IV SA/Wa 1242/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do sporządzenia przeglądu ekologicznego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 29 marca 2018r. F. W. (dalej jako skarżący/wnioskodawca) reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. A. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2018r. [...] w przedmiocie zobowiązania do sporządzenia przeglądu ekologicznego. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem, skarżącego konieczność wykonania nałożonego m. in. na niego obowiązku w terminie zakreślonym w zaskarżonej decyzji, tj. do dnia [...] sierpnia 2018r. doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, w postaci konieczności poniesienia znacznych kosztów za wykonanie przedmiotowego przeglądu. Ponadto wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed zbadaniem jej legalności przez sąd zniweczy sens złożonej skargi – spowoduje trudne do odwrócenia skutki w sytuacji uchylenia kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten przyznaje zatem stronie prawo do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skorzystanie z tej możliwości wiąże się jednak z obowiązkiem takiego sformułowania wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie przynajmniej jednej z dwóch przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie i literaturze podkreśla się, że ww. przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało zasadniczo miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 38/12; z 26 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 53/09). Za trudne do odwrócenia skutki uznaje się natomiast takie skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10). Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego nie oznacza automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków z niego wynikających. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania aktu istotnie trudne do odwrócenia. Natomiast ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że argumenty przytoczone we wniosku nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazując na wysoki koszt sporządzenia przeglądu ekologicznego nie określił nawet w przybliżeniu jaki to będzie wydatek, a tym bardziej nie uprawdopodobnił, że będzie to wydatek znaczny w aspekcie jego sytuacji majątkowej. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14, z dnia 14 października 2016r. sygn. akt II OZ 1148/16). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów na potwierdzenie swojej sytuacji finansowej, tym samym uniemożliwił Sądowi ocenę czy koszt sporządzenia przeglądu ekologicznego może rzeczywiście spowodować nieodwracalne skutki czy groźbę wyrządzenia znacznej szkody. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie dokonuje bowiem żadnych ustaleń faktycznych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów obrazujących sytuację finansową, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższy stanowisko jest zbieżne z poglądem prezentowanym w piśmiennictwie, z którego wynika, że twierdzenia skarżącego co do spełnienia przesłanek powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006 r., s.188). Tylko wówczas Sąd będzie mógł w sposób należyty ocenić, czy koszty sporządzenia przeglądu ekologicznego, który jest w istocie opinią specjalistyczną, są nie tyle dla kondycji finansowej dla skarżącego obojętne, lecz czy nie wiążą się dla niego z ryzykiem wystąpienia znacznej szkody. Dodać także należy, że ustawodawca nie wiąże – choćby w najmniejszym stopniu – wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi (zob. uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. I GPS 1/07, ONSAiWSA nr 4/2007, poz. 77). Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może zatem badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. i dlatego Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przy czym niniejsze postanowienie nie pozbawia wnioskodawcy możliwości ponownego wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu i złożenia stosownego wniosku (wraz z dokumentacją) w tym zakresie.