IV SA/Wa 1156/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi E. D. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - oddala skargę - Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Główny Geodeta Kraju stwierdził niedopuszczalność odwołania E. D. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r. orzekającej o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] sierpnia 1963 r, zatwierdzającej klasyfikację gruntów wsi M. – R. gm. N., w części dotyczącej terenu osiedla N.. W uzasadnieniu postanowienia Główny Geodeta Kraju wskazał, że pismem dnia [...] listopada 2009 r. E. D. wniósł odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że jest ono wniesione w terminie, gdyż został błędnie pouczony o sposobie i terminie wniesienia odwołania, a organem właściwym do jego rozpoznania jest Główny Geodeta Kraju a nie Minister Rolnictwa. Główny Geodeta Kraju zaznaczył, że z akt sprawy wynika, że od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r. E. D. wniósł w ustawowym terminie odwołanie, a następnie Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej decyzją z dnia [...] marca 1999 r. utrzymał ją w mocy. Wyrokiem z dnia 6 października 1999 r. sygn. akt II SA 821-822/99 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę od decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] marca 1999 r. Organ odwoławczy stwierdził, że ponowne rozpatrzenie odwołania naruszyłoby zasadę powagi rzeczy osądzonej. Na to postanowienie Głównego Geodety Kraju skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł E. D. zarzucając wydanie go z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 1 i 2 w związku z naruszeniem art. 15 i art. 20 k.p.a. Podnosząc powyższe naruszenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Wojewódzkiego w W. z dnia [...] listopada 1998 r., Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] marca 1999 r. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że skarżone postanowienie nie bierze pod uwagę faktu, że w decyzjach obu instancji naruszenie art. 15 i 20 k.p.a. stanowi naruszenie prawa z art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Skarżący powołując się na pismo Ministerstwa Rolnictwa Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2007 r. stwierdził, że Minister 1 Sygn. akt IV SA/Wa 1156/10 Rolnictwa nie jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, co jego zdaniem powoduje nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r. oraz nieważność wszystkich wydanych decyzji i wyroków sądów administracyjnych podjętych w sprawie. Ponadto skarżący zarzucił, że w postępowaniu dowodowym naruszono art. 7 i 77 § 1 - 4 k.p.a. ponieważ organ nie rozpatrzył całego materiału dowodowego. Jego zdaniem w zasobie geodezyjno - kartograficznym jest zatwierdzony plan parcelacji osiedla N., natomiast nie ma dokumentacji z postępowań administracyjnych, które świadczyłyby o zmianie sposobu wykorzystania nieruchomości z działek budowlanych na użytki leśne. W odpowiedzi na skargę Główny geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie przed Sądem skarżący podtrzymał skargę, jednakże zmodyfikował ją w ten sposób, że zamiast uchylenia zaskarżonego postanowienia wniósł o stwierdzenie jego nieważności na podstawie art. 156 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Stosownie do treści art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Niedopuszczalność odwołania będzie miała miejsce m.in. wówczas, gdy ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia środka zaskarżenia. Przypadek taki następuje niewątpliwie wtedy, gdy tok postępowania odwoławczego w sprawie został wyczerpany. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z treścią art. 16 k.p.a. odwołanie przysługuje od decyzji nieostatecznych. Należy podkreślić, że E. D. skorzystał już z prawa wniesienia odwołania od decyzji nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998r. Na skutek przeprowadzonego postępowania odwoławczego została wydana przez Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej decyzja ostateczna utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny po dokonaniu kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracji wyrokiem z dnia 6 października 1999r. (sygn. akt II SA 821-822/99) oddalił m.in. skargę wniesioną przez E. D.. Wynikający z przepisów tok postępowania odwoławczego Sygn. akt IV SA/Wa 1156/10 został wyczerpany, a utrzymana w mocy ostateczną decyzją organu drugiej instancji decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998r. również stała się decyzją ostateczną. Słuszne jest stanowisko organu, iż merytoryczne rozpatrzenie złożonego ponownie odwołania prowadziłoby do wydania decyzji dotkniętej kwalifikowaną wadą powodującą jej nieważność, gdyż nastąpiłoby rozpoznanie sprawy tożsamej ze sprawą rozstrzygniętą już decyzją ostateczną. Decyzje ostateczne mogą być wzruszone wyłącznie w jednym z nadzwyczajnych trybów przewidzianych w k.p.a. Ostateczna zaś decyzja Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] marca 1999 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r. pozostaje w obrocie prawnym. Sąd nie odnosił się do podnoszonych w skardze zarzutów i argumentacji odnoszącej się nie do zaskarżonego postanowienia, a w istocie do orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] sierpnia 1963r, kontrolowanego już w trybie administracyjnym i sądowym, gdyż nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.