IV SA/Wa 1239/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o. o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi P. Sp. z o. o. na uchwałę Rady W. z dnia [...] października 2006 r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. w zakresie dotyczącym części działki nr [...] w obrębie [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały P. Sp. z o. o. w skardze z dnia 1 lipca 2011 r. na uchwałę Rady W. z dnia [...] października 2006 r., Nr [...] w sprawie studium ukierunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej uchwały w zakresie dotyczącym działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], o obszarze [...] m kw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże - po przekazaniu sądowi skargi - sąd może na wniosek skarżącego - na zasadzie § 3 powołanego przepisu - wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego. Przede wszystkim należy podnieść, że przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi i wiąże się to z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w sprawie studium ukierunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W.. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie przesłanki ochrony tymczasowej nie wystąpiły. "Wykonywanie" uchwały gminy ustalającej studium polega na respektowaniu przez organy tej gminy ustaleń studium w toku procedury planistycznej. Studium traktowane jest zgodnie w orzecznictwie i literaturze przedmiotu jako akt "kierownictwa wewnętrznego" gminy (vide np. wyrok NSA z 21 listopada 2000 r., sygn. II SA 2437/99, LEX 55333). Studium nie stanowi źródła praw czy obowiązków dla jednostek i nie może stanowić podstawy dla decyzji czy innych indywidualnych rozstrzygnięć administracyjnych. Związanie organów gminy ustaleniami studium nie może prowadzić do znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wiążący charakter studium nie pozbawi skarżącej Spółki uprawnień wynikających z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także uprawnienia do zaskarżenia do sądu administracyjnego samej uchwały ustalającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W toku takiego postępowania sądowego możliwe będzie stwierdzenie nieważności uchwały ustalającej plan, o ile naruszać ona będzie prawny interes skarżącej. Możliwe to będzie nawet wówczas, gdy plan ten pozostawać będzie w zgodzie ze studium. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 61 § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.