IV SA/Wa 1175/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na niezgodne z prawem załatwienie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej skargi na działania Krajowej Rady Sądownictwa postanawia: odrzucić skargę Pismem dnia [...] marca 2007r. L. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niezgodne z prawem załatwienie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej skargi na działania Krajowej Rady Sądownictwa. W uzasadnieniu skargi podnosił, iż informował Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o niezgodnym z prawem załatwieniem przez Krajową Radę Sądownictwa wniosków skarżącego z dnia [...] grudnia 2001 r. oraz [...] lutego 2002r. w sprawie ukarania PRL - owskich sędziów, którzy sprzeniewierzyli się niezawisłości sędziowskiej posłusznym wykonaniem niezgodnych z prawem poleceń ora w sprawie ochraniania funkcjonariuszy publicznych i dziennikarzy za popełnione przestępstwa i naruszają prawo czyny. Pismem z dnia [...] lipca 2006r. Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej poinformowała skarżącego o odmowie podjęcia działań w związku ze złożoną skargą, ponieważ Prezydent RP nie ingeruje w działalność Krajowej Rady Sądownictwa i nie rozpatruje skarg na sposób rozpatrywania przez nią spraw. Zdaniem skarżącego swoim stanowiskiem i odmową Prezydent RP nie wykonał należycie swoich obowiązków wynikających z art. 126 pkt 1 i 2 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę działający w imieniu Prezydenta RP pełnomocnik radca prawny J. R. wniosła o odrzucenie powyższej skargi uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, albowiem skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być zatem konkretny akt, czynność lub bezczynność organu administracji. Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, iż brak w niniejszej sprawie aktu lub czynności, które mogą stanowić przedmiot rozpoznania przez sąd administracyjny. Brak również podstaw do przyjęcia iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z bezczynnością organu tj. Prezydenta RP, który zdaniem skarżącego nie podejmuje oczekiwanych przez niego działań. Należy bowiem podkreślić, iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa przyjęto, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy prowadził postępowanie w sprawie, jednakże nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Wszystkie w/w okoliczności nie mają zastosowania w niniejszej sprawie bowiem żaden przepis prawa nie przewiduje, aby Prezydent RP był upoważniony do sprawowania nadzoru nad działaniami Krajowej Rady Sądownictwa i podejmowania w tym zakresie jakichkolwiek rozstrzygnięć podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.