IV SA/Wa 1175/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jak i związanego z nim decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi D. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] D. M. (wskazywana dalej jako: "skarżąca") pismem z 29 kwietnia 2014 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. W powyższej skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie ww. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W[...] z dnia [...] marca 2014 r. wraz z ww. decyzją Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymogi związane z przesłankami udzielenia ochrony tymczasowej polegają m.in. na tym, by uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową odnosiło się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004, CBOSA). Dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącej istotny jest przedmiotowy zakres wstrzymania wykonania. Otóż przywołana regulacja wskazuje, że wstrzymanie aktu lub czynności dotyczy jedynie tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, pod pojęciem którego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Do aktów takich nie będą zatem należeć te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Zaskarżone postanowienie nie należy do aktów podlegających wykonaniu w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., bowiem nie wymaga żadnej czynności stron. Jego charakter prawny nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec tego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. uznał, że należy odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania obejmuje jednak swym zakresem nie tylko zaskarżone postanowienie, ale także powołaną na wstępie decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Oceniając kwestię wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w tym przepisie może być objęty nie tylko zaskarżony akt, lecz także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W związku z tym treścią powołanego przepisu objęte są zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których dotyczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym (por. T. Woś (red) prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, uwaga 18 do art. 61, str. 386 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, uwaga 3 do art. 61, str. 186). Z akt sprawy wynika, że Prezydent W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy (na terenie tzw. parku "[...]"). Skarżąca pismem z dnia 1 lipca 2013 r. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. jednocześnie wnosząc o jej wstrzymanie. Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2013 r. Następnie postanowieniem z [...] stycznia 2014 r. odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji ostatecznej. W wyniku rozpatrzenia zażaleń od powyższych postanowień Samorządowe Kolegium w W. wydało postanowienia, które następnie zostały zaskarżone do WSA w Warszawie. Abstrahując od pozostałych kwestii, w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że decyzja ustalająca warunki zabudowy ma charakter aktu stwierdzającego, że zamierzona inwestycja jest zgodna z ładem przestrzennym, obowiązującym dla miejsca jej realizacji. Nie wywołuje ona żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja ta - jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego - daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu administracji architektoniczno-budowlanej o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Tym samym nie może wyrządzić znacznej szkody lub wywołać nieodwracalnych skutków. Ewentualnemu wstrzymaniu wykonania będzie mogła podlegać decyzja o pozwoleniu na budowę i w tym postępowaniu zabezpieczone będą mogły być interesy skarżącej. Wobec powyższego, mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy uznać, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 powoływanej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.