IV SA/Wa 1169/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych ze zbioru PESEL 1. oddala skargę 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz [...] kwotę 258,15 (dwieście pięćdziesiąt osiem 15/100) złotych oraz kwotę 59,37 (pięćdziesiąt dziewięć 37/100) złote stanowiącą 23% podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej "Minister"), działając na podstawie 138 § 1 pkt 1 k.p. a. w zw. z art. 44h ust.2 pkt 1 i art. 44 i ust 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku J. J. (dalej "skarżącego") o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], odmawiającej udostępnienia ze zbioru PESEL danych K. Z. (dalej "świadek"), orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżący wystąpił do Ministra o udostępnienie ze zbioru PESEL danych adresowych świadka, uzasadniając wniosek tym, iż dane te są skarżącemu niezbędne celem wykonania zobowiązania do wskazania adresu świadka, nałożonego na skarżącego przez Sąd Okręgowy w W. I Wydział Cywilny z dnia [...] grudnia 2011 r., sygn. akt [...]. Do wniosku strona załączyła: pismo Sądu Okręgowego z dnia 16 grudnia 2011 r., zaświadczenie z dnia 17 stycznia 2012 r. z Urzędu Miejskiego w G. oraz zaświadczenie z dnia 7 października 2011 r. z Aresztu Śledczego w W. W związku z wezwaniem organu skarżący nadesłał wniosek sporządzony zgodnie z wzorem określonym w załączniku Nr 1 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 listopada 2008 r., w sprawie określenia wzorów wniosków o udostępnienie danych z ewidencji ludności, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych. Jednocześnie pomimo wezwania do wskazania bliższych danych personalnych świadka, nie nadesłał żadnych dodatkowych informacji pozwalających na wyszczególnienie poszukiwanej osoby w zbiorze PESEL. Wobec powyższego Minister Spraw Wewnętrznych w dniu [...] kwietnia 2012 r. wydał decyzję odmawiającą skarżącemu udostępnienia danych świadka. W dniu 17 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, iż podtrzymuje swoje stanowisko w przedmiocie uzyskania danych świadka. Ponadto skarżący zawarł dodatkowe informacje o poszukiwanej osobie, tj. wskazując, iż osoba ta pracuje w Sądzie Rejonowym w G. przy ulicy [...] na stanowisku protokolanta i zamieszkuje w okręgu gdańskim. Minister Spraw Wewnętrznych ponownie rozpatrując sprawę wskazał, że dysponując informacjami i dokumentami przedstawionymi przez wnioskodawcę w dotychczasowym postępowaniu oraz po zapoznaniu się z uzasadnieniem wniosku o ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy - podtrzymuje stanowisko, że brak jest podstaw prawnych do udostępnienia skarżącemu informacji o danych adresowych świadka. Minister wskazał, iż stosownie do art. 44h ust. 2 pkt i oraz art. 44h ust. 9 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, dane ze zbioru PESEL udostępnia się osobom i jednostkom organizacyjnym, jeżeli wykażą w tym interes prawny. Organ wyjaśnił, że udostępnienie danych będzie możliwe jedynie w przypadku wyraźnego zidentyfikowania poszukiwanej osoby, albowiem wykazany interes prawny w uzyskaniu danych musi odnosić się do konkretnej osoby, a nie kręgu osób noszących to samo imię i nazwisko. Dokładne zidentyfikowanie poszukiwanej osoby następuje w oparciu o przedstawienie przez wnioskodawcę dodatkowych, bliższych danych dotyczących wnioskowanej osoby. Zatem, jeżeli wnioskodawca nie wykaże, względem której z wielu figurujących w zbiorze PESEL osób o tym samym imieniu i nazwisku posiada interes prawny uprawniający do uzyskania wnioskowanych danych organ odmawia udostępnienia żądanych danych. Minister Spraw Wewnętrznych stwierdził, iż wnioskodawca nie nadesłał takich bliższych danych, które pozwoliłyby wyszczególnić poszukiwaną osobę w zbiorze PESEL. Wskazane przez wnioskodawcę dodatkowe informacje o poszukiwanej osobie tj. informacja o wykonywanym zawodzie oraz miejscu zamieszkania, okazały się niewystarczające, ponieważ w katalogu danych, w oparciu o które możliwe jest wyodrębnienie poszukiwanej osoby ze zbioru PESEL, nie znajdują się informacje o wykonywanym zawodzie, czy miejscu zatrudnienia, albowiem dane te zgodnie z treścią art. 44a ust. 7 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych nie są gromadzone w w/w rejestrze. Minister podkreślił, iż także wskazane miejsce zamieszkania poszukiwanej osoby w niniejszej sprawie nie przyczyniło się do wyodrębnienia jedynej osoby noszącej imię i nazwisko wymienione we wniosku o udostępnienie danych i zamieszkującej w podanej miejscowości. Dlatego też organ uznał, że wnioskodawca nie wykazał, wobec której z osób noszących to samo imię i nazwisko posiada interes prawny w uzyskaniu danych ze zbioru PESEL Pismem z dnia 21 maja 2012 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję, nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dnia 7 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę, podnosząc iż organ zaniechał wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270), Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymująca w mocy decyzję tego organu odmawiającą udostępnienia ze zbioru PESEL danych K. Z. Podstawę materialnoprawną stanowiła art. 44h ustawy o ewidencji ludności z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 z późn. zm.). Przepis ten zatem w sposób jednoznaczny określa zasady udostępniania danych ze zbioru PESEL. Zawiera on zamknięty katalog osób prawnych i osób fizycznych uprawnionych do udostępnienia im danych ze zbiorów meldunkowych, jak też zawiera warunki, jakie powinien spełniać podmiot uprawniony do uzyskania danych. Zgodnie z art.44h ust.2 pkt 1 ustawy dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępnione osobom i jednostkom organizacyjnym - jeżeli wykażą w tym interes prawny. Stosownie do treści art.44i ust.5 ustawy organ rozpatrujący wniosek odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, udostępnienia danych osobowych, jeżeli udostępnienie danych spowodowałoby naruszenie dóbr osobistych osoby, której dane dotyczą lub innych osób. Trafnie uznał więc organ, że zachodzą przesłanki do odmowy udostępnienia skarżącemu danych osobowych świadka, albowiem skarżący nie przedstawił informacji, na podstawie których osobę tę można było zindywidualizować. Wskazane przez wnioskodawcę dodatkowe informacje o poszukiwanej osobie tj. informacja o miejscu pracy oraz o miejscu zamieszkania, okazały się niewystarczające, ponieważ w katalogu danych, w oparciu o które możliwe będzie wyodrębnienie poszukiwanej osoby ze zbioru PESEL, nie znajdują się informacje o wykonywanym zawodzie, czy miejscu zatrudnienia, albowiem dane te zgodnie z treścią art. 44a ust. 7 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych nie są gromadzone w w/w rejestrze. Organ wskazał, iż w rejestrze figuruje kilkadziesiąt osób nazywających się tak jak świadek. Uwzględniając żądanie skarżącego wiązałoby się w tej sytuacji z koniecznością udostępnienia skarżącemu danych PESEL, dotyczących kilku różnych osób noszących to samo imię i nazwisko. W oczywisty sposób naruszałoby to dobra osobiste osób, które nie pozostają w żadnym związku z interesami skarżącego. Zasadnie również uznał Minister, że nie był on zobowiązany do prowadzenia własnego postępowania dowodowego w przedmiocie koniecznej indywidualizacji osób wskazanych we wniosku, albowiem uwiarygodnienie interesu faktycznego, którego elementem jest wspomniana indywidualizacja, spoczywa na osobie, która udostępnienia danych się domaga. Wynika to z posłużenia się przez ustawodawcę w art.44h ust.2 pkt 1 ustawy o ewidencji ludności zwrotu "wykaże". Wobec powyższego organ prawidłowo stwierdził, że skarżący nie spełniła przesłanek wynikających z przepisów prawa, by uzyskać dane ze zbiorów meldunkowych. Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Ponadto Sąd orzekł o zasądzeniu na rzecz reprezentującego skarżącego pełnomocnika wynagrodzenia w oparciu o treść § 14 ust.2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02.163.1349 z późn.zm.).