IV SA/Wa 1188/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2747/15 zwolnił skarżącą S. R. od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi wniesionej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 1188/16 oddalił skargę S. R. wniesioną na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W dniu 14 grudnia 2016 r. skarżąca zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego orzeczenia. Równocześnie złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznany został postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2017 r. (w którym mylnie wskazano datę 14 lutego 2016 r.), którym w punkcie 1. umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zaś w punkcie 2. odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła w ustawowym terminie sprzeciw w zakresie pkt 2. w części odmawiającej przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i wniosła o zmianę postanowienia poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym sprzed 15 sierpnia 2015 r. – mającym zastosowanie w niniejszej sprawie – tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na powyższe, w niniejszej sprawie, na skutek wniesienia sprzeciwu powyższe postanowienie referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2017 r. (w którym mylnie wskazano datę 14 lutego 2016 r.) utraciło moc zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W rozpoznawanej sprawie skarżąca zwolniona jest z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2747/15. Przyznane tym postanowieniem zwolnienie jest skuteczne zarówno w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Rozpoznawanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych stało się więc zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata należy stwierdzić, że zgodnie z art. 246 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustanowienie w ramach prawa pomocy profesjonalnego pełnomocnika jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy strona nie zatrudnia takiego pełnomocnika lub nie pozostaje z nim w innym stosunku prawnym (np. zlecenia), chyba że został on ustanowiony na podstawie przepisów o prawie pomocy. W tym zakresie Sąd z urzędu poczynił ustalenia i stwierdził, że w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 953/16 ze skargi S. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] skarżąca udzieliła w dniu 24 marca 2016 r. pełnomocnictwa adwokatowi A. A. Pełnomocnictwo zostało dołączone przez pełnomocnika do skargi z dnia 29 marca 2016 r. zarejestrowanej pod sygn. akt VII SA/Wa 953/16 i znajduje się w aktach sprawy na karcie nr 9. Strona pozostaje więc w stosunku prawny z adwokatem, który reprezentuje ją w postępowaniu w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 953/16, przy czym pełnomocnik nie działa w tej sprawie na podstawie przepisów o prawie pomocy. Powyższe wyklucza uwzględnienie przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Z powyższych względów, na podstawie art. 260 w zw. art. 246 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.