszło do naruszenia przez [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii art. 4 ust. 1 lit. e rozporządzenia WE/1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. UE L z dnia 10 października 2002 r. nr 273, poz. 1 ze zm.) w związku z pkt 15 Załącznika I do tego rozporządzenia oraz do naruszenia ust. 4 Rozdziału II Załącznika II do powyższego rozporządzenia poprzez przyjęcie, że w okolicznościach faktycznych sprawy przepisy te mają zastosowanie do opakowań jednorazowych po odpadach gastronomicznych pochodzących ze środków transportu międzynarodowego. Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. e rozporządzenia WE/1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi - surowiec kategorii 1 obejmuje produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego w tym odpady gastronomiczne pochodzące ze środków transportu międzynarodowego. Odpady gastronomiczne zdefiniowane zostały w pkt 15 załącznika I do rozporządzenia i oznaczają one wszystkie odpady Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 żywnościowe, w tym zużyty olej kuchenny pochodzący z restauracji, obiektów gastronomicznych i kuchni, łącznie z kuchniami zbiorowymi i domowymi. Stosownie do treści ust. 1 Rozdziału II Załącznika II zatytułowanego "Wymagania higieniczne dotyczące gromadzenia i przewozu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów przetworzonych" powołanego rozporządzenia - produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty przetworzone muszą być gromadzone i przewożone w nowych hermetycznych opakowaniach lub zakrytych, zabezpieczonych przed wyciekami pojemnikach lub pojazdach. Opakowanie musi zostać spalone lub usunięte za pomocą innych środków, zgodnie z zaleceniami właściwego organu (ust. 4 Rozdziału II Załącznika II). W dniu [...] lutego 2009 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. przeprowadził kontrolę skarżącej spółki w zakresie zagospodarowania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego kategorii 1. Zgodnie z niespornymi ustaleniami kontroli skarżąca spółka przeprowadza segregację materiału kategorii 1, polegającą m. in. na ręcznym oddzielaniu żywności od opakowań jednorazowych. Opakowania jednorazowe są segregowane zgodnie z ogólnymi zasadami segregacji odpadów, natomiast opakowania wielokrotnego użytku są myte i dezynfekowane. Plastiki (opakowania) są odbierane przez zewnętrzną firmę, która prowadzi ich recykling. Na podstawie powyższych ustaleń kontrolnych organ wydający zaskarżoną decyzję przyjął, że skoro opakowania miały kontakt z odpadami gastronomicznymi pochodzącymi ze środków transportu międzynarodowego, sklasyfikowanymi jako surowiec kategorii 1, to niewystarczające jest poddawanie tych opakowań recyklingowi. Stwierdził, że opakowania takie stwarzają możliwość zagrożenia jak odpady gastronomiczne stanowiące surowiec kategorii 1. Jednocześnie uznał, opierając się na treści ust. 4 Rozdziału II Załącznika II do ww. rozporządzenia, że skarżąca spółka winna jednorazowe opakowania żywnościowe poddawać spaleniu. Zdaniem Sądu ustalenia kontroli przeprowadzonej w skarżącej spółce, składające się na prawidłowo ustalony w sprawie stan faktyczny, nie dawały podstaw do zastosowania przez organ orzekający powyższego przepisu. Przede wszystkim podkreślić należy, że powołany ust. 4 zawarty jest w Rozdziale II "Pojazdy i pojemniki" w Załączniku II do rozporządzenia WE/1774/2002 zatytułowanym "Wymagania higieniczne dotyczące gromadzenia i przewozu produktów ubocznych pochodzenia Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 zwierzęcego oraz produktów przetworzonych". Powyższe - przy uwzględnieniu wykładni systemowej - oznacza, że przepisy zawarte w Załączniku II do rozporządzenia nie regulują w ogóle postępowania w odniesieniu do jednorazowych opakowań pozostających po oddzieleniu od nich resztek żywności (odpadów gastronomicznych). W rozpatrywanej sprawie chodzi o jednorazowe opakowania (a nie o nowe, hermetyczne opakowania zbiorcze wymienione w tym przepisie obok pojemników i pojazdów), które nie służą do gromadzenia czy transportu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów przetworzonych. Sam fakt uprzedniej styczności omawianych opakowań z surowcem kategorii 1 nie zmienia charakteru opakowania tym bardziej, że skarżąca spółka przeprowadza - o czym była już mowa - segregację surowca polegającą na oddzieleniu opakowań od produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Zauważyć należy, że jakkolwiek [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii nie zgodził się ze stanowiskiem Powiatowego Lekarza Weterynarii w W., który w decyzji z [...] marca 2009 r. uznał, że w niniejszej sprawie wszystkie jednorazowe opakowania są odpadami gastronomicznymi to jednak, stosując ust. 4 Rozdziału II Załącznika II do ww. rozporządzenia "objął" w sposób nieuzasadniony legalną definicją odpadów gastronomicznych zawartą w pkt 15 Załącznika I do rozporządzenia -jednorazowe opakowania po tychże odpadach, przez co naruszył wymieniony przepis związany z art. 4 ust. 1 lit. e rozporządzenia. Oparcie decyzji I instancji, na podstawie wskazanych powyżej przepisów rozporządzenia, potwierdza naruszenie przez organ I instancji wymienionych przepisów prawa materialnego. Konsekwencją niewłaściwej interpretacji wskazanych powyżej przepisów rozporządzenia WE/1774/2002 było naruszenie przez organy orzekające art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r., nr 213, poz. 1342). Zgodnie ze wskazanym przepisem powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że przy prowadzeniu działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 lit. a-n, p lub w art. 4 ust. 3, są naruszone wymagania weterynaryjne określone dla tej działalności, w zależności od zagrożenia stwarzanego dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, wydaje decyzję nakazującą usunięcie uchybień w określonym terminie. W ocenie Sądu błędna interpretacja prawa materialnego, wykazana powyżej, Sygn. akt IV SA/Wa 1154/09 nie daje podstaw do przyjęcia, że wydanie w sprawie decyzji nastąpiło bez podstawy prawnej czy też z naruszeniem przepisów o właściwości. Z tego powodu Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej spółki o stwierdzenie nieważności decyzji w trybie art. 156 §1 pkt 1 i2k.p.a. Wobec stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego Sąd uznał za zasadne uchylenie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] maja 2009 r. jak i wydanej w I instancji decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] marca 2009 r., gdyż naruszenie prawa miało niewątpliwie wpływ na wynik sprawy a wyeliminowanie obu decyzji z obrotu prawnego jest niezbędne do końcowego załatwienia sprawy. W świetle powyższych rozważań Sąd, działając na podstawie art. 134, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit a) oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.