IV SA/Wa 1215/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. D. na postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: przyznać R. D. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. R. D. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 11 maja 2018 r. oraz dołączonej do niego kopii wezwania Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. z dnia [...] października 2017 r. do dokonywania potrąceń wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jego utrzymania jest emerytura, z której dokonywane są potrącenia zaległości alimentacyjnych. Na 19 października 2017 r. (wedle wskazanego wezwania) wynosiły one 9,577,39 zł, a obecnie (wedle oświadczenia strony) wynoszą około 9.000 zł. Wysokość emerytury do wypłaty wynosi 990 zł miesięcznie. R. D. nie ma żadnego majątku. Wydatkuje około 300 zł miesięcznie na opłaty za najem lokalu i media. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Środki otrzymywane przez skarżącego ze świadczenia emerytalnego, które stanowi jego jedyny dochód, wynoszą 990 zł miesięcznie. Tylko opłaty za najem lokalu i media pochłaniają 300 zł miesięcznie. Biorąc przy tym pod uwagę, że R. D. nie dysponuje innymi środkami pieniężnymi, ani majątkiem, który mógłby przynieść mu dodatkowy dochód, należy stwierdzić, że nie jest on w stanie – bez uszczerbku koniecznego utrzymania – ponieść pełnych kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.