IV SA/Wa 1192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1192/17 wydanego w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu należności z tytułu zezwolenia na trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1192/17. [...] S. A. z siedzibą w [...] (dalej skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lutego 2017 roku w przedmiocie odmowy zwrotu należności z tytułu zezwolenia na trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 6 czerwca 2017 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, zaś zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2017 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpisy niniejszych zarządzeń wraz z odpisem odpowiedzi na skargę zostały doręczone 13 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lipca 2017 r. odrzucił skargę oraz zwrócił skarżącej kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Wydając ww. postanowienie na postawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd wskazał, iż skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi tzn. nie złożyła poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła w terminie skarżąca, zarzucając naruszenie art. 46 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że strona prawidłowo wezwana nie uzupełniła braku skargi poprzez przedłożenie poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu skargi. Wskazała, iż w żadnej z dwóch kopert otrzymanych przez skarżącą z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawierających odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, nie było wezwania do przedłożenia poświadczonego za zgodność odpisu skargi. Wobec powyższego wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, działając w oparciu o art. 195 § 2 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie albowiem zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W ocenie Sądu, zażalenie na postanowienie z dnia 10 lipca 2017 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę i zwrócił skarżącej kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, jest oczywiście uzasadnione. Wyjaśnienia skarżącej przedstawione w zażaleniu zasługują na uwzględnienie. Z akt sądowych wynika, że przesyłka zawierająca odpis skargi została doręczona skarżącej 13 czerwca 2017 r., zaś druga przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie poświadczonego za zgodność odpisu skargi też została doręczona 13 czerwca 2017 r. Wykonując wezwanie Sądu skarżąca, dnia 14 czerwca 2017 r., nadesłała jedynie dowód wpłaty kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego. Z uwagi na fakt, iż tego samego dnia tzn. 7 czerwca 2017 r. do skarżącej zostały skierowane w tej samej sprawie dwie przesyłki, a skarżąca zaprzecza, aby było w nich wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie poświadczonego za zgodność odpisu skargi można przypuszczać, że w trakcie technicznego wykonywania zarządzeń (drukowania odpisów, zaklejania kopert) doszło do niezałączenia wezwania do usunięcia braku formalnego skargi. Nielogicznym działaniem skarżącej byłoby bowiem uiszczanie wpisu od skargi w kwocie 200 złotych, pomijając wezwanie dotyczące złożenia poświadczonego za zgodność odpisu skargi, tym bardziej, że niewykonanie niniejszego wezwania zawierało rygor odrzucenia skargi a sporządzenie odpisu skargi jest jedynie czynnością techniczną. W tym miejscu należy powołać się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2016 r., sygn. akt I OZ 1015/16, którym to uchylono zaskarżone postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wobec nienadesłania odpisów skargi. Zdaniem NSA, jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie w pełni podziela przedstawione w postanowieniu z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt I OZ 1015/16 stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaś uwzględniając okoliczności niniejszej sprawy (wątpliwości co do prawidłowego doręczenia wezwania do usunięcia braku formalnego skargi) na mocy art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.