IV SA/Wa 1213/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] o odmowie odtworzenia w księgach Urzędu Stanu Cywilnego W. aktu zgonu H. R. zmarłej dnia [...] listopada 1944 r. w P. T. S. odebrał decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. w dniu 2 grudnia 2011 r. i złożył odwołanie od tej decyzji w dniu 17 grudnia 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu. W dniu 19 lutego 2012 r. T. S. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2011 r., wskazując, że uchybił terminowi ze względu na zły stan zdrowia. Przebywał on w szpitalu w dniach 28 listopada – 1 grudnia 2011 r., a także miał zgłosić się na badanie kontrolne w dniu 14 grudnia 2011 r. W postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. organ stwierdził, że wskazane przez T. S. okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W czasie biegu terminu do wniesienia odwołania nie miało miejsce żadne zdarzenie, które usprawiedliwiałoby przekroczenie ustawowego terminu. Dodatkowo wniosek o przywrócenie terminu nie został wniesiony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r. wniósł T. S. Skarżący przedstawił zarzuty względem merytorycznej decyzji organu I instancji, wskazując, że wcześniej dostarczał w terminie wymagane dokumenty, a mimo to jego sprawa nie została pozytywnie rozstrzygnięta. Dodatkowo organ nie powinien oceniać jego stanu zdrowia, który uniemożliwiał mu złożenie odwołania w terminie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu oraz wskazał, że zarzuty dotyczące decyzji organu I instancji są nieuzasadnione, ponieważ organ odwoławczy nie badał sprawy pod względem merytorycznym. W piśmie z dnia 18 października 2012 r. skarżący podniósł, że uchybiony termin w ogóle nie zaistniał, ponieważ od momentu podjęcia działań zmierzających do odtworzenia aktu zgonu. Organ nie podjął działań zmierzających do odtworzenia dokumentów. Skarżący był kierowany do różnych Urzędów Stanu Cywilnego, gdzie nie podejmowano działań, których oczekiwał skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jak stanowi art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd badając legalność zaskarżonego aktu, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie narusza prawa. W rozpoznawanej sprawie podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia stanowi art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z treści powołanego przepisu wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od niej niezależna. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, iż ocena, czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 58 k.p.a. musi odbywać się z odwołaniem do okoliczności konkretnego przypadku. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). W razie uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności początkowej dniem, od którego należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu (art. 57 § 1 k.p.a.). Jednakże zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Z powołanych przepisów wynika, że zainteresowany wnoszący prośbę o przywrócenie terminu powinien nie tylko uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, ale jednocześnie dopełnić czynności, dla której określony był termin oraz zachować siedmiodniowy, nieprzywracalny już termin od ustania przyczyny uchybienia terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Organ uznał również, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony został z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia odwołania podał zły stan zdrowia. Na dowód powyższego przedstawił kserokopię karty informacyjnej pobytu w Klinice [...] w W.. Z karty tej wynika, że skarżący przebywał w Klinice w dniach od 28 listopada 2011 r. do 1 grudnia 2011 r. W zaleceniach miał wskazane zgłoszenie się do Kliniki celem wykonania badania w dniu 14 grudnia 2011 r. Decyzja Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. z dnia [...] listopada 2011 r. została doręczona skarżącemu w dniu 2 grudnia 2011 r. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku organu, powyższe uprawdopodabnia, że z uwagi na zły stan zdrowia skarżący bez własnej winy uchybił terminowi do wniesienia odwołania, który to termin rozpoczął bieg od dnia 3 grudnia 2011 r. Jednakże stan taki mógł trwać do dnia 14 grudnia 2011 r. Po tym dniu skarżący nie uprawdopodobnił, że jego stan zdrowia nadal był na tyle zły, że nie mógł wnieść odwołania od decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. z dnia [...] listopada 2011 r. Zatem od dnia 15 grudnia 2011 r. zaczął się bieg siedmiodniowego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Termin ten upłynął w dniu 21 grudnia 2011 r. Natomiast skarżący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zawarł dopiero w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2012 r. Sąd rozważył również sytuację, że skarżący nie wiedział, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania i o okoliczności tej dowiedział się dopiero z postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., którym stwierdzono, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 stycznia 2012 r. Zatem siedmiodniowy termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, liczony od tej daty, upłynął bezskutecznie w dniu 28 stycznia 2012 r. Z przepisów wynika, że przywrócenie terminu nie może nastąpić z urzędu, jest do tego potrzebny bezwzględnie wniosek, który należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Skorzystanie z uprawnienia, o którym mowa w art. 58 § 1 k.p.a. należy do czynności dyspozycyjnych strony, przywrócenie terminu jest bowiem instytucją procesową opartą na zasadzie skargowości (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 1995 r., sygn. akt SA/Sz 274/95 - Lex nr 26915). W przedmiotowej sprawie, jak już wyżej wskazano, wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez skarżącego dopiero w dniu 16 lutego 2012 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Jednocześnie, jak już wyżej wskazano, przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.