IV SA/Wa 1162/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B., H. G. i D. S., oraz A. T. i S. T. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę A. B.; 2) zwrócić skarżącej A. B. cały uiszczony wpis sądowych w kwocie 200 (dwieście) złotych. Skarżąca A.B. reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi publicznej. Do skargi dołączono dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 (dwieście) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi) w wysokości 500 (pięćset) złotych, którą skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika winna była uiścić przy wniesieniu skargi. Stosownie do treść art. 221 ustawy P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata bądź radcę prawnego, które są nienależycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi został uiszczony jedynie w kwocie 200 złotych, gdy tymczasem wynosi 500 złotych. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skarga nie została należycie opłacona przez skarżącego reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 221 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 ust. 1 lit. a powołanej ustawy.