IV SA/Wa 1201/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-25

Skład orzekający: Michał Sułkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokat ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną oraz na jakich zasadach ustala się wysokość tego wynagrodzenia?
Ratio decidendi
Adwokat ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Wysokość opłaty ustala się co najmniej na poziomie połowy opłaty maksymalnej, nie przekraczając wartości przedmiotu sprawy, a w przypadku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie wynosi 75% opłaty maksymalnej, jeśli adwokat nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. Do wynagrodzenia dolicza się podatek VAT.
Stan faktyczny
Adwokat A. B. został ustanowiony z urzędu jako pełnomocnik uczestniczki postępowania H. M. w sprawie dotyczącej skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy ustalenia przebiegu rowu. Adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2016 r. Wnioskował o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały zapłacone.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi A. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. B. z dnia 11 kwietnia 2016 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uznania żądania w sprawie ustalenia przebiegu rowu postanawia: przyznać adwokatowi A. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1201/15, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. G., uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uznania żądania w sprawie ustalenia przebiegu rowu. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. przyznał uczestniczce postepowania w przedmiotowej sprawie – H. M. – prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 11 marca 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] informujące o wyznaczeniu dla H. M. pełnomocnika w osobie adwokata A. B. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 11 kwietnia 2016 r. złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego wyroku z dnia 14 stycznia 2016 r. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 kwietnia 2016 r. adwokat A. B. oświadczył, że sporządzona przez niego opinia została nadana na wskazany w aktach postępowania sądowego adres H. M. w dniu 11 kwietnia 2016 r. listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc w przedmiotowej sprawie - w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji - określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W przedmiotowej sprawie pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat A. B. polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1201/15. Wyznaczony adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia. Ponieważ pełnomocnik nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, wynosi ona 75% stawki maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło