IV SA/Wa 1207/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. sprawy ze skargi U. w B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia (...) maja 2008 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania - oddala skargę - Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia (...) maja 2008r. nr (...) Minister Infrastruktury działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku J. C., reprezentowanego przez radcę prawnego D. Z., o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia (...) stycznia 2008 r. Nr (...) odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym orzeczeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. Nr (...) stwierdzającym przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...) orzekł o uchyleniu ww. decyzję Ministra Infrastruktury z dnia (...) stycznia 2008 r. i umorzył postępowanie w sprawie odmowy wznowienia postępowania. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym: zarządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) grudnia 1950r., zmienionym zarządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954r., orzeczono m.in. o przejęciu pod zarząd państwowy przedsiębiorstwa hotelowego "D." położonego w B. przy ul. (...) wraz z nieruchomością hotelową. Orzeczeniem z dnia (...) listopada 1958 r. nr (...) Minister Gospodarki Komunalnej stwierdził przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...). Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wskazanych orzeczeń wystąpił J. C. (spadkobierca właścicielki przedsiębiorstwa – H. C.) reprezentowany przez radcę prawnego D. Z. Decyzją z dnia (...) maja 2007r. Nr (...) Minister Budownictwa stwierdził nieważność zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) grudnia 1950 r. oraz zmieniającego go zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja1954 r. wydanego w przedmiocie przymusowego zarządu. Jednocześnie Minister wskazał w uzasadnieniu decyzji, iż wniosek J. C. w części dotyczącej stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej o przejściu na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...), będzie rozpatrzony odrębną decyzją. Decyzją z dnia (...) czerwca 2007 r. nr (...) Minister Budownictwa odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. Nr (...). W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż usunięcie z obrotu prawnego zarządzeń Ministra Gospodarki Komunalnej o ustanowieniu zarządu przymusowego ze skutkiem ex tunc może jedynie stanowić przesłankę wznowieniową ujętą w art. 145 § 1 pkt 8 kpa i nie stanowi podstaw do stwierdzenia nieważności orzeczenia z dnia (...) listopada 1958r. Pismem z dnia 2 sierpnia 2007r. J. C., reprezentowany przez radcę prawnego D. Z. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania -na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa - w sprawie zakończonej ostatecznym orzeczeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. stwierdzającym przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...). Decyzją z dnia (...) stycznia 2008 r. Minister Infrastruktury odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym orzeczeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. Nr (...) stwierdzającym przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...). Pismem z dnia 22 stycznia 2008 r. J. C., reprezentowany przez radcę prawnego D. Z., wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia (...) stycznia 2008 r. W uzasadnieniu podniósł, iż uzyskawszy w dniu 2 lipca 2007r. rozstrzygnięcie odmawiające stwierdzenia nieważności, podjął decyzję o wniesieniu żądania wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...), zakończonej decyzją ostateczną Ministra Gospodarki Komunalnej z (...) listopada 1958r. znak (...). Strona nie zgodziła się ze stanowiskiem organu orzekającego w zakresie przekroczenia terminu z art. 148 k.p.a. Mimo, iż decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) maja 2007r., doręczono stronie w dniu 5 czerwca 2007r. to decyzja ta zdaniem J. C. nie dawała podstawy do stwierdzenia, że zaistniała okoliczność w postaci stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) grudnia 1950r. oraz zmieniającego go zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954r. wydanych w przedmiocie przymusowego zarządu. Decyzja Ministra Budownictwa została bowiem zakwestionowana przez U. w B., który jako strona tejże decyzji wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej powyższą decyzją. Rozstrzygniecie Ministra Budownictwa w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy zapadło dopiero w dniu (...) października 2007r. ((...)). Można zatem uznać, że z tą datą wnioskodawca powziął wiadomość, że stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) grudnia 1950r. oraz zmieniającego go zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954r. wydanych w przedmiocie przymusowego zarządu, stało się rzeczywiście ostateczne co skutkuje powstaniem prawdziwej i rzeczywistej przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa. W takich okolicznościach trudno uznać aby wniosek o wznowienie postępowania wpłynął po terminie. J. C. wskazał ponadto, iż w sprawie wszczętej z jego wniosku, wydano dwie decyzje bez formalnego uzasadnienia wydania decyzji częściowych. Jakkolwiek art. 104 k.p.a. nie zabrania wydawania decyzji częściowych, to uznaje się, że taki podział rozstrzygnięcia winien mieć sensowne i logiczne uzasadnienie, w przedmiotowej sprawie brak szczególnych podstaw do wydawania decyzji częściowych. Zdaniem wnioskodawcy stanowi to naruszenie ogólnych zasad postępowania administracyjnego określonych przez ustawodawcę w art. art. 7 i 8 k.p.a., które miały wpływ na zachowanie się strony i skutki wynikające z decyzji Ministra Infrastruktury z dnia (...) stycznia 2008r. Jednocześnie zdaniem wnioskodawcy w sprawie wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...), zakończonej decyzją ostateczną Ministra Gospodarki Komunalnej z (...) listopada 1958r. , powinno nastąpić wszczęcie postępowania z urzędu. Jeżeli bowiem organ stwierdzi zaistnienie którejkolwiek z przyczyn uzasadniających wznowienie postępowania (z wyjątkiem przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4) obowiązany jest wznowić postępowanie z urzędu. Decyzją z dnia 12 maja 2008r. Minister Infrastruktury działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku J. C., reprezentowanego przez radcę prawnego D. Z., o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia (...) stycznia 2008r. odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym orzeczeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. orzekł o uchyleniu ww. decyzji Ministra Infrastruktury z dnia (...) stycznia 2008 r. i umorzył postępowanie w sprawie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu decyzji Minister wskazał, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 kpa - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Okolicznością, która może stanowić podstawę do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie jest ostateczna decyzja stwierdzająca nieważność zarządzenia wydanego w przedmiocie przymusowego zarządu, a nie decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności orzeczenia wydanego w przedmiocie przejścia na własność Państwa przedsiębiorstwa. Organ wskazał, że taką ostateczną decyzją jest decyzja z dnia (...) października 2007r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia (...) maja 2007 r. Przepis art. 148 § 1 k.p.a. wskazuje, iż podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zatem miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania -wynikający z art. 148 § 1 k.p.a. -rozpoczął swój bieg z chwilą otrzymania decyzji z dnia (...) października 2007 r. przez stronę postępowania – J. C., reprezentowanego przez radcę prawnego D. Z., tj. w dniu 29 października 2007 r. Wniosek o wznowienie został złożony w dniu 2 sierpnia 2007 r., a więc w czasie gdy nie została ostatecznie rozstrzygnięta sprawa nieważności zarządzenia z dnia (...) grudnia 1950 r. zmienionego zarządzeniem z dnia (...) maja 1954 r. Wniosek ten stał się skuteczny z dniem wydania decyzji z dnia (...) października 2007r., a zatem należy uznać, iż jest skuteczny w zakresie zachowania terminu do wznowienia postępowania. W tym zakresie ustalenia organu zawarte w decyzji z dnia (...) stycznia 2008 r. okazały się przedwczesne. Mając powyższe okoliczności na uwadze Minister Infrastruktury stwierdził, że wniosek J. C., reprezentowanego przez pełnomocnika radcę prawnego D. Z. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. został złożony z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., a tym samym nie zasadna była odmowa wznowienia postępowania, co winno skutkować jej uchyleniem i umorzeniem postępowania w zakresie rozstrzygniętym tą decyzją. Pismem z dnia 9 czerwca 2008r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł U. w B. zaskarżając w całości decyzję z dnia (...) maja 2008r. i zarzucając jej: a) mające wpływ na wynik sprawy błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i tym samym naruszenie przepisów prawa procesowego w postaci art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., b) mające wpływ na wynik sprawy błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, co skutkowało uznaniem przez organ dochowania terminu wynikającego z art. 148 § 1 k.p.a. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zdaniem skarżącego organ administracji w decyzji z dnia (...) stycznia 2008 r. prawidłowo ustalił, iż wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Ministra Gospodarki Komunalnej został złożony z uchybieniem terminu zakreślonego art. 148 § 1 kpa. Słuszne jest stanowisko organu w ww. decyzji, odnośnie podstawy do wznowienia postępowania, jaką w przedmiotowej sprawie ewentualnie powinna być decyzja z dnia (...) maja 2007 r. dotycząca stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) grudnia 1950 r. oraz zmieniającego go zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954 r. wydanych w przedmiocie przymusowego zarządu. Błędnym natomiast jest ustalenie, iż wnioskodawca wniósł wniosek o wznowienie postępowania od decyzji z dnia (...) października 2008 r. i od chwili otrzymania tejże decyzji należy liczyć bieg jednomiesięcznego terminu. Otóż wnioskodawca decyzję z dnia (...) maja 2007 r., otrzymał (...) czerwca 2007 r. Należy przyjąć, iż jest to data, w której wnioskodawca dowiedział się o wydaniu oraz treści decyzji i od niej należałoby liczyć miesięczny termin. Następnie pismem z dnia 02 sierpnia 2007 r. wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania, a dopiero decyzją z dnia (...) października 2007 r. organ administracji rozpatrując ponownie postępowanie utrzymał w mocy decyzję ostateczną z dnia (...) maja 2007 r. a dotyczącą stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) grudnia 1950 r. oraz zmieniającego go zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954 r. wydanych w przedmiocie przymusowego zarządu. Analizując daty zgłaszanych wniosków oraz wydawanych decyzji, należy jednoznacznie wskazać, iż wnioskodawca nie mógł wnieść wniosku o wznowienie postępowania od decyzji która nie została jeszcze wydana tj. decyzji z dnia (...) października 2007 r. Organ błędnie ustalił stan faktyczny sprawy, decydując co więcej za samego wnioskodawcę o podstawie wznowienia. Wnioskodawca w dniu wnoszenia wniosku o wznowienie nie mógł znać rozstrzygnięcia decyzji z dnia (...) października 2007 r., a tym samym mogło ono wcale nie stanowić podstawy do wznowienia gdyby treść orzeczenia była odmienna niż sentencja decyzji z dnia (...) maja 2007 r. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Dokonując interpretacji powyższego zapisu strona skarżąca zauważyła, iż w dniu wniesienia wniosku o wznowienie postępowania została wydana decyzja z dnia (...) maja 2007 r. oraz decyzja z dnia (...) czerwca 2007 r. i tylko ewentualnie od takiej decyzji wnioskodawca mógł w tamtym czasie wystąpić z ww. wnioskiem o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Należy zaznaczyć, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Biorąc pod uwagę powyższe kryterium Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii czy J. C. wnosząc o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. - w sprawie zakończonej ostatecznym orzeczeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. Nr (...) stwierdzającym przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...), zachował ustawowy jednomiesięczny termin określonym w art. 148 k.p.a. Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy orzekający w sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż termin ten został zachowany, a Minister Infrastruktury nie naruszył prawa uchylając wcześniejszą decyzję o odmowie wznowienia postępowania i umarzając postępowanie w sprawie odmowy wznowienia postępowania. Pomimo jednak prawidłowego rozstrzygnięcia w ocenie Sądu za niewłaściwe uznać należy stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a dotyczące ustalenia daty od której liczyć należy jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wnioskiem z dnia 12 października 2005r. J. C. wystąpił o stwierdzenie nieważności: zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) grudnia 1950 r., zmienionym zarządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954 r., którym orzeczono m.in. o przejęciu pod zarząd państwowy przedsiębiorstwa hotelowego "D." położonego w B. przy ul. (...) wraz z nieruchomością hotelową oraz orzeczenia z dnia (...) listopada 1958 r. Ministra Gospodarki Komunalnej stwierdzającego przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...). Decyzją z dnia (...) maja 2007 r. Nr (...) Minister Budownictwa stwierdził nieważność zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1950 r. oraz zmieniającego go zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954 r. wydanego w przedmiocie przymusowego zarządu. Jednocześnie Minister wskazał w uzasadnieniu decyzji, iż wniosek J. C. w części dotyczącej stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej o przejściu na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...), będzie rozpatrzony odrębną decyzją. Decyzja z dnia (...) maja 2007r. doręczona została pełnomocnikowi J. C. w dniu (...) czerwca 2007r. Decyzją z dnia (...) czerwca 2007 r. nr (...) Minister Budownictwa odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. Nr (...). W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż nie zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności powołanego orzeczenia, natomiast usunięcie z obrotu prawnego zarządzeń Ministra Gospodarki Komunalnej o ustanowieniu zarządu przymusowego ze skutkiem ex tunc mioże jedynie stanowić przesłankę wznowienia ujętą w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Decyzja ta doręczona została pełnomocnikowi J. C. w dniu 2 lipca 2007r. Pismem z dnia 2 sierpnia 2007 r. J.C., reprezentowany przez radcę prawnego D. Z. