IV SA/Wa 1232/11
WyrokWSA w Warszawie2012-01-31
Skład orzekający: Jakub Linkowski, Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Tomasz Wykowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy niewiedza strony o sposobie informowania o decyzji administracyjnej w trybie art. 49 k.p.a. może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania?Ratio decidendi
Niewiedza strony o sposobie informowania o decyzji administracyjnej w trybie art. 49 k.p.a. nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu. Strona powinna wykazać brak winy, a sama nieznajomość procedury lub brak przypuszczenia o naruszeniu jej interesu prawnego nie są wystarczające.Stan faktyczny
Skarżący K.G. wniósł odwołanie od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji drogowej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, twierdząc, że dowiedział się o decyzji dopiero z zawiadomienia o wszczęciu innego postępowania. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmówił przywrócenia terminu, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. i Konstytucji RP, w tym wydanie dwóch postanowień w jednej sprawie i bezpodstawną odmowę przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi K.G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R.R. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji pod nazwą "Połączenie dróg krajowych - Trasa S." Zadanie I. Odcinek Obwodnica Południowa G. - Węzeł E., Zadanie II. Odcinek Węzeł W. - Węzeł K.., Zadanie III Odcinek Węzeł K. - Terminal [...] W. (dalej Trasa S.).
Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:
Na wniosek G. Sp. z o. o., działającej w imieniu Gminy Miasta G. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wydał decyzję z dnia [...] września 2010 r. Przedmiotem decyzji była budowa Trasy S. łączącej tereny przemysłowo – [...] w obrębie G. z zewnętrznym układem drogowym T. Zgodnie z punktem [...] załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie! wykazu przedsięwzięć EURO 2012 (Dz. U. Nr 8, poz. 52) inwestycja ta jest zaliczanej do przedsięwzięć niezbędnych do przeprowadzenia finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, a zatem w sprawie zastosowana została ustawa z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 26, poz. 133 ze zm., dalej ustawa o Euro 2012). Z kolei na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku) realizacja przedsięwzięcia wymagała wydania decyzji o jej środowiskowych uwarunkowaniach, ponieważ miały jej towarzyszyć przebudowa kolidujących z inwestycją, napowietrznych linii elektroenergetycznych 110 kV i 400 kV oraz przebudowa sieci kanalizacyjnych, które zgodnie z klasyfikacją rodzajową zawartą w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku decyzja z dnia [...] września 2010 r. została udostępniona stronom postępowania w siedzibie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. Obwieszczenie o udostępnieniu decyzji z dnia [...] września 2010 r. zostało umieszczone na stronie internetowej Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. www.[...].rdos.gov.pl od dnia [...] września 2010 r., na tablicy ogłoszeń Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. od dnia [...] września 2010 r. do dnia [...] października 2010 r. oraz na tablicy Urzędu Miasta G. od dnia [...] września 2010 r. do dnia [...] września 2010 r.
W dniu [...] lutego 2011 r. odwołanie od decyzji z dnia [...] września 2010 r. wniósł K. G., podnosząc, że decyzja nie uwzględnia wpływu na środowisko linii elektroenergetycznej 400 kV. Odwołanie zostało wniesione wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. We wniosku K. G. wskazał, że o wydaniu decyzji z dnia [...] września 2010 r. dowiedział się dopiero z zawiadomienia o wszczęciu postępowania przed Wojewodą [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla budowy Trasy S., które otrzymał w dniu [...] lutego 2011 r.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ w postanowieniu wskazał, że K. G. nie spełnił przesłanki zasadność wniosku przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nie uprawdopodobnił on braku winy w niedochowaniu terminu, ponieważ niewiedza skarżącego w zakresie sposobu informowania stron postępowania na podstawie art. 49 k.p.a. o czynnościach podjętych przed organ właściwy do wydania decyzji nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. wniósł K. G., zarzucając temu postanowieniu oraz postanowieniu z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] września 2010 r.: naruszenie art. 59 k.p.a. i art. 134 k.p.a. polegające na wydaniu dwóch postanowień w jednej sprawie, naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. polegające na bezpodstawnej odmowie przywrócenia terminu w sytuacji, gdy do uchybienia doszło bez winy strony, a także błędną wykładnię tego przepisu, prowadzącą do naruszenia art. 8 k.p.a. i art. 2 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego, nie mógł on spodziewać się, że wraz z budową Trasy S. dojdzie do przebudowy linii energetycznych znajdujących się na jego nieruchomości. Z tego powodu nie śledził zawiadomień na tablicy ogłoszeń. Ponadto wymienienie wielu numerów działek sprawia, że łatwo nie zauważyć numeru swojej działki. Jeżeli chodzi
o zastosowanie zawiadomienia na podstawie art. 49 k.p.a., to zdaniem skarżącego w postępowaniu dotyczącym budowy linii elektroenergetycznej było mniej niż dwadzieścia stron postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w obu postanowieniach oraz wskazał, że decyzja z dnia [...] września 2010 r. dotyczyła środowiskowych uwarunkowań budowy Trasy S. i w tym postępowaniu organ ustalił, że stron postępowania było ponad dwadzieścia. Przebudowa linii energetycznych nie była w tym momencie przedmiotem osobnego postępowania. Powołując się na stosowne orzecznictwo, organ wskazał, że wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu oraz postanowienia o .odmowie przywrócenia terminu jest zgodne z art. 134 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę należało oddalić.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. art. 1 §
1i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Należy także zauważyć, iż w myśl art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20 stosuje się art. 49 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem zawiadomienie o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej dokonywane jest przez obwieszczenie lub inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. Zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Termin wniesienia odwołania od decyzji wydawanych w związku z realizacją przedsięwzięć Euro 2012 reguluje art. 34 ust. 2 ustawy o Euro 2012, zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji stronie albo w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia lub doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji.
W przedmiotowej sprawie planowana przebudowa linii elektroenergetycznych w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach była rozpatrywana jako element inwestycji polegającej na budowie Trasy S. W tym postępowaniu zgodnie z ustaleniami organu nie ulega wątpliwości, że liczba stron postępowania przekraczała 20, stąd zastosowanie znajduje szczególny sposób zawiadomienia stron o wydaniu, decyzji na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w zw. z art. 49 k.p.a. Nie można się zatem zgodzić z zarzutem skarżącego, że w postępowaniu dotyczącym przebudowy linii elektroenergetycznych było mniej niż 20 stron, gdyż to postępowanie nie było przedmiotem decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r.
Nie ulega wątpliwości, że odwołanie od decyzji z dnia [...] września 2010 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Za najpóźniejszy dzień wywieszenia zawiadomienia należy przyjąć dzień [...] września 2010 r., kiedy zawiadomienie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta G. Zgodnie z art. 49 k.p.a. skutek doręczenia nastąpił w dniu [...] września 2010 r. Termin do wniesienia odwołania, gdy strony zostały powiadomione poprzez wywieszenie zawiadomienia (to jest przez obwieszczenie) należy liczyć od dnia [...] września 2010 r., zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o Euro 2012 wynosił on 14 dni i upłynął w dniu [...] października 2010 r. Dlatego też odwołanie złożone w dniu [...] lutego 2011 r. stosownie do art. 129 § 3 k.p.a. zostało wniesione po upływie przewidzianego w ustawie terminu do jego wniesienia. Organ słusznie zatem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania zgodnie z art. 129 § 3 w zw. z art. 134 k.p.a., mimo błędnego wyliczenia ostatniego dnia, w którym strony mogły złożyć odwołanie.
Odnośnie naruszenia art. 8 k.p.a. i art 2 Konstytucji RP, zawiadomienie stron postępowania zgodne z art. 49 k.p.a. nie narusza zasady pogłębiania zaufania, ani zasady demokratycznego państwa prawnego. Prawidłowe zawiadomienie strony umożliwiało jej udział w postępowaniu. Warto zwrócić uwagę, że zawiadomienia o wydaniu decyzji były zamieszczone nie tylko na tablicach ogłoszeń Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. i Urzędu Miasta G., ale także na stronie internetowej organu. Stąd skarżący nie może się powoływać, że by dowiedzieć się o wydaniu decyzji musiałby sprawdzać tablice ogłoszeń, gdyż zawiadomienie dostępne było w Internecie od dnia wydania decyzji.
Sąd przychyla się do stanowiska organu z odpowiedzi na skargę, że zarzut wydania dwóch postanowień w postępowaniu jest niezasadny. Nie można tu mówić o dwóch postanowieniach w jednym postępowaniu, ponieważ przed organem toczyły się dwa odrębne postępowania: postępowanie odwoławcze i postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postępowanie odwoławcze musi się zakończyć albo wydaniem postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania, albo wydaniem decyzji ostatecznej na podstawie art. 138 k.p.a. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wydawane jest na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. na prośbę zainteresowanego o przywrócenie terminu do dokonania czynności.
Zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest uzależnione od wniesienia przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wraz z wnioskiem należy wnieść odwołanie. We wniosku należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący złożył wniosek wraz z odwołaniem w dniu [...] lutego 2011 r., podczas gdy przyczyna uchybienia ustała w dniu [...] lutego 2011 r., a zatem termin do wniesienia wniosku został dochowany, dopełniono także czynności, dla której termin miał być przywrócony. Sąd przychyla się do stanowiska organu, że skarżący nie spełnił ostatniej przesłanki, ponieważ nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu. Należy wskazać, że podniesione przez skarżącego argumenty o braku znajomości procedury w sprawie oraz braku przypuszczenia, że postępowanie mogłoby naruszać jego interes prawny, nie mogą uprawdopodabniać braku winy w uchybieniu terminu, na co wskazuje także liczne w tej sprawie orzecznictwo (por.
wyrok NSA z dnia 29 sierpnia 1997 r., III SA 101/96, wyrok NSA z dnia 8 maja 2001 r., V SA 1150/00).
Na postawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło