IV SA/Wa 1207/12

WyrokWSA w Warszawie2013-04-10

Skład orzekający: Wanda Zielińska-Baran, Anna Falkiewicz-Kluj, Jakub Linkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia została wydana prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich wymogów prawnych dotyczących oceny oddziaływania na środowisko, analizy wariantów, udziału społeczeństwa oraz wpływu na stan powietrza i zabytki?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargi, uznając, że organy administracji prawidłowo przeprowadziły postępowanie w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Organy prawidłowo oceniły raport o oddziaływaniu na środowisko, uwzględniły wyniki uzgodnień i opinii, a także wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. Zarzuty dotyczące braku aktualności opinii, niewłaściwej analizy wariantów, wpływu na stan powietrza oraz ochrony zabytków zostały uznane za bezzasadne.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skarg Stowarzyszenia "Z." i Stowarzyszenia E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta W. ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie garaży i parkingów samochodowych. Skarżący podnosili zarzuty dotyczące m.in. braku aktualności opinii, niewłaściwej analizy wariantów, wpływu inwestycji na stan powietrza oraz ochronę zabytków.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargi Stowarzyszenia "Z." i Stowarzyszenia E.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant spec. Anna Nader, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sprawy ze skarg Stowarzyszenia "Z." i Stowarzyszenia E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargi. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] maja 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego ba budowie garaży i parkingów samochodowych dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu zabudowy wielofunkcyjnej na działce ew. nr [...] z obrębu [...], przy al. [...] w W.. Stan sprawy przedstawia się następująco: Pismem z dnia [...] października 2010 roku F. sp. z o.o. zwróciła się do Prezydenta W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Zespołu Zabudowy Wielofunkcyjnej na działce ew. nr [...] z obrębu [...], przy Al. [...] w Dzielnicy M. W.. Następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 roku, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyraził opinię, że dla wnioskowanego przedsięwzięcia jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Podobnie też pismem z dnia [...] grudnia 2010 roku, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. wyraził opinię o konieczności przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 roku, uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia oraz ustalił zakres raportu. W dniu [...] stycznia 2011 roku Stowarzyszenia Z., powołując się na cele statutowe, zgłosiło swój udział w prowadzonym postępowaniu. W dniu [...] kwietnia 2011 roku inwestor przedłożył raport o oddziaływaniu na środowisko ww. inwestycji. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 roku udział w postępowaniu, przy powołaniu się na cele statutowe, zgłosiło Stowarzyszenia Z.. Postanowieniem z dnia [..] lipca 2011 roku, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. pozytywnie zaopiniował realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 roku, uzgodnił realizację tej inwestycji. W dniu [...] sierpnia 2011 roku opublikowano informację o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia Jednocześnie wyznaczono społeczeństwu 21-dniowy termin na składanie uwag i wniosków. Pismem z dnia [..]. września 2011 roku Stowarzyszenie Z. wniosło o ustanowienie go stroną w prowadzonym postępowaniu. W piśmie z dnia [...] września 2011 roku uwagi wniosło Stowarzyszenie Z. , przedkładając w załączeniu "Analizę i ocenę funkcjonowania terenu położonego w W. pomiędzy al. [...], ul. [...] ul. [...]. oraz linią PKP w systemie przewietrzania miasta", Kolejne uwagi zgłoszone zostały przez Stowarzyszenie Z. w pismach z dnia [...]