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostatecznym orzeczeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. stwierdzającym przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...). Jako podstawę wznowienia postępowania wnioskodawca powołał art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Zdaniem Sądu okolicznością, która miałaby stanowić podstawę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Budownictwa z dnia (...) maja 2007r. stwierdzająca nieważność zarządzenia wydanego w przedmiocie przymusowego zarządu. Zdaniem strony skarżącej od daty doręczenia tej właśnie decyzji pełnomocnikowi skarżącego tj. od daty 5 czerwca 2007r. liczyć należy jednomiesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Z takim stanowiskiem jednak w ocenie Sądu nie można się zgodzić. Zgodnie bowiem z treścią art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Decydujący jest zatem moment dowiedzenia się przez stronę o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Mimo, iż w przedmiotowej sprawie okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) listopada 1958r. - jest decyzja Ministra Budownictwa z dnia (...) maja 2007r. stwierdzająca nieważność zarządzenia wydanego w przedmiocie przymusowego zarządu, to stwierdzić należy iż o fakcie że stanowi ona podstawę do wznowienia postępowania, J. C. dowiedział się dopiero w dniu 2 lipca 2007r. tj. w dniu doręczenia mu decyzji Ministra Budownictwa z dnia (...) czerwca 2007 r. o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. Podkreślić należy, iż wydając w dniu (...) maja 2007r. decyzję stwierdzającą nieważność zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1950 r. oraz zmieniającego go zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954 r. wydanego w przedmiocie przymusowego zarządu - Minister wskazał, iż wniosek J. C. w części dotyczącej stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej o przejściu na własność Państwa przedsiębiorstwa hotelowego wraz z nieruchomością pod nazwą "D.", położonego w B. przy ul. (...), będzie rozpatrzony odrębną decyzją, nie uzasadniając przyczyn takiego stanowiska. Dopiero, więc z decyzji z dnia (...) czerwca 2007 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. J. C. dowiedział się, iż nie zachodząc podstawy do stwierdzenia nieważności powołanego orzeczenia z dnia (...) listopada 1958r., natomiast usunięcie z obrotu prawnego zarządzeń Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1950 r. oraz zmieniającego go zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) maja 1954 r. wydanego w przedmiocie przymusowego zarządu ze skutkiem ex tunc może stanowić przesłankę wznowienia ujętą w art. 145 § 1 pkt8k.p.a. Zauważyć w tym miejscu należy, iż orzecznictwo sądowe co do tego czy wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotyczących ustanowienia przymusowego zarządu stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności orzeczenia stwierdzającego przejście przedsiębiorstwa na własność Państwa czy też podstawę do wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa - nie jest jednolite. Dlatego też nie można przyjąć, iż stwierdzenie przez organ w dniu (...) maja 2007 r. nieważności zarządzenia wydanego w przedmiocie przymusowego zarządu bez jednoczesnego rozstrzygnięcia wniosku o stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia (...) listopada 1958 r. obligowało J. C. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. A zatem przyjąć należy, iż jednomiesięczny termin do wznowienia postępowania - wynikający z art. 148 § 1 kpa - rozpoczął swój bieg z chwilą otrzymania decyzji z dnia (...) czerwca 2007 r. przez stronę postępowania – J. C., reprezentowanego przez radcę prawnego D. Z., tj. w dniu 2 lipca 2007r. Tym samym Sąd nie podzielił stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania -wynikający z art. 148 § 1 kpa - rozpoczął swój bieg z chwilą otrzymania decyzji z dnia (...) października 2007 r. przez stronę postępowania – J. C., reprezentowanego przez radcę prawnego D. Z., tj. w dniu 29 października 2007r. Pomimo jednak błędnego uzasadnienia mając na uwadze, iż uchybienie to nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.