IV SA/Wa 1179/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie remontu drogi i wywołanej tym remontem zmiany stosunków wodnych postanawia: – umorzyć postępowanie sądowe. Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Skarżący Z. M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie remontu drogi i wywołanej tym remontem zmiany stosunków wodnych. Postanowieniem z dnia 8 listopada 1999 r. postępowanie sądowe w sprawie zostało zawieszone przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74 poz. 365 z późn. zm.) z uwagi na śmierć uczestnika postępowania J. L.. Pismem z dnia 23 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego o złożenie oświadczenia, czy w dalszym ciągu popiera swoja skargę. W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 10 czerwca 2006r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) oświadczył, iż wycofuje swoją skargę gdyż jego zdaniem przedmiot sporu już nie istnieje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał powyższe pismo za cofnięcie skargi. Sąd stwierdził, że dokonane w/w pismem procesowym cofnięcie skargi jest dopuszczalne oraz skuteczne w świetle przepisu art. 60 ustawy P.p.s.a, zgodnie z którym, w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.