IV SA/Wa 1227/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2018 r. sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania oddala skargę I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] (dalej "zaskarżoną decyzją" albo "decyzją odwoławczą") Minister Inwestycji i Rozwoju (dalej "Minister"), po rozpatrzeniu odwołania Z. L. (dalej "Skarżącego"), od decyzji Wojewody [...] (dalej "Wojewody") z dnia [...]kwietnia 2017 r., znak: [...], orzekającej o ustaleniu na rzecz Skarżącego odszkodowania z tytułu utraty na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości, objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, utrzymał decyzję Wojewody w mocy. II. Stan sprawy poprzedzający wydanie przez Ministra zaskarżonej obecnie decyzji odwoławczej przedstawia się następująco: 1. Decyzją Wojewody nr [...]z dnia [...]grudnia 2016 r., znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (dalej "decyzją zrid") nieruchomość położona w gminie [...], obrębie [...][...], oznaczona jako działka nr [...]o pow. 1,9711 ha (dalej "działka/nieruchomość przejęta pod drogę"), powstała w wyniku dokonanego tą samą decyzją podziału należącej do Skarżącego działki nr [...] (działka/nieruchomość pierwotna), została przeznaczona pod budowę drogi [...]na odcinku węzeł "[...]" (bez węzła) - węzeł "[...]" (z węzłem). Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...]stycznia 2017 r. 2. Decyzją z dnia [...]kwietnia 2017 r. Wojewoda orzekł o ustaleniu na rzecz Skarżącego odszkodowania w wysokości 392.243,00 zł z tytułu utraty na rzecz Skarbu Państwa prawa własności działki przejętej pod drogę, a także zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. 3. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Wojewody, żądając powiększenia przyznanego odszkodowania o 5% oraz podnosząc, iż nie został poinformowany o podziale działki pierwotnej w celu wydzielenia z niej działki przejętej pod drogę. III. Jak już wskazano, zaskarżoną obecnie decyzją odwoławczą Minister rozpoznał odwołanie Skarżącego od decyzji odszkodowawczej Wojewody, utrzymując tę decyzję w mocy. Uzasadniając rozstrzygnięcie odwoławcze, Minister wskazał w szczególności, co następuje: 1. W myśl art. 18 ust. 1e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1566), dalej "specustawy drogowej", w przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia: 1) doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17, 2) doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności albo 3) w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna - wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. 2. Podstawę dla ustalenia w niniejszej sprawie wysokości odszkodowania z tytułu nabycia przez Skarb Państwa z mocy prawa działki przejętej pod drogę stanowi operat szacunkowy z dnia [...]lutego 2017 r., sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego A. O. (uprawnienia nr [...]). Operat szacunkowy jest jednym z dowodów w sprawie, i tak jak każdy inny dowód, podlega ocenie przez organ administracji, stosownie do art. 77 Kpa. W szczególności na podstawie art. 80 Kpa rozpoznając sprawę organ administracji ma prawo i obowiązek ocenić dowodową wartość złożonego operatu szacunkowego, zbadać czy przedłożona mu opinia jest zupełna, logiczna i wiarygodna. Złożony przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy winien spełniać nie tylko formalne wymogi takiego dokumentu określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami i przepisach rangi wykonawczej, ale musi też opierać się na prawidłowych danych dotyczących szacowanych nieruchomości (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1484/07, publ. CBOSA). Biegły wskazał, iż przedmiotem wyceny jest nieruchomość gruntowa położona w gminie [...], obrębie [...]. Działka usytuowana jest w oddaleniu od zwartej zabudowy - najbliższe otoczenie stanowią tereny użytkowane rolniczo, tereny leśne oraz rzeka [...]