IV SA/Wa 1171/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Katarzyna Golat, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych w zakresie zgodnym z wnioskiem oddala skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (Minister, organ) po rozpatrzeniu wniosku T. G. (skarżącego) o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2015 r. o odmowie udostępnienia z rejestru PESEL danych adresowych H. G., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Stan sprawy przedstawiał się następująco: Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2014 r. T. G. zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych o udostępnienie z rejestru PESEL danych adresowych H. G. Uzasadniając potrzebę uzyskania żądanych danych skarżący wskazał na prowadzone przed Sądem Okręgowym w W. I Wydział Cywilny postępowanie przeciwko osobie poszukiwanej. Minister decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] odmówił skarżącemu udostępnienia z rejestru PESEL wnioskowanych danych. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że powodem negatywnego rozstrzygnięcia był brak wystąpienia przesłanki ujętej w art. 46 ust 2 pkt 1 ustawy o ewidencji ludności, tj. brak należytego udokumentowania przez skarżącego uprawnienia w uzyskaniu żądanych danych. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wyraził niezadowolenie z wydanego rozstrzygnięcia, jak również wyraził przekonanie o właściwym udokumentowaniu interesu prawnego w uzyskaniu wnioskowanych danych. Organ pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwał skarżącego do nadesłania dokumentów potwierdzających interes prawnych w żądaniu przedmiotowych danych, w postaci kopii pozwu skierowanego przeciwko osobie poszukiwanej opatrzonego sądową prezentatą lub potwierdzeniem nadania do sądu, bądź aktualnego sądowego wezwania do wykazania danych adresowych osoby poszukiwanej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w nadesłanym drogą elektroniczną dnia [...] stycznia 2016 r. piśmie zarzucił przewlekłe i niezgodne z przepisami Kpa działania pracownika w załatwieniu jego sprawy. Minister po ponownym rozpatrzeniu sprawy, podtrzymał swoje stanowisko o braku podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego. Powołując się na treść art. 46 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2015 r. poz. 388 ze zm.) stwierdził, że dane z rejestru PESEL udostępnia się osobom i jednostkom organizacyjnym, jeżeli wykażą w tym interes prawny. Zdaniem Ministra użycie zwrotu ‘wykaże" oznacza, że legitymowanie się przez wnioskodawcę interesem prawnym musi być udowodnione, a nie tylko uprawdopodobnione. Organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie kwestią sporną było ustalenie, w oparciu o materiał dowodowy, czy skarżący posiada interes prawny w uzyskaniu danych adresowych H. G., a jednocześnie, czy uprawnienie skarżącego do uzyskania żądanych danych zostało właściwie udokumentowane. W ocenie organu skarżący nie udokumentował interesu prawnego w żądaniu udostępnienia danych adresowych osoby poszukiwanej. Podstawą zajęcia takiego stanowiska była okoliczność, że interes prawny w żądaniu udostępnienia danych adresowych, który skarżący wywodził z obowiązku wskazania miejsca zamieszkania poszukiwanej osoby, dla celów postepowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w W. pod sygn. akt [...], nie został właściwie udokumentowany, tj. poparty miarodajnymi dowodami. Oceniając materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym kopie: postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa skarżącego m. in. przeciwko H. G., zobowiązania tegoż Sądu z dnia [...] maja 2014 r. do wskazania danych adresowych pozwanych w sprawie o sygn. akt [...] – wśród których nie znajduje się osoba poszukiwana, a także wezwania sądowego z dnia [...] września 2014 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia w sprawie m. in. przeciwko H. G., organ doszedł do wniosku, że żaden w ww. dokumentów nie nakłada na skarżącego obowiązku wskazania danych adresowych osoby poszukiwanej. Na podstawie tych dokumentów organ nie mógł stwierdzić także, że postępowanie przeciwko H. G. jest w toku, a tym samym istnieje aktualna potrzeba uzyskania danych adresowych osoby poszukiwanej. Ponadto organ zwrócił uwagę na rozbieżność, jaka zachodzi między zakresem żądanych danych adresowych dot. H. G., a treścią załączonego zobowiązania sądu z [...] maja 2014 r. dot. wezwania do podania danych adresowych pozwanych, w tym H. W. ([...]). W tej sytuacji organ uznał, że na tle przesłanek determinujących prawną możliwość uzyskania wnioskowanych danych, powyższe dokumenty, nie wskazują w sposób należyty dostatecznego związku pomiędzy sytuacją prawną skarżącego, w czynnością organu, tj. że jego strefa prawna jest zależna od uzyskania z rejestru PESEL informacji o adresie zameldowania na pobyt stały H. G. W dalszej części uzasadnienia organ, w trybie art. 234 pkt 1 Kpa odniósł się do zarzutów niewłaściwego prowadzenia postępowania odwoławczego przez pracownika organu, uznając je za bezzasadne. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję podnosząc, że jest ona bezprawna. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, bowiem Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja była dotknięta wadami uzasadniającymi wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Sąd zbadał sprawę, nie będąc związany zarzutami skargi - w jej całokształcie, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2017 r. poz. 657 ze zm.). Zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy, dane z rejestru PESEL, rejestrów mieszkańców oraz rejestrów zamieszkania cudzoziemców, w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań, mogą być udostępnione osobom i jednostkom organizacyjnym, jeżeli wykażą w tym interes prawny. Natomiast przepis art. 47 ust. 3 ustawy stanowi, że organ rozpatrujący wniosek o udostępnienie danych odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, udostępnienia danych jednostkowych, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w art. 46, a zatem także w przypadku, gdy strona nie wykazała interesu prawnego w otrzymaniu danych. W rozpatrywanej sprawie skarżący uzasadniając potrzebę uzyskania danych adresowych H. G., wskazał na prowadzone przed Sądem Okręgowym w W. I Wydział Cywilny postępowanie przeciwko osobie poszukiwanej. W tej sytuacji, jak słusznie przyjął organ należało ustalić, czy skarżący posiada uprawnienie do uzyskania wnioskowanych danych, oraz czy uprawnienie to jest realne, aktualne i właściwie udokumentowane. Jak wynika z treści zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji główną przyczyną odmowy udostępnienia żądanych danych było nieudokumentowanie posiadania przez skarżącego aktualnego interesu prawnego w uzyskaniu z rejestru PESEL wnioskowanych przez niego informacji. Powyższe stanowisko organu zasługuje na aprobatę. W ocenie Sądu trafnie organ stwierdził, że interes prawny w uzyskaniu danych gromadzonych w rejestrze PESEL musi być właściwie udokumentowany, co wynika z użytego w art. 46 ust. 2 pkt 1 ustawy o ewidencji ludności sformułowania "wykażą", które oznacza, że to na stronie wnioskującej spoczywa ciężar udowodnienia interesu prawnego. W tym celu organ - zarówno przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji (pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r.), jak i w postępowaniu odwoławczym (pismem z dnia [...] grudnia 2015 r.) - wezwał skarżącego do nadesłania dokumentów mogących potwierdzić interes prawny i jego aktualność w żądaniu udostępnienia danych adresowych H. G. Skarżący złożył kopie dokumentów, które w jego ocenie świadczyły o posiadaniu przez niego interesu prawnego. Jednakże, zdaniem Sądu, na całkowitą aprobatę zasługuje ocena przedłożonych dokumentów dokonana przez organ. Skarżący swoje uprawnienie wywodził z obowiązku wskazania dla celów toczącego się postępowania przed Sądem Okręgowym w W. W toku postępowania przedłożył kopie następujących dokumentów: postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa skarżącego m. in. przeciwko H. G., zobowiązania Sądu z dnia [...] maja 2014 r. do wskazania danych adresowych pozwanych w sprawie o sygn. akt [...] – wśród których nie znajduje się osoba poszukiwana, a także wezwania sądowego z dnia [...] września 2014 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia w sprawie m. in. przeciwko H. G. Żaden z tych dokumentów nie nakładał na skarżącego obowiązku wskazania danych adresowych osoby poszukiwanej w postępowaniu sądowym. Wezwanie Sądu z dnia [...] maja 2014 r. dotyczyło podania danych adresowych pozwanych, w tym H. W. w sprawie o sygn. akt [...]. W ocenie Sądu oczywistym jest, że tym dokumentem skarżący nie udokumentował aktualnego obowiązku podania przed sądem powszechnym adresu H. G. Aby możliwe było udostępnienie danych ze zbioru PESEL, wskazanie osoby której wniosek dotyczy, musi być precyzyjne, organ jest nim związany, nie może w tej sprawie prowadzić postępowania na podstawie własnych ustaleń czy domysłów. Zatem słusznie stwierdził organ, że wezwanie Sądu do wskazania danych adresowych H. W., nie dokumentuje obowiązku wskazania adresu H. G. Właściwie zostało również ocenione przedłożone wezwanie sądowe z dnia [...] września 2014 r. W pełni uzasadnione jest bowiem twierdzenie organu, że na jego podstawie nie mógł stwierdzić, że postępowanie przeciwko H. G. jest nadal w toku, a tym samym – aby istniała aktualna potrzeba uzyskania danych osobowych osoby poszukiwanej. Aktualności wezwania nie potwierdzała również jego treść z której wynikało, że zostało ono opatrzone tygodniowym terminem do uzupełnienia żądanych braków formalnych pod rygorem zwrotu złożonego zażalenia. Zatem, w ocenie Sądu, należy zgodzić się z organem, że z przedłożonych przez skarżącego kopii dokumentów nie wynika aktualny obowiązek wskazania danych adresowych osoby poszukiwanej w postępowaniu sądowym. Zdaniem Sądu postępowanie w rozpatrywanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z prawem, materiał dowodowy został oceniony prawidłowo, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji. Wyniki tego postępowania uzasadniały stwierdzenie, że skarżący w warunkach przedmiotowej sprawy nie wykazał interesu prawnego w uzyskaniu żądanych danych osoby poszukiwanej. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.