IV SA/Wa 1178/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2008 r. sprawy ze skarg E. K., R. G., J. S., T S., M. S., M. F., R. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) kwietnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - oddala skargi - Burmistrz Miasta i Gminy Ł. decyzją Nr (...) z dnia (...) grudnia 2006r. wydaną na podstawie art. 46a ust. 7 pkt 4 w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1 oraz art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska / Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627 ze zm . / ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej UMTS, projekt (...) na działce nr ew. (...) obręb (...), przy ul. (...) w Ł., którego inwestorem jest (...) Spółka z o.o. Decyzja określiła jednocześnie rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Zgodnie z tymi wymaganiami inwestycję należy zaprojektować w taki sposób, aby praca stacji nie powodowała występowania w miejscach [przebywania ludzi, w tym w przestrzeni do 2 m nad poziomem dachu budynku stacji oraz dachami budynków sąsiadujących, pól elektromagnetycznych o wartościach gęstości mocy wyższej od 0,1 W/m2, a składowej elektrycznej natężenia pola wyższej od 7 V/m. Integralną częścią decyzji jest raport o oddziaływaniu na środowisko "Stacja bazowa telefonii komórkowej (...) – Ł. ul. (...) sporządzony we wrześniu 2006 roku. W uzasadnieniu decyzji Burmistrz Miasta i Gminy Ł. wskazał, iż planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest na obszarze, dla którego brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Planowana inwestycja zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko / Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm. / należy do przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest obligatoryjne. Planowana inwestycja na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na jej realizację. Po wszczęciu postępowania administracyjnego do organu wpłynęły liczne protesty właścicieli gruntów i mieszkańców rejonu planowanej inwestycji, przeciwko lokalizacji i budowie stacji oraz montażu anten. Przed wydaniem decyzji organ uzyskał uzgodnienie Wojewody Mazowieckiego, który postanowieniem z dnia (...) listopada 2006 r. uzgodnił uwarunkowania środowiskowe dla realizacji planowanej inwestycji. Organ wskazał, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach uwzględnia zapisy w/w postanowienia i jest zgodna z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów / Dz. U. Nr 192, poz. 1883 /, rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy / dz. U. Nr 217, poz.1833 /oraz ogólnymi przepisami ochrony środowiska i kodeksem cywilnym. Organ wskazał również, iż planowane przedsięwzięcie nie zalicza się do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii, nie będzie powodować transgranicznego oddziaływania na środowisko i nie wymaga utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Analiza raportu oddziaływania na środowisko pozwala uznać organowi, że planowane przedsięwzięcie nie będzie uciążliwe dla środowiska i ludności i będzie spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ł. z dnia (...) grudnia 2006r. wnieśli: T. i J. S., M. S., (...) Sp. z o.o., R. i E. G. oraz M. i R. F. W odwołaniach skarżący podnieśli, iż nie wyrażają zgody na planowane przedsięwzięcie z uwagi na negatywny wpływ na zdrowie mieszkańców i domagają się zmiany lokalizacji inwestycji. Skarżąca M. S. dodatkowo wskazała, że realizacja planowanej inwestycji spowoduje spadek wartości jej działki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia (...) kwietnia 2007r. (...) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Ł. z dnia (...) grudnia 2006r. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach wskazał, że zadaniem organów administracji w sprawach ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia jest ocena, czy realizacja danej inwestycji jest możliwa na gruncie obowiązującego prawa, czy wszystkie procedury poprzedzające wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia zostały zachowane i czy zostały przeprowadzone zgodnie z prawem. Obowiązujące przepisy prawa nie zakazują realizacji inwestycji polegających na budowie stacji bazowych telefonii komórkowych, cyfrowych itp.. Budowa takich inwestycji jest możliwa przy spełnieniu określonych w przepisach warunków. Organ odwoławczy uznał, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Analiza raportu oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia pozwala uznać, że jego zakres jest zgodny z art. 52 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Raport zawiera opis analizowanych wariantów przedsięwzięcia, wraz z krótkim uzasadnieniem wyboru tych wariantów. W raporcie została również przeprowadzona ocena wpływu planowanego przedsięwzięcia na zdrowie ludzi. Ocena ta, w ocenie organu odwoławczego, została przeprowadzona rzetelnie i zgodnie z obowiązującymi przepisami. W ocenie organu w sprawie nie został naruszony przepis art. 144 ust. 1 ustawy Prawo ochrony Środowiska. Organ wskazał również, że obowiązujące przepisy nie wymagają uzyskania zgody stron postępowania środowiskowego na realizację danego przedsięwzięcia, jak również w postępowaniu tym nie jest brana pod uwagę okoliczność negatywnego wpływu inwestycji na wartość sąsiednich działek. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) kwietnia 2007r. złożyli: E. K. G., R. G., J. S., T. S., M. S., M. F. i J. F. W jednobrzmiących skargach skarżący zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie art. 47 i 52 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz art. 10 § 1 i art. 28 kpa. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji z dnia (...) grudnia 2006r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skarg podniesiono, że w raporcie nie dokonano opisów analizowanych wariantów i nie dokonano uzasadnienia wyboru wariantu. Nie opisano przewidywanego oddziaływania na środowisko w sytuacji wystąpienia poważnej awarii przemysłowej stwierdzając jedynie w raporcie, że awaria taka nie wystąpi. Nieuzasadnione zostało stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy Ł., iż planowane przedsięwzięcie nie będzie uciążliwe dla środowiska i ludzi, skoro w raporcie stwierdzono, iż przy długotrwałym oddziaływaniu pól, a takie oddziaływanie byłoby w przypadku ciągłego nadawania sygnałów, prowadzić może do zakłócenia pracy układów organizmu ludzkiego oraz zmniejszeniem odporności organizmu i zwiększeniem podatności na choroby. W raporcie wskazano obszary emisji o większych niż dopuszczalne natężeniach, w decyzji obszary te nie zostały poddane ocenie i analizie. Ponadto nie dokonano jakiejkolwiek oceny czy analizy emisji dla sąsiadujących działek, poprzestając jedynie na ocenie emisji o poziomie wyższym niż dopuszczalne. Raport powinien uwzględniać także inne poziomy emisji. Skarżący podnieśli również, że jako strony postępowania nie byli powiadomieni o zebraniu w sprawie materiału dowodowego, ani też o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji czy możliwości zgłoszenia żądań. Organ, w ocenie skarżących, pominął w postępowaniu te strony tego postępowania, które pismem z dnia 26 października 2006r. zgłosiły w nim swój udział. Powinno to skutkować na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa unieważnieniem decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Uczestnik postępowania (...) Sp. z o.o. w piśmie procesowym z dnia 12 listopada 2007r. wniósł o oddalenie wszystkich skarg. W piśmie procesowym z dnia 7 grudnia 2007r. pełnomocnik skarżącego R. F. uzupełnił złożoną przez niego skargę podnosząc, że zaskarżoną decyzją zostały naruszone przepisy: • art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska w związku z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż doszło do wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania pomimo nie istnienia decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji. * art. 46a ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez nie zweryfikowanie czy do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dołączono poświadczoną przez właściwy organ kopie mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia przez organ stron według niejasnych, dowolnych kryteriów. * art. 77 § 1 kpa w związku z art. 10 § 1 kpa poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez sprawdzenia prawidłowości stosowania przepisów procedury administracyjnej przez Burmistrza Miasta i Gminy Ł. Pisma sporządzone w trybie współdziałania organów (art. 106 § 5 kpa) nie zostały doręczone wszystkim stronom postępowania, co w konsekwencji spowodowało pominięcie tych stron na zasadniczych etapach postępowania. * art. 106 § 5 kpa w związku z art. 57 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska w związku z art. 10 § 1 kpa poprzez przyjęcie nieprawidłowego co do formy (brak formy postanowienia) i treści stanowiska Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego zawartego w piśmie z dnia 22 listopada 2006r. oraz nie doręczenie pisma stronom, co w konsekwencji doprowadziło do niemożliwości skorzystania przez strony z prawa złożenia zażalenia i czynnego udziału strony w postępowaniu. * art. 106 § 5 kpa w związku z art. 10 § 1 kpa poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) listopada 2006r. uzgadniające uwarunkowania środowiskowe dla realizacji planowanej inwestycji doręczono stronom postępowania, podczas gdy strony nie otrzymały tego postanowienia, a w konsekwencji nie miały możliwości skorzystania z prawa złożenia zażalenia i czynnego udziału w postępowaniu. * art. 106 § 2 kpa poprzez nie sprawdzenie czy organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia ocenił prawidłowość doręczeń pism * przesłanych stronom w trybie art. 106 § 2 kpa co doprowadziło do pominięcia stron na istotnych etapach rozpoznawania wniosku. Uczestnik postępowania Stowarzyszenie "E." w piśmie procesowym z dnia 12 grudnia 2007r. przyłączył się do skarg. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w odpowiedzi na skargi wniosło o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. /, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Planowane przedsięwzięcie ze względu na wytwarzane pola elektromagnetyczne zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko / Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm. / w wersji obowiązującej w dacie złożenia wniosku, zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska / tj. Dz. U. z 2006r. Nr 129, poz. 902 ze zm. / i zgodnie z tym przepisem obligatoryjnie wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Zgodnie z art. 46a ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. W przedmiotowej sprawie organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 46a ust. 7 pkt 4 jest Burmistrz Miasta i Gminy Ł. Z kolei art. 46a ust. 4 pkt 1 określa, że do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Z akt administracyjnych wynika, że do wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej UMTS, projekt (...) na działce nr ew. (...) w obrębie (...) przy ul. (...) w Ł., jako załącznik została dołączona kopia mapy ewidencyjnej, która na odwrocie została poświadczona przez Starostę Powiatu W. Zachodniego Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w O. za zgodność z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i zaewidencjonowanym pod nr (...). Na kopii mapy literami A, B, C, D zaznaczono granice terenu, którego dotyczy wniosek. Mapa obejmuje obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, co wynika z porównania mapy z przewidywanym obszarem pól elektromagnetycznych w poziomach wyższych od dopuszczalnych dla anten (...) przedstawionym na kopii mapy w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Wobec powyższego zarzut skarżących naruszenia w toku postępowania art. 46a ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska nie znajduje potwierdzenia. Art. 47 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazuje, jakie zagadnienia powinny być brane pod uwagę i oceniane w ramach przeprowadzonej oceny oddziaływania na środowisko. I tak zgodnie z tym przepisem w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, d) wzajemne oddziaływanie między czynnikami, o których mowa w lit. a-c, e) dostępność do złóż kopalin; 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko; 3) wymagany zakres monitoringu. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ prowadzący postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dokonuje uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięcia z właściwymi organami zgodnie z art. 48 ustawy Prawo ochrony środowiska. W przedmiotowym postępowaniu na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska warunki realizacji przedsięwzięcia uzgodnione zostały z Wojewodą Mazowieckim jako organem ochrony środowiska właściwym w oparciu o art. 378 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy. Postanowienie uzgodnieniowe Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) listopada 2006r. jako ostateczne wiąże organy administracji. Jeżeli w toku postępowania uzgodnieniowego doszło do uchybień procesowych, to przed organem prowadzącym to postępowanie strony mogą składać stosowne wnioski celem obrony swoich uprawnień, w tym wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane / tj. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm. /, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych - urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed dokonaniem zgłoszenia wykonania robót budowlanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane - art. 46 ust. 4a ustawy Prawo ochrony środowiska. Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska jest organem właściwym do dokonania uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do przedsięwzięć, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy. Art. 48 ust. 2 pkt 1a ustawy Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, tj. 19 września 2006r. stanowił, że przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2, 2a, 4, 5, 8 i 9. Tak więc nie wymieniony był w tym przepisie, w obowiązującej wówczas wersji, ust. 4a art. 46, który dotyczy inwestycji objętej wnioskiem w przedmiotowej sprawie. Zmiana art. 48 ust. 2 pkt 1a ustawy Prawo ochrony środowiska, poprzez wprowadzenie do jego treści również ust. 4a art. 46 została wprowadzona z dniem 19 sierpnia 2007r. na podstawie ustawy z dnia 26 kwietnia 2007r. o zmianie ustawy -Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw / Dz. U. Nr 88, poz. 587 /. Z powyższego wynika, że w stanie prawnym obowiązującym w toku postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie był organem, z którym istniał wymóg przeprowadzenia uzgodnienia planowanej inwestycji. Organ odesłał przesłaną mu dokumentację bez zajęcia stanowiska w sprawie. Nie miał obowiązku wydania postanowienia. Z kolei art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazuje, jakie elementy powinien zawierać raport oddziaływania na środowisko. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, należy zapewnić możliwość udziału społeczeństwa -art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z art. 56 ust. 1, ust. 1 b pkt 1, 2, 3, ust. 2 pkt 1, 2, 3, ust. 3, ust. 7, ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska organ wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach winien między innymi, stwierdzić zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli dla danego terenu plan taki został uchwalony, uwzględnić uzgodnienia organów, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki przeprowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ określa m. in. : 1) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; 2) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; 3) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Decyzja musi zawierać charakterystykę całego przedsięwzięcia w postaci załącznika do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wymaga uzasadnienia i powinna zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem w postępowaniu społeczeństwa. W ocenie Sądu decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej UMTS, projekt (...) na działce nr ew. (...) obręb (...), przy ul. (...) w Ł., którego inwestorem jest (...) Spółka z o.o. wydana w przedmiotowej sprawie odpowiada wszystkim wyżej wskazanym przepisom prawa. Również raport o oddziaływaniu na środowisko dołączony do wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia spełnia, wbrew twierdzeniom skarżących, wymogi art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska. W raporcie zostały przedstawione warianty planowanego przedsięwzięcia. Opis analizowanych wariantów przedsięwzięcia zawiera pkt 4 raportu. Z opisu tego wynika, że przedstawiono wariant polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia oraz wariant najkorzystniejszy dla środowiska, który w tym przypadku jest jednocześnie wariantem zaproponowanym do realizacji. W ocenie Sądu, raport o oddziaływaniu na środowisko przedstawiony w niniejszej sprawie nie budzi zastrzeżeń, nie zawiera nieścisłości, nieprawidłowości, nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności i przyjąć za podstawę ustaleń faktycznych. Jedynym czynnikiem fizycznym pochodzącym od projektowanych urządzeń nadawczych i ich systemów antenowych, który stanowi uciążliwość z punktu ochrony środowiska jest pole elektromagnetyczne o wartościach przekraczających wartość dopuszczalną określoną w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów / Dz. U. Nr 192, poz. 1883 /. Z przedstawionych w raporcie obliczeń i rysunków wynika, że obszary pól elektromagnetycznych o poziomach wyższych od 0,1 W/m2, a więc mogące oddziaływać biologicznie na ludzi, będą występować wyłącznie w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludności. W związku z tym nie stwarzają one potencjalnego zagrożenia dla ludzi, bowiem nie występują w miejscach ich przebywania i zamieszkiwania. W ocenie Sądu niezasadny jest zarzut skarżących naruszenia art. 47 ustawy Prawo ochrony środowiska, skoro z decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania wynika, że organ po analizie raportu dołączonego do wniosku uznał, że planowane przedsięwzięcie nie będzie uciążliwe dla środowiska i ludności i będzie spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Raport stanowiący integralną część decyzji określa przewidywane oddziaływanie planowanej inwestycji na środowisko oraz zawiera ocenę tego oddziaływania. Sąd nie podziela zarzutu ustalenia przez organ stron postępowania według niejasnych, dowolnych kryteriów. Z treści decyzji wprost wynika, kogo i dlaczego organ uznał za stronę postępowania. Ustalenia te znajdują potwierdzenie w zapisach z ewidencji gruntu według stanu na dzień 25 września 2006r. Skarżący, jak wynika z akt administracyjnych, byli powiadomieni przez organ o możliwości zapoznania się dokumentami sprawy oraz złożenia ewentualnych uwag i wniosków. Z prawa tego skorzystali, co świadczy, że w sprawie nie został naruszony art. 10 § 1 kpa. Ponadto, z uwagi na to, że w przedmiotowym postępowaniu sporządzany był raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, organ stosownie do art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, podając stosownie do art. 32 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy do publicznej wiadomości informację o wniosku oraz o możliwości składania uwag i wniosków. Planowana inwestycja ma być realizowana na terenie, na którym nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80, poz.717 ze zm. / w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie z art. 46 ust. 4a ustawy Prawo ochrony środowiska wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje m. in. przed dokonaniem zgłoszenia wykonywania robót budowlanych na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Natomiast żaden obowiązujący przepis prawa nie wymaga poprzedzenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. W tej sytuacji nie można zgodzić się z zarzutem, iż zaskarżona decyzja narusza art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska w związku z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.