. Nieruchomość ma kształt regularny, nie posiada dostępu do sieci infrastruktury technicznej. Dojazd przebiega drogą gruntową. Przedmiot wyceny posiada średnio korzystne ukształtowanie terenu - teren jest urozmaicony, opadający w kierunku rzeki. Na dzień wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na działce znajdowały się następujące nasadzenia: topola, osika, olsza czarna, wierzba iwa, brzoza brodawkowata, wierzba szara oraz miejscowe zakrzaczenia. Badając przeznaczenie planistyczne nieruchomości biegły podał, że na dzień wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wyceniana nieruchomość według planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy [...]Nr[...]z dnia [...]grudnia 1991 r., zmienionego Uchwałą Rady Gminy [...]Nr [...]z dnia [...]grudnia 1997 r., położona była na terenie oznaczonym symbolem RP - tereny użytków rolnych - łąki, pastwiska, uprawy polowe. Wobec powyższego, celem zbadania występowania tzw. zasady korzyści, rzeczoznawca majątkowy przeanalizował rynek nieruchomości gruntowych niezabudowanych o przeznaczeniu rolnym oraz nieruchomości gruntowych przeznaczonych pod drogi publiczne. Jako rynek do analizy transakcji nieruchomościami rolnymi rzeczoznawca majątkowy przyjął obszar gminy [...]. Uwzględniono transakcje z okresu od połowy 2015 r. do dnia wyceny. Ceny transakcyjne nieruchomości rolnych na tak określonym rynku zawierały się w przedziale od 1,20 zł/m2 do 10,62 zł/m2. Analizując zaś rynek nieruchomości o przeznaczeniu drogowym biegły wyjaśnił, że z powodu niewystarczającej liczby transakcji na rynku lokalnym obejmującym gminę [...], rozszerzono analizę rynku na obszar województwa [...]. Jednocześnie autor operatu szacunkowego wyjaśnił, że badanie obejmowało transakcje nieruchomościami drogowymi położonymi poza strefą zabudowy, z uwagi na konieczność spełnienia wymogu podobieństwa nieruchomości. Do analizy przyjęto transakcje zawarte w okresie dwóch lat poprzedzających wycenę. W wyniku przeprowadzonej analizy biegły ustalił, że na tak zakreślonym rynku ceny nieruchomości o przeznaczeniu drogowym wahają się w przedziale od 11,97 zł/m2 do 25,00 zł/m, zaś cena średnia wynosi 19,46 zł/m2. Po analizie zgromadzonych danych wskazano na wyższy poziom cen transakcyjnych nieruchomości o przeznaczeniu drogowym. W konsekwencji biegły wyjaśnił, że zgodnie z zasadą korzyści przedmiotowa nieruchomość zostanie oszacowana w oparciu o ceny transakcyjne gruntów drogowych. Przy wycenie rzeczoznawca zastosował podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Rzeczoznawca ustalił, że głównymi czynnikami cenotwórczymi są: lokalizacja ogólna (waga 50%), lokalizacja szczegółowa (waga 30%) oraz kategoria drogi (waga 20%). Rzeczoznawca dokonał charakterystyki przyjętych cech w tabeli nr 4 znajdującej się na stronie 18 operatu. Do ostatecznej analizy przyjęto 13 transakcji nieruchomościami nabywanymi na cele drogowe najbardziej podobnymi do nieruchomości wycenianej. Opis tych nieruchomości zawarto w tabeli nr 2 na stronie 15-16 analizowanego operatu szacunkowego. Następnie zestawiono cechy rynkowe nieruchomości porównawczych z wycenianą działką. Wartość 1 m2 nieruchomości oszacowano na kwotę 19,79 zł. Łączna wartość gruntu przedmiotowej nieruchomości zostały określona na kwotę 390.081,00 zł. Wartość odtworzę ni ową części składowych nieruchomości w postaci drzewostanu, biegły oszacował zgodnie z metodologią opisaną na stronie 21 operatu, na kwotę 2.162,00 zł. Ostatecznie wartość nieruchomości biegły oszacował na kwotę 392.243,00 zł i w takiej wysokości Wojewoda [...]przyznał odszkodowanie na rzecz dotychczasowego właściciela nieruchomości. Przechodząc do oceny dowodu, jakim jest operat szacunkowy należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.) - dalej ugn i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego {Dz.U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) - dalej rozporządzenie. W myśl art. 134 ust. 1 ugn podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z zastrzeżeniem art. 135, wartość rynkowa nieruchomości. Zgodnie z art. 134 ust. 3 i 4 ugn wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się według aktualnego sposobu jej użytkowania, jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, nie powoduje zwiększenia jej wartości. Jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, powoduje zwiększenie jej wartości, wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się według alternatywnego sposobu użytkowania wynikającego z tego przeznaczenia. Zgodnie zaś z § 36 ust. 4 rozporządzenia w przypadku gdy na realizację inwestycji drogowej została wywłaszczona lub przejęta z mocy prawa nieruchomość, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową wartość rynkową określa się, przyjmując przeznaczenie nieruchomości przeważające wśród gruntów przyległych, chyba że określenie wartości jest możliwe przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio. Stosownie do § 55 ust. 2 rozporządzenia operat szacunkowy powinien zawierać informacje niezbędne przy dokonywaniu wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, w tym wskazanie podstaw prawnych i uwarunkowań dokonanych czynności, rozwiązań merytorycznych, przedstawienia toku obliczeń oraz wyniku końcowego. Z kolei w myśl § 56 ust. 1 pkt 7 w operacie szacunkowym przedstawia się sposób dokonania wyceny nieruchomości, w tym analizę i charakterystykę rynku nieruchomości w zakresie dotyczącym celu i sposobu wyceny. Rozpatrując zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, w tym w szczególności operat szacunkowy z dnia [...]lutego 2017 r., należy wskazać, iż nie zawiera on nieprawidłowości, które uniemożliwiałyby dalsze jego wykorzystywanie dla celu ustalenia odszkodowania. Opinia biegłego spełnia wszystkie wymogi formalne określone w rozporządzeniu i opiera się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, właściwym doborze nieruchomości podobnych oraz właściwym ustaleniu współczynników korygujących. Operat szacunkowy nie zawiera zatem wad powodujących naruszenie przepisów ugn oraz rozporządzenia. W omawianym operacie szacunkowym rzeczoznawca majątkowy wskazał, iż na dzień wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wyceniana działka położona była na terenie, na którym obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, oznaczonym w planie symbolem RP - tereny użytków rolnych - łąki, pastwiska, uprawy polowe. Wobec powyższego, celem zbadania występowania tzw. zasady korzyści, biegły dokonał analizy rynku nieruchomości rolnych oraz rynku nieruchomości przeznaczonych pod drogi. W wyniku przeprowadzonego badania rzeczoznawca majątkowy doszedł do wniosku, iż na badanym rynku nieruchomości o przeznaczeniu drogowym wykazują wyższą cenność od gruntów rolnych, wobec czego wartość przedmiotowej nieruchomości oszacowano w oparciu o transakcje nieruchomościami drogowymi. Autor operatu wyczerpująco wyjaśnił również przyjęty przez siebie wybór metody szacowania nieruchomości oraz szczegółowo scharakteryzował przyjęty rynek transakcyjny. Jako obszar badanego rynku nieruchomości drogowych w pierwszej kolejności przyjęto rynek lokalny, jednakże z powodu niewystarczającej do wyceny liczby transakcji, analizę rozszerzono na obszar województwa zachodniopomorskiego. Organ odwoławczy, po dokonaniu analizy akt sprawy, nie miał podstaw do uznania, że postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania zostało przeprowadzone nieprawidłowo. 3. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów dotyczących podziału nieruchomości pierwotnej oraz kwestii przekazania Skarżącemu informacji o dokonanym podziale, wskazać trzeba, iż kwestia ta nie stanowi przedmiotu niniejszego postępowania, które dotyczy jedynie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu przejęcia prawa własności nieruchomości przeznaczonej pod realizację inwestycji drogowej. Kwestie związane z realizacją inwestycji, w tym wydzielenie powierzchni działek zajętych pod realizację inwestycji, były natomiast przedmiotem rozpoznania w postępowaniu lokalizacyjnym, które zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji. Parametry te wiążą następnie organy w postępowaniu odszkodowawczym. Na marginesie powyższych rozważań należy jednak wskazać, że w treści zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawarto informację o działkach, które w całości lub w części zostały przeznaczone pod pas drogowy. Jednocześnie dotychczasowi właściciele nieruchomości zostali poinformowani o możliwości zapoznania się z zebranymi materiałami dotyczącymi postępowania w [...]Urzędzie Wojewódzkim. W świetle powyższego, niezrozumiałym jest zarzut Skarżącego, że nie był on informowany o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa całej działki pierwotnej. 4. W odwołaniu podniesiono również kwestię niezasadnego w ocenie strony uznania, że nie doszło do spełnienia przesłanek warunkujących powiększenie odszkodowania o 5% wartości nieruchomości. Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zawiadomienie o wydaniu decyzji zrid zostało odebrane przez Skarżącego w dniu 21 grudnia 2016 r. Zawiadomienie zawiera pouczenie dotyczące terminu oraz sposobu wydania nieruchomości inwestorowi, od którego zależy powiększenie odszkodowania. Natomiast oświadczenie Skarżącego, iż "przyjmuje on do wiadomości, że działka nr [...]została zgodnie z ustawą wywłaszczona" wraz z wnioskiem o powiększenie odszkodowania o 5% wartości nieruchomości zostało złożone w [...]Urzędzie Wojewódzkim w dniu [...]marca 2017 r., a zatem po upływie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji. W konsekwencji należało uznać, że Wojewoda [...]słusznie odmówił powiększenia odszkodowania o 5% wartości nieruchomości na podstawie art 18 ust. 1e pkt 1 specustawy drogowej. IV. Pismem z dnia 21 marca 2018 r. Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję odwoławczą, podnosząc w szczególności, że: (-) nie zgłasza zastrzeżeń co do prawidłowości sporządzonego na potrzeby postępowania operatu szacunkowego, (-) żąda powiększenia ustalonego odszkodowania o 5% wartości działki przejętej pod drogę, (-) Skarżący został zmuszony przez organ do podjęcia decyzji o tym, czy żąda w/w powiększenia odszkodowania czy też nie, jeszcze przed otrzymaniem operatu szacunkowego, co było działaniem ze strony organu nielegalnym. V. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VI. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Ministra z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz.1066 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 poz.1369 z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."). Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób upoważniający Sąd do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a. W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. VII. Kontrola legalności zaskarżonej do Sądu decyzji prowadzi do następujących wniosków: 1. Przedmiotem kontrolowanego administracyjnego postępowania odszkodowawczego, prowadzonego przez organy obu instancji na podstawie art.12 ust.4a i nast. ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, było ustalenie na rzecz Skarżącego, tj. właściciela nieruchomości objętej w części decyzją zezwalającą na realizację inwestycji drogowej, odszkodowania należnego z tytułu utraty na rzecz Skarbu Państwa, prawa własności tej części nieruchomości, wydzielonej na mocy decyzji zrid w osobną działkę gruntu. Organy odszkodowawcze ustaliły należne Skarżącemu odszkodowanie w oparciu o ustalenia operatu szacunkowego, sporządzonego na zlecenie organu I instancji i określającego wartość przejętej przez Skarb Państwa działki stosownie do zasad wynikających z ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Nie ulega wątpliwości, iż co do zasady organy nie uchybiły obowiązkowi dokonania szczegółowej oceny w/w operatu szacunkowego jako dowodu w sprawie, w tym w szczególności oceniły prawidłowość jego sporządzenia (uwzględniając granice takiej oceny, zastrzeżone dla podmiotów nie dysponujących wiedzą specjalistyczną), uznając ostatecznie operat za w pełni wiarygodny. Ustalenie wysokości należnego Skarżącemu odszkodowania w oparciu o ustalenia w/w operatu, których Skarżący w żadnym zakresie nie kwestionuje i które uznaje za prawidłowe (co jasno stwierdził w skardze), było zatem w pełni uzasadnione. Przedmiotem sporu pomiędzy Skarżącym a organem odwoławczym, wymagającym rozstrzygnięcia Sądu, pozostaje w tej sytuacji wyłącznie ta kwestia, czy Skarżący spełnił warunki przewidziane w art.18 ust.1e specustawy, uprawniające właściciela nieruchomości przejętej przez podmiot publiczny na podstawie decyzji zrid do uzyskania premii za wcześniejsze wydanie nieruchomości inwestorowi, stanowiącej równowartość 5% wartości nieruchomości. Sąd orzekający w niniejszej sprawie przychyla się w całości do stanowiska Ministra, iż stawianych przez ustawę wymagań Skarżący nie spełnił pomimo otrzymania w tym zakresie w dniu 21 grudnia 2016 r. wyczerpującego pouczenia, zawartego w zawiadomieniu z dnia 12 grudnia 2016 r. o wydaniu decyzji zrid, skierowanego do Skarżącego przez Wojewodę. Zarzutów skargi nie można było w tej sytuacji uwzględnić. 2. Zgodnie z art. 18 ust. 1e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego w przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia: 1) doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17 ustawy z nadanym rygorem natychmiastowej wykonalności; 2) doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności; albo 3) w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. Art. 18 ust. 1e odczytywany w powiązaniu z art. 16 specustawy drogowej, przewidującym, co do zasady termin wydania nieruchomości nie krótszy niż 120 dni od dnia w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, wskazuje, że podwyższenie odszkodowania o 5% wartości nieruchomości przysługuje za skrócenie terminu wydania nieruchomości co najmniej do dni 30, liczonych od dat zdarzeń objętych poszczególnymi punktami. Przepis art.18 ust.1e ustawy należy w tej sytuacji uznać za instrument zachęcający dotychczasowego właściciela nieruchomości do wcześniejszego jej wydania w celu przyspieszenia procesu inwestycyjnego związanego z budową drogi. 3. Odniesienie w/w uwarunkowań prawnych do stanu faktycznego niniejszej sprawy prowadzi do następujących wniosków: (-) w dniu 21 grudnia 2016 r. Skarżący otrzymał drogą pocztową wspomniane wcześniej zawiadomienie o wydaniu decyzji zrid, zawarte w piśmie Wojewody z dnia [...]grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru pisma przez Skarżącego na k. 81 akt odwoławczych), (-) we w/w piśmie wskazano w pozycji "Działki objęte inwestycją przeznaczone w całości lub w części pod pas drogowy", w ostatnim wierszu na dole strony (w pierwszej kolumnie) pierwotną działkę Skarżącego, tj. działkę nr ew. [...] (zwrócić uwagę należy na fakt, iż w przywołanej pozycji wymieniono wszystkie działki objęte inwestycją, niezależnie od tego, czy na potrzeby inwestycji zostanie przeznaczona całość, czy też jedynie część danej działki), (-) w przedostatnim i ostatnim akapicie pisma (na str.3) Skarżący został szczegółowe pouczony o treści art.18 ust.1e specustawy z czytelnym zaznaczeniem, iż premiowane wydanie nieruchomości winno nastąpić – w formie pisemnej deklaracji, złożonej bezpośrednio inwestorowi - nie później niż w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie zawiadomienia, (-) powyższe obligowało Skarżącego do złożenia stosownej deklaracji wcześniejszego wydania nieruchomości w terminie do 20 stycznia 2017 r. (trzydziesty dzień liczony od dnia następnego po otrzymaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. zawiadomienia z dnia 12 grudnia 2016 r.), (-) terminu tego Skarżący jednakże nie dochował, nie składając w wyznaczonym okresie żadnego oświadczenia inwestorowi, (-) stosowne oświadczenie Skarżący złożył natomiast Wojewodzie dopiero pismem z dnia 15 marca 2017 r., a zatem po upływie blisko dwóch miesięcy od dnia upływu terminu wynikającego z ustawy. O ile nie można zakwestionować stanowiska Skarżącego, iż z czysto literalnego punktu widzenia doręczone mu zawiadomienie nie precyzowało, czy należąca do Skarżącego nieruchomość została zajęta w całości, czy też w części na pas drogowy (ograniczając się do zbiorczego wskazania działek przeznaczonych pod pas drogowy w całości lub części), niemniej brak takiej precyzji nie ma w ocenie Sądu charakteru dyskwalifikującego skuteczność w/w zawiadomienia, tj. w szczególności brak ów nie uniemożliwił Skarżącemu dopełnienia wskazanych w zawiadomieniu czynności, niezbędnych do skorzystania z dobrodziejstw art.18 ust.1e specustawy drogowej. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż gdyby Skarżący istotnie powziął zamiar zastosowania się do przedmiotowego pouczenia, to w wyznaczonym terminie złożyłby inwestorowi lub organowi co najmniej pismo uzależniające złożenie wymaganej deklaracji od wskazania zakresu objęcia jego działki decyzją zrid, czy wręcz tylko pismo żądające wskazania takiego zakresu, co musiałoby być zakwalifikowane jako okoliczność świadcząca o zachowaniu przez Skarżącego ustawowego terminu. Brak jakiejkolwiek reakcji Skarżącego na doręczone mu zawiadomienie musi być w tej sytuacji odczytywany jako świadoma rezygnacja ze skorzystania we właściwym czasie z dobrodziejstw art.18 ust.1e specustawy drogowej. W świetle powyższych okoliczności wniesioną skargę należy uznać za pozbawioną usprawiedliwionych podstaw. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.