IV SA/Wa 1241/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat B. Z. o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi P. D. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych ze zbioru PESEL postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016 r. zwolnił P. D. (dalej: "skarżącego") od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata. Pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokat B. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2016 r., oddalił skargę, a postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi z urzędu w niniejszej sprawie stosowne wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 stycznia 2017 r. W dnu 6 lutego 2017 r. pełnomocnik z urzędu złożył w sądzie opinię o braku odstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w drugiej instancji za sporządzenie przedmiotowej opinii według norm przepisanych. . Referendarz sądowy zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W orzecznictwie i w doktrynie na tle przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) ukształtował się pogląd – który w ocenie referendarza zachowuje aktualność również w stosunku do obecnie obowiązujących przepisów, w związku z brzemieniem cytowanego wyżej § 3 rozporządzenia z 3 października 2016 r. - że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Wniosek zawierający jedynie sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie jest równoznaczny ze złożeniem wymaganego prawem oświadczenia, że "opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części". Zdaniem referendarza sądowego brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie w trybie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest bowiem nieodzownym elementem wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Pozwala to określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., art. 250, teza 8, też T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, art. 250, teza 7 a także postanowienia NSA z 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, z 3 października 2007 r., I OZ 704/07, z 20 sierpnia 2008 r., I OZ 603/08, z 28 sierpnia 2008 r., I OZ 615/08, czy z 8 grudnia 2009 r., II GZ 273/09). W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z treści wniosku o przyznanie wynagrodzenia, pełnomocnik nie złożył takiego oświadczenia. Skoro zatem przedmiotowy wniosek nie zawierał wskazanego oświadczenia wymaganego przez przepis prawa, należało odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, o czym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.