IV SA/Wa 1202/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. o zobowiązanie Wójta Gminy O. do wydania warunków technicznych podłączenia do sieci kanalizacyjnej postanawia: - odrzucić skargę Skarżący J. B., w piśmie z dnia 14 marca 2006 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy O. w wydaniu warunków technicznych podłączenia nieruchomości skarżącego, oznaczonej działką nr ewid. [...] położoną w O. przy ul. [...], do sieci kanalizacyjnej. Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz bezczynność organów. Ponadto, według art. 3 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. Nr 72, poz. 747, ze zm.), zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Oznacza to, iż do organów gminy należy ustalenie, w jakiej formie organizacyjnej gmina będzie wykonywać ustawowe zadanie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. W zależności bowiem od dokonanego ustalenia, obowiązki te będą spoczywać na wyspecjalizowanym przedsiębiorstwie wodociągowo-kanalizacyjnym, gminnej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej albo bezpośrednio na organie wykonawczym gminy. Według art. 6 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług, przy czym przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy. Stosownie natomiast do art. 15 ust. 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki przyłączenia określone w regulaminie, o którym mowa w art. 19, oraz istnieją techniczne możliwości świadczenia usług. Z art. 19 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 i 5 powołanej ustawy wynika, że w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków – stanowiącym akt prawa miejscowego – rada gminy określa prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, w tym m.in. warunki przyłączania do sieci oraz techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych. W przypadku, gdy gmina nie powierzyła wykonywania swoich zadań wyspecjalizowanemu przedsiębiorstwu lub gminnej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, należy przyjąć, iż powołane obowiązki spoczywają bezpośrednio na organie wykonawczym gminy. W świetle powołanych przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych stanowią przedmiot regulacji prawa miejscowego, od spełnienia których uzależnione jest przyłączenie nieruchomości do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, a w konsekwencji zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. Warunki te nie mogą więc być przedmiotem indywidualnych rozstrzygnięć wójta. Fakt, iż omawiane warunki techniczne, mające wynikać ze stosownej uchwały dot. regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków, nie są udzielane przez wyspecjalizowane w tym względzie przedsiębiorstwo lub gminną jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, ale przez organ wykonawczy gminy, nie zmienia ich charakteru prawnego, jako elementu prawa miejscowego, stanowiącego warunek zawarcia cywilnoprawnej umowy na dostawę wody i odprowadzanie ścieków. W przypadku, gdy właściwy organ odmawia zawarcia stosownej umowy o odprowadzanie ścieków z nieruchomości skarżącego, z uwagi na brak ustalenia warunków technicznych podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, skarżący może w tym względzie wystąpić z powództwem do sądu cywilnego o zobowiązanie do zawarcia takiej umowy na warunkach wynikających z obowiązujących przepisów prawa. Brak jest natomiast podstaw prawnych w art. 3 §2 i §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniających sąd administracyjny do zobowiązania Wójta Gminy O. do wydania warunków technicznych przyłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej, skoro warunki te nie stanowią aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Mając powyższe na względzie, iż sprawa wydania warunków technicznych, od spełnienia których zależy zawarcie stosownej umowy na odprowadzanie ścieków, należy do sfery cywilnej, rozstrzyganej przez sądy cywilne, a nie sądy administracyjne, stosownie do art. 58 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.