IV SA/Wa 1224/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-08-31

Skład orzekający: Monika Stępkowska - Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, osoby starsze i schorowane, utrzymujące się z niskich emerytur, które znaczną część dochodów przeznaczają na leczenie, mogą uzyskać prawo pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego)?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, ma prawo do uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W sytuacji skarżących, którzy są osobami starszymi, schorowanymi, utrzymującymi się z niskich emerytur i przeznaczającymi znaczną część dochodów na leczenie, wykazali oni brak możliwości poniesienia kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie im prawa pomocy w pełnym zakresie.
Stan faktyczny
Skarżący J. S. i K. S. złożyli skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wskazali, że są osobami starszymi (80 i 85 lat), schorowanymi, utrzymującymi się z niskich emerytur (łącznie 1750 zł brutto), z których znaczną część muszą przeznaczać na leczenie. Posiadają dom i nieruchomość rolną, ale nie są w stanie się nimi zajmować.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącym J. S. i K. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i K. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) przyznać skarżącym J. S. i K. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać skarżącym J. S. i K. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wraz ze skargą na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżący J. S. i K. S. zwrócili się do Sądu z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. We wnioskach sporządzonych na urzędowych formularzach PPF z dnia 24 czerwca 2010 r. skarżący wskazali, że są osobami starszymi (skarżąca ma 80 lat, skarżący 85 lat), schorowanymi, utrzymują się z niskich emerytur. Większą część swoich dochodów zmuszeni są przeznaczać na lekarstwa i leczenie. Nie są w stanie ponieść żadnych kosztów sądowych. Skarżący są właścicielami domu o pow. 70 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 4,5 ha, którą – według oświadczenia – nie są w stanie się zajmować ze względu na podeszły wiek. Skarżąca uzyskuje dochód w wysokości 550 zł (brutto), zaś skarżący: 1200 zł (brutto) z tytułu emerytury. Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu. Oceniając przedłożony przez skarżących wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wzięto pod uwagę osiągany przez nich dochód a także opisaną przez nich sytuację majątkową i życiową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazali, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący uzyskują dochód w łącznej wysokości 1750 zł (brutto), są osobami starszymi i schorowanymi, co powoduje, że znaczną część dochodów zmuszeni są przeznaczyć na lekarstwa i leczenie. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego należało przyjąć, że skarżący nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło