IV SA/Wa 1169/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-09-14

Skład orzekający: Małgorzata Leśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przy ustalaniu wynagrodzenia dla adwokata z urzędu za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., jeśli sprawa została wszczęta przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., a postępowanie nie zostało zakończone do dnia jego wejścia w życie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że w przypadku spraw wszczętych przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. i niezakończonych do tego dnia, należy stosować przepisy dotychczasowe, czyli rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. W konsekwencji, wynagrodzenie dla adwokata z urzędu zostało ustalone na podstawie stawek z tego rozporządzenia, uwzględniając minimalną wysokość opłaty oraz podatek VAT.
Stan faktyczny
Wniosek adwokata T. L. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie odmowy udostępnienia danych. Skarga została wniesiona w kwietniu 2016 r., a adwokat został ustanowiony w grudniu 2016 r. Sąd oddalił skargę wyrokiem z 13 września 2017 r. Adwokat wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi T. L. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne oraz kwotę 55,20 złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska - po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. L. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych w zakresie zgodnym z wnioskiem postanawia: przyznać adwokatowi T. L. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 złotych (dwieście czterdzieści złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. W kwietniu 2016 r. skarżący T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 lutego 2016 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia danych w zakresie zgodnym z wnioskiem. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącego adwokata w ramach przyznania prawa pomocy. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla skarżącego adwokata w osobie T. L. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w imieniu skarżącego stawił się wyznaczony pełnomocnik z urzędu, poparł skargę, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, jak również wniósł o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 13 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1714) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wspomniane rozporządzenie weszło w życie 2 listopada 2016 r. Skoro postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w kwietniu 2016 r. i nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., to stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. W niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia danych w zakresie zgodnym z wnioskiem, zaś w ramach pomocy prawnej wyznaczony adwokat reprezentował skarżącego podczas rozprawy, która odbyła się 13 września 2017 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia (opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy), dlatego też wyniosła ona 240 zł. Stosownie zaś do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 250 § 1 i 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło