IV SA/Wa 1160/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. M. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia 1) zwolnić Z. M. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla Z. M. adwokata. W toku postępowania, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, Z. M. (zwany dalej: "wnioskodawcą") zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Podał, ze posiada dom oraz gospodarstwo rolne o pow. 11,44 ha. Uzyskuje emeryturę w wysokości 700, 67 zł. Jako wydatki konieczne wymienił: energia elektryczna 100,20 zł, podatek 6,42 miesięcznie (rocznie 77 zł), gospodarowanie odpadami 11 zł, lekarstwa ok. 20 zł. Oceniając złożony przez wnioskodawcę wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 700 zł. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznano, że poniesienie przez wnioskodawcę kosztów sądowych, mogłoby narazić go na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ponadto należy uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy nieudzielanie wnioskodawcy prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.