IV SA/Wa 1207/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia określonej treści postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. T. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lutego 2014 r. o odmowie wydania zaświadczenia o bezdomności skarżącej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca podała, że jest bezdomna, utrzymuje się z renty w wysokości 880,47 zł. brutto (757,23 zł. netto). T. G. nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Oświadczyła ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Stwierdzono, co następuje: Złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest uzasadniony. Wykazała ona bowiem, że nie ma żadnych środków na poniesienie kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."). W oparciu o ustalone okoliczności rodzinne i majątkowe strony skarżącej nie sposób zaprzeczyć, że T. G. nie ma realnych możliwości pokrycia wiążących się z niniejszym procesem kosztów opłat i wydatków sądowych, a także wynagrodzenia jakie zwykli pobierać fachowi pełnomocnicy. Dochód skarżącej (renta ZUS) nie pozwoliłyby jej utrzymać podstawy i tak bardzo niskiego poziom życia i jednocześnie kontynuować prowadzone przed sądem administracyjnym postępowanie. Wydatki poniesione w związku z udziałem strony skarżącej w procesie sądowym właściwie uniemożliwiałyby dokonanie zakupu podstawowych dla egzystowania dóbr i usług. Wpis należny z tytułu wniesienia skargi, stanowi znaczącą część dochodu strony skarżącej. Pokrycie kwoty należnego wpisu oraz inne, przyszłe i ewentualne opłaty pozbawiłyby wnioskującą o prawo pomocy istotnej części środków pieniężnych, jakie muszą zostać przeznaczone na niezbędne utrzymanie. Dochody skarżącej są tak niskie, że pozwalają wyłącznie na zakup podstawowej żywności, lekarstw oraz środków czystości. Należy też dodać, że wnioskująca nie posiada majątku mogącego stanowić potencjalne źródło przychodów. Z przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.