IV SA/Wa 1212/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. L. na uchwałę Rady m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu J. L. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Rada W. podjęła w dniu [...] lipca 2008 r. uchwałę nr [...]w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru U. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skargę na powyższą uchwałę wniósł J.L. wnosząc o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały w części dotyczącej - § 4 ust.3 wyrazów "25 UOp". W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 roku, nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, iż J.L. pismem z dnia [...] października 2011 r. wniósł już skargę do tutejszego Sądu na powyższą uchwałę, która zarejestrowana została pod sygnaturą IV SA/Wa 1837/11. Początkowo skarga nie obejmowała wniosku o stwierdzenie nieważności § 4 ust.3 wyrazów "25 Uop", ww. uchwały, jednakże pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżący J.L. uzupełnił skargę o powyższy zarzut. Wyrokiem z dnia 1 lutego 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1837/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, podnosząc iż nie mógł rozpoznać przy orzekaniu zarzutu podniesionego w piśmie skarżącego z dnia [...] kwietnia 2011 r., albowiem zarzut w tym zakresie nie został zawarty w wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Wyrokiem z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt II OSK 1406/12 Naczelny Sąd Administracyjny na skutek rozpoznania skargi kasacyjnej J.L. uchylił powyższy wyrok podnosząc, iż sąd pierwszej instancji błędnie uznał, iż możliwość skutecznego wniesienia skargi na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zależy od zakresu objętego wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Strona bowiem może w skardze lub w pismach procesowych wskazać postanowienia uchwały, które jej zdaniem prowadzą do naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia, a Sąd obowiązany jest merytorycznie takie zarzuty ocenić. Rozpoznając zatem ponownie sprawę ze skargi J.L. z dnia [...] października 2011 r. Sąd zobowiązany będzie również do rozpoznania zarzutu podniesionego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r. dotyczącego § 4 ust.3 wyrazów "25 Uop" ww. uchwały. Podkreślić należy, że przed wniesieniem skargi w sprawie o sygn. IV SA/Wa 1837/11 skarżący występował do Rady W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z [...] lipca 2008r. Skarżący J.L. wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Skarga J.L. z dnia [...] czerwca 2012 r. wniesiona w niniejszej sprawie również została poprzedzona pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. wniesionym do Rady W. i obejmowała zarzut dotyczący par.4 ust.3 wyrazów "25 Uop". W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń przez te same podmioty. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby to działanie znaczenia prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić bezpieczeństwo tego obrotu. Takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w pozycji bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty, wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji RP. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia), nie mogą być bowiem w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym - z powodu specyfiki postępowania - przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Prowadzi to do wniosku, że wezwanie jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu wydanym w składzie 7 sędziów z dnia 24 czerwca 2002 roku, sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2001/1/2). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że pismo skarżącego z dnia [...]kwietnia 2012 r. nie stanowiło wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Za skutecznie złożone wezwanie należało bowiem uznać pismo skarżącego z dnia [...] sierpnia 2011 r. W związku z powyższym niezbędnym było zbadanie w niniejszej sprawie, czy skarga została wniesiona przez skarżących w terminie do jej wniesienia. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 2 kwietnia 2007 roku (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60), które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 cyt. ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym. Skarga na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania, przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Jak powyżej wskazano, za skutecznie złożone przez skarżących wezwania Rady W. do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Sąd uznał pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Rada nie udzieliła skarżącemu odpowiedzi na te wezwania w terminie sześćdziesięciu dni od otrzymania wezwań do usunięcia naruszenia prawa. Zatem terminy do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 roku nr [...] wynosiły sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia przez skarżącego wezwań do usunięcia naruszenia prawa i upłynął z dniem [...] października 2011 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.