IV SA/Wa 1245/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Stopczyński, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2005 r. sprawy ze skargi "B." M. B., A. G. Spółka Jawna z siedzibą w K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] stycznia 2005 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005r., wydanym na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, póz. 717 ze zm.) i art. 35 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (jedn. tekst Dz. U. z 2004r. Nr 204, póz. 2086 ze zm.) oraz art. 138 § l pkt l w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 kpa, po rozpatrzeniu wniosku " B." M.B., A.G. Spółki Jawnej z siedzibą w K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie Zastępcy Dyrektora Oddziału w O. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowej i Autostrad z dnia [...] stycznia 2005r. odmawiające uzgodnienia lokalizacji pawilonu usługowo - gastronomicznego na działce nr [...], położonej przy drodze krajowej nr [...] w m. Z. W uzasadnieniu postanowienia podano, że Burmistrz P. wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2004r. wystąpił o uzgodnienie wskazanej wyżej- inwestycji. Zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Zdaniem organu drugiej instancji lokalizacja inwestycji objętej wnioskiem inwestora na działce nr [...] położonej przy drodze krajowej nr [...], wymaga w świetle § 55 ust.l pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 43, póz. 430) wykonania zjazdu publicznego wyposażonego ze względów bezpieczeństwa w dodatkowe pasy ruchu. Istniejącego do działki zajazdu indywidualnego nie można dostosować do parametrów przewidzianych dla zajadów publicznych, ponieważ znajduje się na odcinku, gdzie droga przebiega w łuku poziomym i pionowym oraz w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą do m. K. i do m. L. Przepis § 113 ust. 7 pkt l cyt. rozporządzenia nie pozwala na usytuowanie wyjazdu z drogi publicznej do obiektu i urządzenia obsługi uczestników ruchu i wjazdu na drogę w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, w szczególności w obszarze oddziaływania skrzyżowani lub węzła. Zajadu nie można przesunąć poza obszar oddziaływania skrzyżowania ( w Kierunku O.), gdyż wtedy znajdzie się w pasie terenu zarezerwowanym pod lokalizuję węzła " P.". W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy P. zarezerwowany jest pas terenu o szer. 50 m w liniach rozgraniczających pod przebudowę drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej, przy czym rezerwa ta może być powiększona do lOO m. W ocenie organu drugiej instancji lokalizacja pawilonu usługowo - gastronomicznego na działce nr [...], nie jest możliwa z tego względu, że koliduje z planowaną inwestycją drogową i brak jest możliwości włączenia do drogi krajowej nr [...]. Odnosząc się do zarzutów skarżącej Spółki organ wyjaśnił, że istniejące przy drodze krajowej nr [...] obiekty handlowe i usługowe mają zapewniony dojazd zjazdami publicznymi, które nie są wyposażone w dodatkowe pasy ruchu z tego względu, że zostały wykonane przed wejściem w życie cytowanego wyżej rozporządzenia., a więc w innym stanie prawnym i faktycznym. Skarga "B." M. B., A. G. Spółka Jawna wniesiona na powyższe postanowienie sprowadza się do powtórzenia argumentów organu odwoławczego stanowiących podstawę odmowy uzgodnienia planowanej inwestycji Ponadto skarżąca Spółka podniosła, że w dacie zakupu działki nr [...] według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy P. pod drogę nr [...] zarezerwowany był pas terenu o szerokości 50 metrów : nie było w nim mowy o pasie szerokości 100 m. Dodatnie powyższego zapisu uniemożliwi Spółce dysponowane gruntem. Zdaniem skarżących odmowa uzgodnienia planowanej inwestycji nie została wystarczająco uzasadniona ze względu na przyszłą planowaną i jeszcze nie rozpoczętą inwestycję drogową. Natężenie ruchu drogowego w miejscu w którym istnieje zjazd drogowy nie jest wystarczającą przesłanką do odmowy jego poszerzenia. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie podnosząc te same argumenty, co w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jak stanowi przepis art., 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną , a to oznacza, że z urzędu bierze pod uwagę okoliczności nie podniesione skargi. Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego oraz prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Zgodnie z art. 60 ust. l ustawy 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, póz. 717 ze zm.)/ zwaną dalej ustawą, decyzję o warunkach zabudowy wydaje ( zastrzeżeniem wyjątków nie dotyczących niniejszej sprawy) wójt, burmistrz, prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53. ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Wspomniane uzgodnienie w myśl art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy wymagane jest od właściwego zarządcy drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Uzgodnienia dokonuje się w trybie art. 106 kpa ( ust. 4 art. 53). Przywołany wyżej przepis art. 60 ust.l ustawy wykorzystuje znaną w prawie administracyjnym instytucję współdziałania organów administracji publicznej w toku załatwiania sprawy. W świetle art. 106 kpa współdziałanie to może następować w różnych formach: opinii, uzgodnienia. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że uzgodnienie, w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym / bowiem wiąże organ decydujący w postępowaniu głównym. Treść stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji, która wydawana jest po uzgodnieniu przez organ decydujący ( por. uchwała NSA z dnia 15 stycznia 1999r. sygn. OPK 14/98 / ONSA 3/199, póz. 80). Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający obejmuje treść decyzji jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne uruchomione wnioskiem strony. Zatem organ uzgadniający nie ma wpływu na sposób prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji, ocenia jedynie jej projekt. Organ decydujący uwzględnia stanowisko organu uzgadniającego/ wprowadzając zmiany w sporządzonym projekcie decyzji albo w razie odmowy uzgodnienia projektu decyzji wydaje decyzję odmawiającą załatwienia sprawy. Wszczęcie postępowania uzgodnieniowego następuje na wniosek organu wydającego decyzję,który występując o dokonanie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem inwestora przekazuje projekt decyzji o warunkach, sporządzony przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów (art. 60 ust. 4 ustawy). W rozpatrywanej sprawie organy orzekające dokonały uzgodnienia inwestycji planowanej do realizacji na działce nr [...], położonej przy drodze krajowej nr [...] w oparciu o wniosek inwestora - skarżącej Spółki - z dnia 10 grudnia 2004r. przesłany przez Burmistrza P. przy piśmie z dnia 6 sierpnia 2004 roku., gdy tymczasem uzgodnienia tej inwestycji należało dokonać w oparciu o przygotowany przez Burmistrza P. projekt decyzji o waruńfeaćh zabudowy. Zwrócić należy uwagę, że organy uzgadniające nie zwróciły uwagi, iż Burmistrz we wniosku z dnia 6 sierpnia 2004 r. nie występował o uzgodnienie przedmiotowej inwestycji, ale b wydanie opinii co do możliwości włączenia do ruchu i budowy zjazdu z drogi [...] dla potrzeb projektowanej zabudowy - pawilonu usługowo-gastronomicznego- na działce nr [...]. Z treści wniosku można wywieźć, że Burmistrzowi chodziło o uzyskanie opinii zarządcy drogi, która miała mu posłużyć do przygotowania projektu decyzji o warunkach zabudowy, który miał być dopiero przedmiotem uzgodnienia w rozumieniu art. 60 ust.1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy. Natomiast organy orzekające obu instancji bez uprzedniego wyjaśnienia intencji wnioskodawcy - Burmistrza P. - dokonały uzgodnienia inwestycji wskazanej we wniosku inwestora nie dysponując projektem decyzji o warunkach zabudowy. Z tych też względów należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie oraz utrzymane w nim mocy postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego , w szczególności art. 60 ust.l i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów prawa procesowego - art. 7, art. 77 § l i art. 106 kpa, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Dlatego też na podstawie art. 145 § l pkt l lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.