IV SA/Wa 1163/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska, asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, `po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie Udostępnienie danych osobowych ze zbiorów meldunkowych 1. skargę oddala; 2. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. W. z kancelarii Adwokackiej w W. ul. [...] kwotę 240,00 zł ( dwieście czterdzieści ) oraz kwotę 52,80 zł ( pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy ) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji po rozpatrzeniu wniosku M. S. odmówił udostępnienia danych adresowych W. S. W uzasadnieniu wskazano, iż M. S., wnioskując o udostępnienie danych adresowych W. S., podniósł, iż chciałby nawiązać z wymienioną kontakt w sprawie rodzinnej. Zgodnie z art. 44 h ust. 2 pkt 4 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, dane adresowe mogą być udostępnione przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek: • istnienia interesu faktycznego wnioskodawcy, • za zgodą osób, których dane dotyczą. Organ uznał, iż wnioskodawca wykazał swój interes faktyczny, jednakże W. S. nie wyraziła zgody za udostępnienie swoich danych adresowych. Wskutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez M. S., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r.utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powtórzono wywody zawarte w poprzedniej decyzji. Podkreślono, iż zgoda osoby, której dane dotyczą musi być wyraźna, nie zaś dorozumiana. Wnosząc skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję M. S. podniósł niezgodność tego rozstrzygnięcia z prawem oraz "zdrowym rozsądkiem". W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji. Oznacza to, iż Sąd ocenia zaskarżony akt pod kątem jego zgodności z prawem, nie zaś słuszności. Mając powyższe kryterium na uwadze Sąd nie dopatrzył się żadnych uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem, bądź stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji. Prawidłowo organ przyjął, iż żądanie M.S. mogłoby znaleźć podstawę materialnoprawną w art. 44 h ust. 2 pkt 4) ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 87, poz. 960 ze zm.). Warunkiem jednak uzyskania w tym trybie danych adresowych jest uzyskanie zgody osoby, której dane dotyczą. W niniejszym wypadku skarżący wniósł o udostępnienie danych adresowych W. S. Zatem zgodnie z powołanym przepisem organ zobowiązany był do uzyskania zgody w/w osoby. Tymczasem W. S. w piśmie z dnia 21 grudnia 2004 r. wyraźnie oświadczyła, iż nie wyraża zgody na udostępnienie M. S. jej danych. Fakt, iż wykazał interes faktyczny w uzyskaniu tych danych nie jest wystarczającą przesłanką do ich ujawnienia. Konkretne sytuacje oraz podmioty, którym takie dane są udostępnione wymienia art. 44 h ust. 1 powołanej ustawy. Przy czym istnieje grupa podmiotów, którym udostępnia się dane niezależnie od warunków i zakresów przedmiotowych. Do takich podmiotów należą m.in. organy Policji, Straży Granicznej, Sądy, Prokuratura. Stosownie natomiast do art. 44 h ust. 2 ustawy dane takie mogą być udostępnione w innych sytuacjach oraz innych podmiotom. Organ trafnie przyjął, iż jedyną podstawą takiego udostępnienia mógłby być art. 44 h ust. 2 pkt 4) ustawy. Chęć bowiem nawiązania przez skarżącego kontaktów rodzinnych z W. S. nie może być zakwalifikowana jako istnienie interesu prawnego po stronie M. S., a jedynie istnienie takiego interesu mogłoby wyłączyć wymóg uzyskania zgody osoby, której dane dotyczą. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga winna ulec oddaleniu i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,. Poz. 1270 ze zm.), orzekł jak na wstępie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 powołanej ustawy.