IV SA/Wa 1161/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-24

Skład orzekający: Karolina Kisielewicz-Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy należy umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jeśli skarżący już posiada przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy należy umorzyć, jeśli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy skarżący posiada już prawomocne postanowienie o przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, ponowne rozpoznawanie wniosku w tym samym zakresie jest zbędne. Zwolnienie od kosztów sądowych rozciąga się na wszystkie etapy postępowania, a ustanowiony pełnomocnik jest już aktywny w sprawie.
Stan faktyczny
Skarżący A. L. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w związku z zamiarem zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Referendarz sądowy uznał, że rozpoznanie wniosku jest zbędne, ponieważ skarżący już posiadał przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zarówno zwolnienie od kosztów, jak i ustanowienie pełnomocnika. Pełnomocnik został już wyznaczony i podejmował czynności procesowe w imieniu skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. W piśmie z 11 września 2015 r. skarżący A. L. wystąpił do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wyjaśnił, że zamierza zaskarżyć postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2015 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 17 czerwca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1161/14 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 1161/14. W ocenie referendarza sądowego zbędne stało się rozpoznanie wniosku skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 9 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1161/14 skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Jak stanowi z kolei art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Skoro więc skarżący ma już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, nie ma podstaw do rozpoznawania jego wniosku po raz kolejny. Zwolnienie od kosztów sądowych rozciąga się bowiem na wszystkie etapy postępowania sądowoadministracyjnego, w tym również na postępowanie międzyinstancyjne i postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odnosząc się do wniosku skarżącego o ustanowenie pełnomocnika z urzędu, referendarz podkreśla, że skarżący posiada już w niniejszej sprawie pełnomocnika przyznanego mu postanowieniem referendarza sądowego z 9 lipca 2014 r. Na podstawie art. 253 p.p.s.a. Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] o wyznaczenie radcy prawnego, albowiem o osobie pełnomocnika decyduje właściwy organ samorządu prawniczego. Z akt sprawy wynika, że Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła dla skarżącego radcę prawnego P. G., który podejmował czynności procesowe w imieniu skarżącego. Nie ulega zatem wątpliwości, że przyznane skarżącemu prawo pomocy zostało skonsumowane. Żądanie przez skarżącego kolejnego pełnomocnika nie może odnieść zamierzonego skutku, nie znajduje bowiem uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Według art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z powyższych względów, na podstawie art. 249 a P.p.s.a. w zw. z art 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło