IV SA/Wa 1190/09
WyrokWSA w Warszawie2009-11-06
Skład orzekający: Wanda Zielińska-Baran, Marian Wolanin, Teresa Zyglewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja stwierdzająca nieważność decyzji o zmianie w operacie ewidencji gruntów i budynków, oparta na stwierdzeniu rażącego naruszenia prawa przy wprowadzaniu zmian, jest zgodna z prawem, zwłaszcza w kontekście prawomocnego orzeczenia sądu cywilnego dotyczącego zasiedzenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja stwierdzająca nieważność decyzji Starosty o zmianie w operacie ewidencji gruntów była zgodna z prawem. Zmiany w operacie, które nie miały podstawy w prawomocnych orzeczeniach sądowych, aktach notarialnych czy decyzjach administracyjnych, a także prowadziły do naruszenia jednorodności prawnej działki ewidencyjnej, zostały uznane za dokonane z rażącym naruszeniem prawa. Prawomocne orzeczenie sądu cywilnego o zasiedzeniu stanowiło podstawę do wprowadzenia zmian w ewidencji, a organy administracji nie mogły podważać jego skutków.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Głównego Geodety Kraju, która utrzymała w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdzającą nieważność decyzji Starosty o zmianie w operacie ewidencji gruntów. Zmiany te dotyczyły granic i powierzchni działki ewidencyjnej nr [...]. Organy uznały, że zmiany te zostały wprowadzone z rażącym naruszeniem prawa, m.in. bez podstawy w prawomocnych orzeczeniach sądowych lub decyzjach administracyjnych, a także naruszały zasadę jednorodności prawnej działki. Skarżący kwestionowali prawidłowość tych ustaleń, wskazując na posiadane dokumenty potwierdzające stan prawny i faktyczny działki od momentu jej nabycia.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. W. i A. W. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę -
IV SA/Wa 1190/09
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2008 r. stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. orzekającą o dokonaniu w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla obrębu ew. S. zmiany, polegającej na przywróceniu w miejsce działki ewidencyjnej oznaczonej nr [...] o pow. [...] działki ew. nr [...] o pow. [...] ha wg stanu wykazanego w operacie ewidencyjnym na dzień założenia tej ewidencji.
Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Od momentu założenia w 1961 r. ewidencji gruntów i budynków dla obrębu ewidencyjnego S. w ewidencji tej wprowadzono zmiany w stosunku do wszystkich granic działki ewidencyjnej nr [...]. Żadna z tych zmian nie była wprowadzona do operatu ewidencyjnego w drodze decyzji administracyjnej.
Pierwsza zmiana została wprowadzona w 1974 r. zgodnie z Planem sytuacyjnym pomiaru nieruchomości wpisanej w PBGiUR w B. nr rej. [...] w obrąbie S., przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] marca 1974 r. za nr [...]. Zgodnie z tym dokumentem zmianie uległy dwie granice, tj. granica od strony rzeki i granica od strony drogi. Granica od strony rzeki wyznaczona została jako linia prosta, a nie jak dotychczas linia łamana, natomiast granica od strony drogi została przesunięta w głąb działki. W wyniku tych zmian uległa zmianie również powierzchnia działki nr [...] z [...] ha na [...] ha, a działka otrzymała nowy numer-[...]. Wprowadzenie do ewidencji gruntów i budynków tych zmian nastąpiło, w ocenie organu, z rażącym naruszeniem obowiązujących wówczas przepisów prawa - § 58 zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. Nr 11, poz.98 z późn.zm.). Żadna bowiem z okoliczności przewidzianych w w/w przepisie nie zachodziła. Przyjmując nawet, że zmiana granicy od strony rzeki była związana z erozyjnym działaniem wód płynących, to w myśl art. 9 ust.1 ustawy z dnia 30 maja 1962 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 34, poz. 158 z późn. zm.) granicę między gruntami pokrytymi wodami powierzchniowymi a gruntami przyległymi do tych wód stanowiła linia brzegu, którą ustalał wojewódzki
IVSA/Wa1190/09
organ administracji wodnej - na wodach żeglownych i spławnych, a powiatowy organ administracji wodnej - na innych wodach powierzchniowych. Dopiero decyzja właściwego organu ustalająca linię brzegu mogła stanowić podstawę do dokonania w ewidencji gruntów i budynków zmian w zakresie przebiegu granicy pomiędzy wodą powierzchniową a gruntami do niej przyległymi.
Zmiana przebiegu granicy od strony drogi nie była związana z przeniesieniem praw do nieruchomości, wywłaszczeniem części nieruchomości, czy też z postępowaniem rozgraniczeniowym. Nie można uznać, że zmiana tej granicy nastąpiła również z uwagi na wykazywanie w operacie ewidencyjnym jej przebiegu wg faktycznego stanu użytkowania, niezgodnego ze stanem prawnym nieruchomości. Jak wynika z zawiadomienia Państwowego Biura Notarialnego w B. z dnia [...] lipca 1979 r. dla nieruchomości położonej w S., oznaczonej numerem działki ewidencyjnej [...] o pow. [...] ha została założona księga wieczysta KW [...], w której w dziale II wpisano jako właścicieli tej nieruchomości A. W. syna S. i M. oraz R. W. córkę F. i M. Skoro zatem w księdze wieczystej KW [...] została ujawniona działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha to znaczy, że granice tej nieruchomości były zgodne z granicami nieruchomości wykazywanymi w ewidencji gruntów i budynków wg stanu na dzień założenia tej ewidencji. Nie można zatem przyjąć, że wprowadzona zmiana granicy od strony drogi miała na celu doprowadzenie do zgodności pomiędzy danymi wykazywanymi w ewidencji gruntów i budynków a stanem prawnym nieruchomości.
Kolejna zmiana, dotycząca granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...], została wprowadzona w oparciu o dokumentację sporządzoną przez uprawnionego geodetę, przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].08.1972 r. za nr [...]. Dokumentacja ta została sporządzona dla potrzeb prowadzonego przez Sąd Powiatowy w B. postępowania o zasiedzenie przez M. K. nieruchomości położonej w S. oznaczonej parcelą gruntową nr [...] o pow. [...] ha. Postanowieniem tego Sądu z dnia [...] sierpnia 1972 r. sygn. akt [...] stwierdzono, że M. K. nabyła przez zasiedzenie prawo własności parceli gruntowej nr [...] wydzielonej z parceli gruntowej nr [...] zgodnie z planem sytuacyjnym sporządzonym przez geodetę A. G. wpisanym do ewidencji w składnicy geodezyjnej za nr [...]. Z uwagi jednak na fakt, że w dniu
IVSA/Wa1190/09
wydania ww. postanowienia o zasiedzeniu była założona już dla tego terenu ewidencja gruntów i budynków, w której nieruchomości są oznaczone jako działki ewidencyjne, w tym samym opracowaniu geodeta sporządził dokumentację określającą granice i powierzchnię działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...] ha, która, jak wynika z akt sprawy, odpowiadała parceli gruntowej nr [...] o pow. [...] ha. Zatem, granica pomiędzy działką ew. [...] a działką ewidencyjną nr [...] została ustalona ww. prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowy w B.
Pomimo że postępowanie o zasiedzenie przez M. K. nieruchomości położonej w S. oznaczonej parcelą gruntową nr [...] o pow. [...] ha (działka ewidencyjna [...]) zakończone zostało w 1972 r., zmiany w operacie ewidencyjnym, a przynajmniej na mapie ewidencyjnej były wprowadzone dopiero po 1974 r., co wynika z Planu sytuacyjnego pomiaru nieruchomości wpisanej w PBGiUR w B. pod nr rej. [...] w obrębie S., wykonanego przez inż. K. D., przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] marca 1974 r. za nr [...]. W związku z tym, że na opracowaniu tym granica pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] a działką ewidencyjną nr [...] wykazywana jest wg stanu z założenia ewidencji gruntów i budynków, a nie wg stanu wynikającego z prawomocnego postanowienia Sądu Powiatowego w B. należy przyjąć, zdaniem organu, że zmiany w operacie ewidencyjnym co do przebiegu tej granicy zostały wprowadzone już po opracowaniu dokumentacji podziałowej z 1974 r.
Zmiana przebiegu granicy pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] (po zmianach [...]) a działką ewidencyjną nr [...] została wprowadzona do operatu ewidencyjnego w oparciu o dokumentację sporządzoną dla potrzeb wszczętego przez Naczelnika Miasta i Gminy S. postępowania rozgraniczeniowego terenów położonych w S. przy ul. [...] objętych [...] gm. kat, S.- dz. [...] km.20. Postępowanie to, jak wynika z akt sprawy, nie zostało zakończone prawomocną decyzją administracyjną. W wyniku przeprowadzonych przez upoważnionego geodetę czynności ustalenia przebiegu granicy został ustalony nowy przebieg granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi oznaczonymi numerami [...] i [...]. Granica ta została cofnięta w głąb działki nr [...] co przedstawia Plan sytuacyjny zmiany konfiguracji działki [...] objętej KW [...] w gm. kat. S. sporządzony przez mgr inż. H. N. w dniu
IV SA/Wa 1190/09
[...] czerwca 1982 r. i w tym dniu przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...]. W związku z dokonaną zmianą przebiegu tej granicy został zmieniony numer działki ewidencyjnej z [...] na [...], część działki ewidencyjnej nr [...] została włączona do działki ewidencyjnej nr [...], natomiast pole powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] nie uległo zmianie.
Zmiana co do przebiegu tej granicy została wprowadzona do operatu ewidencyjnego na podstawie powyższej dokumentacji, pomimo że postępowanie rozgraniczeniowe nie zostało zakończone prawomocną decyzją właściwego organu lub prawomocnym orzeczeniem sądowym. Zatem i ta zmiana została wprowadzona z rażącym naruszeniem obowiązujących wówczas przepisów.
Działka ewidencyjna nr [...], już w nowych granicach, była dwukrotnie dzielona. Najpierw wydzielono z niej działkę ewidencyjną nr [...] o pow. [...] ha (pozostała część została oznaczona nr [...]), a następnie wydzielona została działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha (pozostała część została oznaczona nr [...] o pow. [...] ha). Działka ewidencyjna nr [...] została sprzedana na rzecz Skarbu Państwa Dyrekcji Okręgowej Dróg Publicznych w K. natomiast działkę ewidencyjną nr [...] nabyli na własność S. i J. małżonków B.
Przedstawiając zakres wprowadzonych zmian, podstawy ich wprowadzenia Główny Geodeta Kraju wskazał, że w operacie ewidencyjnym zmiany co do przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] od strony rzeki, drogi oraz od strony działki ewidencyjnej nr [...] zostały wprowadzone bez dokumentów uzasadniających te zmiany, z rażącym naruszeniem obowiązujących wówczas przepisów prawa. Pomimo uznania, że zmiany te zostały dokonane z rażącym naruszeniem obowiązujących wówczas przepisów prawa, Starosta [...] orzekając o dokonaniu zmiany w operacie ewidencji gruntów, w sposób rażący naruszył art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454).
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodzili się R. i A. W. i wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając decyzji błędną i dowolną wykładnię przepisu art. 365 § 1 kpc oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r.
IVSA/Wa1190/09
W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż działka w dniu jej nabycia ([...] lipca 1979 r.) posiadała oznakowanie [...] o pow. [...] ha. Sprzedająca nabyła działkę na podstawie Aktu Własności Ziemi z dnia [...] listopada 1973 r. podział spadku po ojcu J. D. Po zawarciu warunkowej umowy sprzedaży notariusz zobowiązał właścicielkę J. C. do doręczenia aktualnych dokumentów dotyczących działki [...] - map i wypisów z rejestrów gruntów. Do aktu notarialnego J. C. dostarczyła mapę nr [...] z działką [...] stan z dnia [...] czerwca 1979 r. zam. Nr [...] i wypis z rej. gruntów i budynków o nr. Rej. [...] o pow. [...] ha z dnia [...] lipca 1979 r.
Po zawarciu Aktu Notarialnego została założona przez Sąd w B. księga wieczysta o nr [...] dla działki [...] o pow. [...] ha. Wszystkie odpisy z KW i wypisy z rejestru gruntów i budynków od dnia zakupu to jest od roku 1979 do roku 2009 - ostatnie wypisy z dnia [...] maja 2009 — mówią, że skarżący są właścicielami działki [...] (a nie jak podaje Starostwo Powiatowe w B. [...] według map). Oznacza to, iż od momentu nabycia działki nie nastąpiło nic takiego, co wskazywałoby na jakiekolwiek zmiany w stanie prawnym i faktycznym działki. Wszystkie decyzje administracyjne i decyzje finansowe mówią o działce [...] i wezwania geodetów mówią o działce [...].
W ocenie skarżących postępowanie sądu stwierdzające nabycie przez M. K. na własność nieruchomości przez zasiedzenie nie ma jakiegokolwiek znaczenia gdyż plan sytuacyjny sporządzony przez geodetę dla potrzebnego postanowienia sądu nie wprowadził żadnych zmian co do oznaczenia jak i powierzchni działki [...] stanowiącą własność skarżących. Skarżący wskazali nadto, iż w postępowaniu o zasiedzenie nieruchomości przez M. K. nie brała udziału poprzednia właścicielka działki [...], bo działka [...] nie graniczyła z działką [...] tylko działka [...] a właścicielką nieruchomości była A. M.
Nieuzasadnione jest również, w ocenie skarżących, oparcie rozstrzygnięcia przez Głównego Geodetę Kraju o przepis § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego Budownictwa. Stan prawny i faktyczny działki [...] jest jasny i przejrzysty i nie wchodzą w skład tej działki grunty działek sąsiednich czyli [...] i [...]. Stan ewidencyjny działki skarżących z roku 1961 był taki sam jak w roku 1979 co potwierdzają stosowne dokumenty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
IV SA/Wa 1190/09
W piśmie procesowym z dnia 23 października 2009 r. skarżący podtrzymali swoje zarzuty odnośnie decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. -zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zaskarżona decyzja z dnia [...] maja 2009 r. odpowiada prawu.
Kontrolowane w sprawie decyzje zostały wydane w ramach postępowania nieważnościowego, czyli jednego z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż przedmiotem postępowania nadzwyczajnego winno być przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji, wydanej w postępowaniu zwykłym, w tym wypadku decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. korzystającej z przymiotu ostateczności.
Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest instytucją szczególną, która stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji, o której mowa w art. 16 K.p.a. Procedura stwierdzenia nieważności jest odrębnym i samodzielnym postępowaniem, a zadaniem organu prowadzącego postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji jest ocena decyzji pod kątem kwalifikowanej niezgodności z prawem, tj. czy wydana została z naruszeniem przepisów określonych w art. 156 § 1 K.p.a. Zatem postępowanie takie ma odrębną podstawę prawną i nie może być traktowane tak, jakby chodziło o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ostateczną, rozstrzygającą o zastosowaniu przepisów prawa materialnego do danego stosunku administracyjno - prawnego (por. orzeczenie SN z 7.03.1996r., sygn. akt III ARN 70/95, publ. OSNP 1996/18/258). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
IVSA/Wa1190/09
2 lutego 2006r. (sygn. akt II OSK 490/05, publ. Lex nr 196696) wyraził pogląd, iż "w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, istnienie jednej z przesłanek z art. 156 § 1 K.p.a. musi być oczywiste, "widoczne gołym okiem", a nie być kwestią przypuszczeń, czy też zawiłych dociekań". Przy tym należy pamiętać, że zaistnienie przesłanek stwierdzenia nieważności ocenia się według stanu faktycznego i prawnego sprawy istniejącego w dacie wydania kwestionowanego w trybie nieważnościowym aktu.
Podstawą prawną wpisów w ewidencji gruntów są przepisy art. 20 ust. 1 i 2 oraz art.22 ust 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (DZ.U z 2000 r., Nr 100, poz.1086 ze zm.) oraz rozporządzenia wykonawczego Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku (DZ. U Nr 38, poz.454). Regulacje te stanowią, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu, którymi mogą być - prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne. Postępowanie aktualizacyjne ma na celu utrzymanie takiego stanu operatu ewidencyjnego, aby dane w nim zawarte były zgodne zarówno z okolicznościami faktycznymi jak i stanem prawnym. Ewidencja zawiera bowiem informacje dotyczące gruntów i budynków, ale także osób właścicieli tych nieruchomości. Organy ewidencyjne rejestrują, więc stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu lub budynku. Poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością.
W świetle powyższego stwierdzić należy, iż prawomocne postanowienie Sądu Powiatowego w B. z dnia [...] sierpnia 1972 r. stwierdzające nabycie prawa własności przez zasiedzenie przez M. K. parceli gruntowej nr [...] wydzielonej z parceli gruntowej nr [...] zgodnie z planem sytuacyjnym sporządzonym przez geodetę A. G. wpisanym do ewidencji w składnicy geodezyjnej za nr [...], stanowiło podstawę do wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków stosownych zmian w zakresie w jakim Sąd dokonał ustalenia granic pomiędzy działką ewidencyjną [...] a działką ewidencyjną nr [...]. Zgodnie bowiem z treścią art. 365 § 1 k.p.c. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i
IVSA/Wa1190/09
organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Przepis ten ma zastosowanie również do orzeczeń wydawanych w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c). Wskazać również należy na treść art. 523 k.p.c, z którego wynika, że prawomocne postanowienie orzekające co do istoty sprawy nie może być zmienione ani uchylone, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zarówno przepisy k.p.a. jak i przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 roku, Nr 240, poz. 2027 -tekst jednolity ze zm.) nie dają organom administracji publicznej uprawnień do podważania prawomocnych rozstrzygnięć sądów powszechnych. Prawomocne orzeczenia sądów cywilnych mogą być wzruszane wyłącznie przy wykorzystaniu nadzwyczajnych środków zaskarżenia określonych w k.p.c.
Mając tę okoliczność na uwadze podnieść trzeba, iż Starosta [...] dokonując zmiany w operacie ewidencji gruntów obręb S. w ten sposób, że w jednostce rejestrowej nr [...] oraz na k.m. 20 przywrócił oznaczenie oraz powierzchnię z działki [...] o pow. [...] na działkę [...] o pow. [...] w granicach wykazanych w operacie z założenia ewidencji gruntów obrębu S. z 1961 r., rażąco naruszył § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Jednocześnie rację mają organy orzekające w niniejszej sprawie, iż dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym w kształcie nadanym decyzją Starosty spowodowałoby nadto rażące naruszenie § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z tym przepisem działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Starosta, orzekając o przywróceniu granic działki ewidencyjnej nr [...] wg stanu na dzień założenia ewidencji spowodowałby, że w granicach nowopowstałej działki znalazły by się grunty o niejednorodnym stanie prawnym. Część bowiem działki ewidencyjnej nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...], stanowią grunty wchodzące w skład nieruchomości oznaczonej numerem działki ewidencyjnej [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...] gdzie w dziale II wpisani są S. i J. małżonkowie B. jako właściciele w ustawowej wspólności w całości. Przywracając zatem w operacie ewidencyjnym oznaczenie oraz powierzchnią z działki [...] o pow, [...] ha na działkę [...] o
IVSA/Wa1190/09
pow. [...] ha w granicach wykazanych w operacie założenia ewidencji gruntów obrębu S. z 1961 r. Starosta spowodował, że w granicach działki ewidencyjnej nr [...] znajdą się grunty o niejednorodnym stanie prawnym.
Stąd też decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. została wydana z rażącym naruszeniem wyżej wskazanych przepisów, a w konsekwencji należało Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2008 r. stwierdzająca nieważność decyzji Starosty, odpowiadają prawu.
Dla wyjaśnienia dodać należy, iż Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, mając na uwadze przedstawiony wyżej stan faktyczny, podziela także pogląd organów, iż zmiany dokonane w operacie ewidencyjnym w roku 1974 na podstawie planu sytuacyjnego pomiary nieruchomości wpisanej w PBGiUR w B. pod rej. [...] w obrębie S. przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] marca 1974 r., a także zmiany z roku 1980 wynikające z dokumentów przygotowanych na potrzeby postępowania rozgraniczeniowego (nigdy nie zakończonego decyzją administracyjną), zostały dokonane z naruszeniem prawa. Rażące jednak naruszenie prawa przez Starostę [...] w kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji musi spowodować wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.
9
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło