IV SA/Wa 1201/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 28.05. 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 3 kwietnia 2018 r. G. D., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], zobowiązującą właściciela nieruchomości do udostępnienia części nieruchomości położonej we wsi B., gm. J., oznaczonej jako działka ew. nr [...] o pow. 4,4162 ha w pasie technologicznym niezbędnym do przeprowadzenia prac o pow. 0,0120 ha poprzez zezwolenie [...] S.A. na wykonanie prac związanych z wykonaniem remontu polegającego na wymianie istniejącej linii napowietrznej niskiego napięcia bez zmiany jej przebiegu oraz dwóch stanowisk słupowych bez zmiany miejsca ich posadowienia, zgodnie z załącznikiem mapowym stanowiącym integralną część, na okres 14 dni od daty rozpoczęcia prac. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak również niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż zmiana parametrów użytkowych i technicznych istniejącego obiektu budowlanego stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia skarżącego oraz innych osób przebywających na przedmiotowej nieruchomości. Podniósł, iż przebudowa słupów i linii przesyłowej w sposób zaproponowany przez inwestora, zwiększający bardzo znacząco ich moc oraz zasięg oddziaływania pola elektromagnetycznego, będzie wpływać niekorzystnie na nieruchomość skarżącego, ograniczając możliwość jej zabudowy, jak również na zdrowie i życie osób na niej przebywających. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). W niniejszej sprawie skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości, wydanej na podstawie art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), dalej u.g.n. Aktowi temu można przypisać atrybut wykonalności w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Wyłączenia przewidziane w art. 9 u.g.n. są w pełni zrozumiałe, gdyż decyzje w tych sprawach są wydawane pod presją okoliczności, aby uniknąć zbędnej zwłoki. Wstrzymanie wykonania takich decyzji nastąpić może na zasadach ogólnych, w wyniku złożenia wniosku o wstrzymanie ich wykonania do organu odwoławczego lub do sądu administracyjnego, pod warunkiem złożenia skargi na tę decyzję. Ponadto, wyłączenia te stanowią wyraz uznania za większe dobro celów, którym służą przepisy wyłączone spod działania art. 9 cytowanej ustawy, niż celu, jakiemu służy generalnie regulacja art. 9, jakim jest ochrona własności (por. postanowienia NSA z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OZ 316/18, z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 80/15 – publ. CBOSA). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została w celu tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju ochrony strony postępowania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania i uprawdopodobnienia zdarzeń czy okoliczności, spełniających przesłanki powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ich uprawdopodobnienie nie może ograniczać się do samych twierdzeń strony. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może opierać się wyłącznie na twierdzeniach strony. Zawarta we wniosku argumentacja winna być poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, czego skarżący nie uczynił. Nie uprawdopodobnił bowiem, że zobowiązanie go do udostępnienia na okres 14 dni nieruchomości celem wykonania prac remontowych – polegających na wymianie istniejącej linii napowietrznej niskiego napięcia bez zmiany jej przebiegu oraz dwóch stanowisk słupowych bez zmiany miejsca ich posadowienia – spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa u.g.n. przewiduje za udostępnienie nieruchomości oraz ewentualne szkody powstałe na skutek czynności związanych z przeprowadzeniem prac odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości, a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości, określony w decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania. Ponadto, ustawa u.g.n. przewiduje obowiązek przywrócenia przez inwestora nieruchomości do stanu poprzedniego, a jeżeli takie przywrócenie jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności, organ zobligowany jest do ustalenia odszkodowania za powstałe szkody (art. 124 ust. 4 u.g.n.). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.