IV SA/Wa 1160/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia umowy do zbycia prawa do kwoty mlecznej - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez K. S. od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie zatwierdzenia umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej i stwierdzenia wielkości indywidualnej ilości referencyjnej przysługującej każdej ze stron utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2005 r. w stosunku do zbywcy – K. S. oraz w stosunku do nabywcy – S. Z. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes Agencji Rynku Rolnego przedstawił następujący stan sprawy. K. S. w roku kwotowym 2005/2006 posiadał prawo do indywidualnej ilości referencyjnej dostaw w wysokości 6 873 kg na mocy decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. W dniu 16 listopada 2005 r. K. S. zawarł ze S. Z. umowę sprzedaży 4 721 kg indywidualnej ilości referencyjnej. Następnie do OT ARR w W. wpłynął wniosek o zatwierdzenie umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej wraz z kopią umowy. Dokumenty zostały własnoręcznie podpisane przez zbywcę i nabywcę. Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r., Nr 244, poz.2081) prawo do indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części może być zbywane wyłącznie producentowi w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, która dla swej skuteczności wymaga zatwierdzenia, w drodze decyzji, przez właściwego dla zbywcy dyrektora oddziału terenowego ARR. Toteż 27 grudnia 2005 r. przedmiotowa umowa została zatwierdzona przez Dyrektora OT ARR w W. Zdaniem organu drugiej instancji brak jest przesłanek aby na etapie postępowania odwoławczego kwestionować skuteczność decyzji w sprawie stwierdzenia wielkości ilości referencyjnej przysługującej każdej ze stron umowy. Oświadczenia woli stron są jednoznaczne i brak jest możliwości odmiennej ich wykładni. Obie strony w chwili zawierania umowy posiadały status producenta oraz posiadały gospodarstwa rolne na terenie województwa [...]. Skargę na powyższą decyzję z dnia [...] maja 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. S.. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że – jego zdaniem – został "okradziony" przez pracowników ARR ze swojej kwoty mlecznej i złożył już w tej sprawie stosowne zawiadomienie do Prokuratury Okręgowej w W. Nadto wnosi o zasądzenie odszkodowania za utraconą kwotę mleczną. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 19 września 2006 r. skarżący wskazał, że nie zostało jeszcze rozpatrzone jego odwołanie od decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r. zmniejszającej indywidualną ilość referencyjną dostaw w stosunku do skarżącego K. S. W związku z powyższym oświadczeniem WSA w Warszawie zwrócił się do Prezesa ARR oraz OT ARR w W. z pytaniem czy K. S. składał odwołanie, a jeżeli tak to jaki jest skutek rozpatrzenia odwołania. Ponadto Sąd zobowiązał również skarżącego K. S. do nadesłanie odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r. wraz z potwierdzeniem nadania tego odwołania. W odpowiedzi na zapytanie WSA w Warszawie, zarówno Prezes ARR jak i Dyrektor OT ARR w W. wyjaśnili, że K. S. nie składał odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r. Natomiast K. S. oświadczył w piśmie, że odwołanie złożył, natomiast nie posiada potwierdzenia nadania. W załączeniu przedstawił pismo – "odwołanie" z dnia 1 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sad Administracyjny, zważył co następuje. Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art. 134 § 2 ww. ustawy. W rozpoznawanej sprawie koniecznym jest ustalenie prawidłowej wykładni przepisu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r., Nr 244, poz.2081). Wg w/w przepisu prawo do indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części może być zbywane wyłącznie producentowi w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, która dla swej skuteczności wymaga zatwierdzenia, w drodze decyzji, przez właściwego dla zbywcy dyrektora oddziału terenowego ARR. Oczywistym więc jest, iż aby zaistniał skutek prawny, o którym mowa w przytoczonym wyżej przepisie prawa muszą zostać spełnione kumulatywnie wszystkie ustawowe przesłanki wymienione w tym przepisie. Po pierwsze wskazać należy, że zarówno zbywca – K. S. jak i nabywca S. Z. są producentami rolnymi. Po drugie zawarli umowę kupna – sprzedaży indywidualnej ilości referencyjnej w dniu 16 listopada 2006 r. i złożyli na stosownym formularzu wniosek o zatwierdzenie umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej. Wniosek został własnoręcznie podpisany zarówno przez zbywcę – K. S. jak i nabywcę S. Z. Po trzecie właściwy dla zbywcy dyrektor oddziału terenowego ARR w W. potwierdził umowę zbycia zawartą między stronami. Dla wyjaśnienia przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że K. S. w roku kwotowym 2005/2006 posiadał prawo do indywidualnej ilości referencyjnej dostaw w wysokości 6 873 kg na mocy decyzji Dyrektora OT ARR w W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. Z tak określonej ilości referencyjnej sprzedał S. Z. indywidualną ilość referencyjną w wysokości 4 721 kg. Toteż Dyrektor OT ARR w W. zatwierdzając umowę pomiędzy zbywcą a nabywcą wskazał, że zbywcy K. S. pozostała i przysługuje indywidualna ilość referencyjna w wysokości 2 152 kg. Decyzja w sprawie zatwierdzenia umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej, jak i stwierdzenia indywidualnej ilości referencyjnej przysługującej każdej ze stron jest potwierdzeniem matematycznego wyliczenia i różnicy pomiędzy ilością posiadanej i sprzedanej indywidualnej ilości referencyjnej. Zarówno na umowie kupna – sprzedaży indywidualnej ilości referencyjnej z dnia 16 listopada 2006 r., jak i na formularzu wniosku o zatwierdzenie umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej, gdzie wskazana jest ilość referencyjna sprzedana i ta, która pozostanie skarżącemu znajduje się własnoręczny podpis K. S. Warunkiem sprzedaży indywidualnej ilości referencyjnej jest jej posiadanie, określone prawomocną decyzją dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny - biorąc pod uwagę treść skargi K. S. – dokonał sprawdzenia czy decyzja z dnia [...] sierpnia 2005 r. określająca indywidualną ilość referencyjną dostaw – 6 873 kg w stosunku do skarżącego K. S. jest prawomocna. Z pism Prezesa ARR jak i Dyrektora OT ARR w W. wynika, że K. S. nie składał odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r. Oświadczenie skarżącego, że takie odwołanie składał nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym bowiem nie posiada on dowodu nadania odwołania, a nadto dołączonego do pisma skarżącego "odwołania" nie można uznać za odwołanie od decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r., bowiem datowane ono jest na dzień 1 sierpnia 2005 r., kiedy to decyzja nie została jeszcze wydana. Odnosząc się do żądania zawartego w skardze, a dotyczącego zasądzenia odszkodowania za utraconą kwotę mleczną to wskazać należy, że właściwość sądów administracyjnych szczegółowo wskazana została w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), który nie przewiduje kognicji sądu administracyjnego w tym zakresie. Analiza akt postępowania administracyjnego i wydanej w tej sprawie decyzji wskazuje, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie w sposób właściwy zastosowały przepisy procedury administracyjnej, jak również przepisy prawa materialnego. Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.