IV SA/Wa 1239/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi O. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić dla O. I. adwokata. Skarżący O. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy nadania statusu uchodźcy. Do skargi załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata). W formularzu PPF oraz w późniejszym oświadczeniu z dnia 10 lipca 2013 r. wnioskodawca podał, że utrzymuje się z pomocy socjalnej w postaci świadczenia pieniężnego przyznawanego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP w wysokości 750 zł. miesięcznie. Środki te w całości przeznacza na niezbędne utrzymanie. Oświadczył ponadto, że nie posiada jakiegokolwiek majątku, nie ma możliwości podjęcia pracy oraz uzyskania dochodów z innych źródeł. Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że skarżący nie posiada żadnego majątku, oszczędności, możliwości zarobkowania. Obecnie otrzymuje jedynie pomoc w wysokości 775 zł w ramach procedury uchodźczej. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.