IV SA/Wa 1169/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego G. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych ze zbioru PESEL postanawia: - przyznać radcy prawemu G. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1169/12 oddalił skargę J. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2012r. o odmowie udostępnienia skarżącemu danych ze zbioru PESEL. W dniu 2 kwietnia 2013 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik – radca prawny G. W., działając w imieniu skarżącego, złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną, w tym zwrot kosztów 12,30 zł. poniesionych w związku z doręczaniem skarżącemu korespondencji. W skardze kasacyjnej zawarł oświadczenie, że niniejsze koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części przez stronę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 1100/13 oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 grudnia 2012 r. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego usynowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 490). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA stawka minimalna wynosi 75% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, ustanowiony przed wydaniem wyroku przez WSA w Warszawie, sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku sądu I instancji oraz reprezentował skarżącego przed NSA. Ponieważ pełnomocnik w swym oświadczeniu, nie udokumentował poniesionych wydatków, można orzec jedynie o wynagrodzeniu, według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.