. i [...] września 2011 roku. Prezydent W, decyzją Nr [...]], sprostowaną postanowieniem Nr [....] z dnia [...] grudnia 2011 roku, ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie garaży i parkingów samochodowych dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu zabudowy wielofunkcyjnej na działce ew. nr [...] z obrębu [....], przy Al. [...] w Dzielnicy M. W,, którego inwestorem jest F. sp. z o.o. Odwołania od powyższej decyzji wniosły Stowarzyszenie Z., Stowarzyszenie E. oraz Stowarzyszenie Z.. Rozpatrując wniesione odwołania Kolegium wskazało, że wnioskowane przedsięwzięcie prawidłowo zakwalifikowano do grupy przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 53 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397). rozpatrywane przedsięwzięcie, stosownie do przepisu art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku, może podlegać obowiązkowi przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Kolegium podniosło, że przeprowadzona procedura screeningu wykazała konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. W następnej kolejności przedsięwzięcie to zostało pozytywnie zaopiniowane zarówno przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., jak i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W.. W ocenie Kolegium odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 1 zd. 1 ustawy), w przypadku odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, w sytuacji zaistnienia sprzeczności z innymi przepisami prawa, gdy z przeprowadzonego postępowania wyniknie możliwość negatywnego znaczącego oddziaływania na obszar Natura 2000 (art. 81 ust. 2 ustawy) bądź w przypadku odmowy inwestora zgody na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie, niż to określono we wniosku (art. 81 ust. 1 ustawy). Zdaniem organu odwoławczego analiza akt sprawy nie wykazała aby zachodziła którakolwiek z przesłanek negatywnych uprawniających organy do odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację wnioskowanego przedsięwzięcia. Kolegium stanęło na stanowisku, że zadanie organów administracji w sprawie ograniczyć się może do oceny, czy realizacja danej inwestycji jest możliwa na gruncie obowiązującego prawa, a nadto czy wszystkie procedury poprzedzające wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia zostały zachowane i czy zostały przeprowadzone zgodnie z prawem. Analiza treści zaskarżonej decyzji, akt postępowania poprzedzającego jej wydanie, ze szczególnym uwzględnieniem sporządzonego w toku postępowania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz obowiązujących w tej materii przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 roku nie daje, zdaniem SKO, podstaw do uznania, iż w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją naruszone zostały obowiązujące regulacje i procedury. W odniesieniu do zarzutu postawionego przez Stowarzyszenie Z. dotyczące braku przeanalizowania stanu faktycznego i prawnego przed wydaniem decyzji, w tym nie dokonanie analizy przedstawionej przez niego dokumentacji wskazującej, że inwestycja w kształcie zaproponowanym przez inwestora naruszy warunki wymiany i regeneracji powietrza w konfrontacji z ekspertyzą przedłożoną przez inwestora, wskazano, że w uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wymienił dokumenty jakie zostały mu przedłożone przez organizację dot. warunków wymiany powietrza w rejonie planowanej inwestycji. Jednocześnie jednak, po dokonaniu analizy tych dokumentów, organ dał wiarę ekspertyzie sporządzonej przez pracowników Zakładu A. w lutym 2011 roku. Ekspertyza ta wykonana została na potrzeby oceny oddziaływania planowanej inwestycji (w dwu wariantach) na swobodny przepływ powietrza, ze względu na jej lokalizację w granicach korytarza wymiany powietrza. Z końcowych wniosków zamieszczonych w ekspertyzie wynika, że planowane zmierzenie inwestycyjne bardzo nieznacznie pogorszy warunki wiatrowe w tym rejonie i nie wpłynie w stopniu odczuwalnym na przewietrzalność w bliskich i dalekich regionach W.. Nie nastąpi zatem naruszenie naturalnej wentylacji miasta w rejonie korytarza powietrznego wzdłuż ul. [...].. Przedłożona ekspertyza zawierała szczegółowe informacje na temat przyjętej metodyki badań eksperymentalnych związanych z oddziaływaniem tej konkretnej inwestycji na warunki wiatrowe. Z kolei dokumentacja przedstawiona przez Stowarzyszenie Z., w tym szczególności przywołane w odwołaniu opracowanie Instytutu G. "Analiza i ocena funkcjonowania terenu położonego w W. pomiędzy al. [...], ul. [...], ul. [...] oraz linią PKP w systemie przewietrzania miasta" nie zawiera opisu przyjętej metodologii badań. Autor analizy powołuje się na wyniki badań przeprowadzone w innych opracowaniach. Badania te obejmują lata 50 i 60 ubiegłego oraz rok 2000. Ponadto opracowanie to nie uwzględnia obecnych realiów mikroklimatu W. oraz w przeciwieństwie do ekspertyzy przedstawionej przez inwestora, nie odnosi się ono konkretnie do planowanej inwestycji. W zaskarżonej zalecono również też zaprojektować układ przestrzenny planowanych obiektów w taki sposób aby w możliwie największym stopniu zapewnić przepływ mas powietrza. Za bezzasadny Kolegium uznało także zarzut braku określenia środków zastępczych jakie należy podjąć dla zniwelowania pogorszenia warunków aerosanitarnych. W raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zostały szczegółowo przedstawione wyniki emisji zanieczyszczeń do powietrza. Z wniosków końcowych wynika, że analizowane obiekty, zrealizowane i eksploatowane zgodnie z przyjętym przez inwestora założeniami, nie będą uciążliwe dla środowiska z tytułu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego oraz nie będą stanowić zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego. W ocenie SKO chybiony jest również zarzut postawiony przez Stowarzyszenie Z. wskazujący na brak analizy wariantowej przedsięwzięcia. W sporządzonym w sprawie raporcie przedstawiono dwa warianty realizacji inwestycji, wariant podstawowy i wariant alternatywny. Przeprowadzone badania wykazały, że żaden z rozpatrywanych wariantów nie wpłynie w stopniu odczuwalnym na przewietrzalność w bliskich i dalekich rejonach W.. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, sporządzony raport spełnia wymagania określone w powołanych przepisach ustawy z dnia 3 października 2008 roku. W odniesieniu do zarzutu wskazującego na brak analizy oddziaływań skumulowanych, podniesiono, że z raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika, że inwestycja nie będzie powodować nagromadzenia w środowisku żadnych szkodliwych czynników, których obecność mogłaby uruchamiać łańcuch szkodliwych procesów. Załączona do raportu ekspertyza dot. wpływu inwestycji na przewietrzanie terenu i warunki wiatrowe otoczenia zawiera obliczenia teoretycznych strat energii wiatru dla wszystkich 4 kierunków wiatru przy uwzględnieniu istniejącej już na tym terenie zabudowy. Z kolei odnosząc się na zarzutu Stowarzyszenia Z. dotyczącego braku zabezpieczenia [...] w Al. [....], Kolegium wskazało, że kwestia wpływu inwestycji na zabytkową [...] została uznana za jedną z najważniejszych w tym postępowaniu. Z tego też względu np. przygotowany raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko przewidywał dwa warianty zabezpieczenia wykopów fundamentowych i wykonania odwodnienia podłoża gruntowego. Z kolei w zaskarżonej decyzji zawarte zostało szereg warunków zapewniających należytą ochronę tych drzew. Zdaniem organu wszystkie nałożone warunki w stopniu wystarczającym zapewniają ochronę wspomnianych pomników przyrody. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły Stowarzyszenia: Z. oraz S.. Stowarzyszenie Z. w uzasadnieniu skargi, odnosząc się do przedłożonej w toku postępowania administracyjnego opinii z 2001 r. i stwierdzenia SKO co do jej nieaktualności wskazało, że na aktualność wniosków płynących z tego dokumentu wskazuje jej autor w najnowszej swej opinii z 2011 r., przekazanej organowi w ramach odwołania. Podniosło, że złożona do akt sprawy opinia odnosi się co prawda do wcześniejszego projektu "M."', lecz jest to projekt zbliżony pod względem sposobu zagospodarowania i wskaźnika intensywności zabudowy do obecnego projektu. Poza tym, treść skarżonej decyzji wskazuje, że Kolegium nie rozpoznało nowej, opinii złożonej wraz z odwołaniem, a jej rozpoznanie mogło mieć istotny wpływ na końcowe rozstrzygnięcie. Ponadto Stowarzyszenie za aktualny uważa zarzut, że zmianie uległa zasada analizowania wariantów minimalizujących wpływ inwestycji na środowisko. Decyzja środowiskowa uzyskiwana jest na rzecz ustalenia warunków zabudowy dla tej inwestycji (etap lokalizacji), a nie pozwolenia na budowę. Dlatego w ocenie skarżącego zasadne było rozważenie istotnych alternatyw w stosunku do przedstawionego przez inwestora projektu. Warianty podane przez inwestora, a zaakceptowane przez Kolegium różnią się jedynie drobnymi szczegółami, nie wpływającymi zasadniczo na sposób zagospodarowania działki żądany przez inwestora, nie wpływającymi zasadniczo na wskaźnik intensywności zabudowy. Zdaniem skarżącego naruszeniu uległa również zasada analizowania oddziaływań skumulowanych, a organ II instancji w efekcie nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w tej sprawie. Natomiast Stowarzyszenie E. zarzuciło, że karta informacyjna załączona do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej nie jest wystarczającym dokumentem do przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W szczególności dotyczy to wpływu planowanej inwestycja na powietrze i warunki hydrologiczne. Podkreśliło, że na mocy postanowienia Prezydenta W. z [...] stycznia 2011 r. istniał obowiązek wykonania mapy rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń, dla których określone są wartości dopuszczalne w celu jednoznacznego wskazania poziomów zanieczyszczeń dla obszaru zainwestowania. Zdaniem skarżącego prawidłowo wykonane polecenie wskazane w postanowieniu wykazałoby, że planowana inwestycja w takim zakresie nie może być zrealizowana z uwagi na istniejący stan jakości powietrza - przekroczenia dopuszczalnych norm w zakresie PM10 i NO2. Na gruncie obowiązującego w Polsce prawa dokumentem, którego zapisy powinny być decydujące w sprawie możliwości inwestowania jest Program Ochrony Powietrza będący aktem prawa miejscowego. Pod uwagę wzięte też powinny być zapisy dotyczące wyznaczonych stref przewietrzania i regeneracji powietrza. W ocenie skarżącego błędne jest uznanie, że ekspertyza wykonana przez Zakład A. w 2011 roku całościowo przedstawia oddziaływanie inwestycji na warunki aerosanitarne klina nawietrzającego, gdyż w ekspertyzie pominięto zagadnienia występowania w znacznym okresie czasu stanów cisz i słabych wiatrów. Pomimo tego, autorzy ekspertyzy nie wykluczyli pogorszenia warunków wiatrowych w związku z realizacją przedsięwzięcia. Brak odniesienia wyników swoich badań do aktualnej sytuacji aerosanitarnej tego obszaru czyni ekspertyzę mało wiarygodną jako dowód do badań nad wpływem planowanego przedsięwzięcia na środowisko. O randze obszarów nawietrzania i regeneracji powietrza świadczy wpis w Programie Ochrony Powietrza z 2007r., dot. przywrócenia norm PM10 i N02 - nakaz wprowadzenia do miejscowych planów zakazu zabudowy klinów. Zdaniem skarżącego zarzuty SKO do ekspertyzy przedstawionej przez ekologów, jakoby nie podano metodyki badań, są nietrafne. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o ich oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. O oddalenie skarg wniósł również uczestnik postępowania F. Inwestycje sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargi nie zasługują na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że w postępowaniu o ustalenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia organy rozstrzygające sprawę zobowiązane są do rozpoznania wszelkich zagrożeń i uciążliwości zamierzonego przedsięwzięcia wobec środowiska i na tej podstawie do określenia warunków umożliwiających likwidację lub zminimalizowanie zagrożeń. W postępowaniu tym organ bada możliwość realizacji przedsięwzięcia pod kątem jego oddziaływania na środowisko i ocenia czy oddziaływanie to nie będzie nadmiernie negatywne. Organy winny mieć na uwadze także uwarunkowania wynikające z rozwoju społeczno - gospodarczego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. ustalająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego ba budowie garaży i parkingów samochodowych dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu zabudowy wielofunkcyjnej na działce ew. nr [...] z obrębu [...], przy al. [...] w W.. Materialną podstawę prawną oby rozstrzygnięć stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199 poz. 1227 ze m. – zwaną dalej uouioś). Zgodnie z art. 71 ust. 1 uouioś decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 74 ust. 1 uouioś do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: 1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 - kartę informacyjną przedsięwzięcia; 2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia; W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie, na podstawie złożonych przez inwestora dokumentów, trafnie uznały, że planowane do realizacji przedsięwzięcie, ze względu na budowę garaży i parkingów samochodowych dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, stosowanie do § 3 ust. 1 pkt 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowanie przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o jakich mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 uouioś. Wobec tego zasadnie, na podstawie art. 63 ust. 1 uouioś organ I instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i ustalił zakres raportu o oddziaływanie tego przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem Sądu zakres raportu został określony w sposób prawidłowy, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności istniejących na tym terenie pomników przyrody, ochrony środowiska gruntowo – wodnego, oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na powietrze, klimat akustyczny i możliwe konflikty społeczne związane z planowanym przedsięwzięciem. Zgodnie z art. 80 ust. 1 uouioś jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Zgodnie zaś z art. 80 ust. 2 uouioś właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących. Planowane zamierzenie nie jest inwestycją, do której stosuje się wyłączenia wskazane w powyższym przepisie. W ocenie Sądu organy rozstrzygające w sprawie prawidłowo rozpoznały sprawę mając na uwadze przesłanki wynikające z art. 80 ust. 1 uouioś. Planowane przedsięwzięcie zostało, w trybie art. 77 uouioś pozytywnie zaopiniowane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego W. (w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r.) oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r.). Organy orzekające w sprawie wzięły pod uwagę wytyczne zawarte w uzgodnieniach wyspecjalizowanych organów, w dodatku zostały uszczegółowione w decyzji Prezydenta W. z dnia [...]. listopada 2011 r. Również organy orzekające w sprawie prawidłowo oceniły, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), raport o oddziaływaniu na środowisko, sporządzony na zlecenie inwestora i przedłożony do akt sprawy. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wzięto pod uwagę ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie Sądu przedłożony raport z kwietnia 2011 r., zatytułowany "Raport o oddziaływaniu na środowisko planowego przedsięwzięcia polegającego na realizacji Zespołu Zabudowy Wielofunkcyjnej przy Al. [...] w Dzielnicy M. W." spełnia wszystkie wymagania, jakie stawia tego typu dokumentowi art. 66 uouioś. W raporcie uwzględniono także różne warianty planowanej inwestycji. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego (lit. a), wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (lit. b), określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko, a w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej określenie także wpływu planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego (pkt 6); uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, w szczególności na: a) ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, b) powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi, klimat i krajobraz, c) dobra materialne, d) zabytki i krajobraz kulturowy, objęte istniejącą dokumentacją, w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków, e) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-d, f) bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej. W przedłożonym do akt sprawy raporcie przedstawiono dwa warianty realizacji inwestycji – wariant podstawowy i wariant alternatywny. Wariantowanie dotyczyło również zabezpieczenia wykopów fundamentowych i wykonania odwodnienia podłoża gruntowego – co było spowodowane bliskim sąsiedztwem [...], która podlega ochronie prawnej. Do realizacji wybrano wariant I, który ma gwarantować wymaganą ochronę zabytkowej [...], ponieważ krawędź wykopu ma się znajdować poza strefą ochrony drzew. Również w raporcie przeanalizowano wariant niepodejmowania realizacji przedsięwzięcia, co powodowałoby brak jakichkolwiek zagrożeń. W raporcie szczegółowo uzasadniono wariant przedsięwzięcia przyjęty do realizacji podnosząc, że jest to najlepsze rozwiązanie uwzględniające szeroko rozumianą ochronę środowiska, jak również uwzględniającą zagospodarowanie sąsiedztwa inwestycji. Kolejnym aspektem, jaki musiał zostać wzięty pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, były zgodnie z art. 80 ust. 1 pkt 3 uouioś, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. Po zawiadomieniu stron, w trybie art. 49 K.p.a., o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie swój udział zgłosiły Stowarzyszenie Z. (w dniu [...] stycznia 2011 r.), Stowarzyszenie Z. (w dniu [...] czerwca 2011 r.). Stowarzyszenie S. nie brało udziału w postępowaniu przed organem I instancji, jednak skutecznie wniosło odwołanie, wobec czego stosownie do art. 44 ust. 2 uouioś stała się uczestnikiem postępowania na prawach strony. Stowarzyszenie S., oraz Stowarzyszenie E. wniosły następnie skargi do Sądu, podnosząc szereg zarzutów dotyczących w głównej mierze sporządzonego raportu o oddziaływanie na środowisko. W ocenie Sądu zarzuty nie mogły wpłynąć na treść rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu Stowarzyszenia S., że w sprawie istniał obowiązek wykonania mapy rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń, która to wykazałaby, że planowana inwestycja w ustalonym zakresie nie może zostać zrealizowana z uwagi na istniejący stan jakości powietrza i przekroczenia dopuszczalnych norm w zakresie PM 10 i NO2 należy stwierdzić, że na terenie objętym inwestycją nie ma obowiązujących przepisów (planu miejscowego), które zabraniałyby zabudowy ze względu na tzw. klin napowietrzający miasto. Ponadto inwestor przedstawił analizę sporządzoną przez Zakład A., która to wykazała, że planowana inwestycja nie stanowi negatywnego wpływu na korytarz napowietrzający. W ocenie Sądu zgodzić należy się z organem II instancji, że przedłożona ekspertyza zawierała szczegółowe informacje na temat przyjętej metodyki badań eksperymentalnych związanych z oddziaływaniem tej konkretnej inwestycji na warunki wiatrowe. Dokumentacja przedstawiona przez Stowarzyszenie, nie zawiera opisu przyjętej metodologii badań. Autor analizy powołuje się na wyniki badań przeprowadzone w innych opracowaniach. Badania te obejmują lata 50 i 60 ubiegłego oraz rok 2000. Ponadto opracowanie to nie uwzględnia obecnych realiów mikroklimatu m. W. oraz w przeciwieństwie do ekspertyzy przedstawionej przez inwestora, nie odnosi się ono konkretnie do planowanej inwestycji. Zauważyć należy, że wnioski z ekspertyzy wskazują, że inwestycja w niewielkim stopniu pogorszy warunki wiatrowe w tym rejonie, oraz nie naruszy naturalnej wentylacji miasta w rejonie korytarza powietrznego wzdłuż ul. [...]. Ponadto powoływany przez skarżącego fragment orzeczenia sądu – sygn. akt IV SA/Wa 4276/01 (skarżącemu chodziło prawdopodobnie o IV SA 4276/01) nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia, ponieważ został wydany w innym stanie faktycznym i prawnym. Również zarzut dotyczący zaliczenia F. do powierzchni biologicznie czynnej nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez Stowarzyszenie Z. co do aktualności przedłożonej w toku postępowania opinii z 2001 r. należy stwierdzić, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Nawet potwierdzenie w 2011 r. przez autora tej opinii jej aktualności nie daje podstaw do bezkrytycznego przyjęcia takiego stanu rzeczy. Przez ponad 10 lat od opracowania tej opinii zmienił się nie tylko stan prawny związany z ochroną środowiska, ale przede wszystkim intensywność i rodzaj zabudowy, pojawiły się nowe czynniki, nie brane pod uwagę w owym czasie. Nie może więc opinia z 2001 r. być konfrontowana z opinią (raportem) aktualną. W ocenie Sądu strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organów w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia powinna wykazać (przedkładając stosowne dokumenty, opracowania czy opinie), że planowana inwestycja w sposób nadmierny ingeruje w środowisko i równocześnie istnieje sposób na zminimalizowanie tego zagrożenia. Dokumenty te muszą być jednak aktualne, bowiem dopiero przedłożenie takich dokumentów pozwala na realne porównanie z ich z dokumentami sporządzonymi na zlecenie inwestora. Skoro raport sporządzony w niniejszej wskazuje planowaną inwestycję jako dopuszczalną i możliwą do pogodzenia z wpływem na środowisko naturalne, a skarżący nie przedłożyli wiarygodnych dokumentów, które mogłyby podważać ustalenia przyjęte w sporządzonym raporcie oddziaływania na środowisko, Sąd ocenił zebrany materiał dowodowy i uznał, że organy orzekające w sprawie w sposób prawidłowy orzekły o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie garaży i parkingów samochodowych dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu zabudowy wielofunkcyjnej na działce ew. nr [....] z obrębu [...], przy al. [...] w W.. Również inne podnoszone zarzuty nie wpływają na treść rozstrzygnięcia Sądu. Organy prawidłowo uzasadniły, że wariant zaproponowany przez inwestora jest najlepszym rozwiązaniem uwzględniającym szeroko rozumianą ochronę środowiska, jak również uwzględniającą zagospodarowanie sąsiedztwa inwestycji. Także uzasadnienie zaskarżonych decyzji spełnia wymagania z art. 107 § 3 K.p.a oraz art. 85 uouioś. Sąd działając z urzędu nie dostrzegł innych naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja została wydana w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego, jak również organy orzekające w sprawie prawidłowo powołały i zastosowały przepisy prawa materialnego. Dlatego w tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło