IV SA/Wa 1168/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2012 r. wniosku J. J. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1168/11, o odmowie dopuszczenia L. M. i Laboratorium P. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestników postępowania wydanego w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odmówić sprostowania postanowienia. J. J. wniósł o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1168/11, o odmowie dopuszczenia L. M. i Laboratorium P. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestników postępowania. Zdaniem J. J. zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu postanowienia nieprawidłowo wskazano, że L. M. i Laboratorium P. wniosły o dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestników, podczas gdy przedmiotem rozpoznania powinien być wniosek J. J. w przedmiocie uznania pełnomocnictwa L. M. jako pracownika - pełnomocnika i prokurenta właściciela Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki. Z art. 159 p. p. s. a. wynika, że sprostowanie może nastąpić także na wniosek strony. Podlegające sprostowaniu niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 p. p. s. a. to uchybienia niezamierzone, dokonane wbrew woli Sądu, powstałe w wyniku przeoczenia i mające charakter oczywisty, to znaczy nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Istotne jest przy tym, że ewentualne sprostowanie nie może prowadzić do zmiany treści postanowienia. Kwestionowane wnioskiem fragmenty postanowienia nie znalazły się w nim przez omyłkę, lecz w wyniku zamierzonego działania Sądu. Sprostowanie zmieniłoby więc w sposób niedopuszczalny treść postanowienia. Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p. p. s. a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.