IV SA/Wa 1246/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - T. W. wniósł do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 50.000 zł za prowadzenie działalności w zakresie demontażu pojazdów bez wymaganego pozwolenia. W skardze z dnia 20 czerwca 2011 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż z uwagi na konieczność utrzymania swojej dziewięcioosobowej rodziny zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Wniosek jest uzasadniony. Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p. p. s. a. na wniosek skarżącego dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Wykonanie zaskarżonej decyzji, na mocy której wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości 50.000 zł, przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Uiszczenie bowiem kary pieniężnej w wysokości 50.000 zł może rodzić trudności w utrzymaniu rodziny skarżącego składającej się z żony i siedmiorga dzieci. Należy nadmienić, że w postanowieniu referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 5 października 2011 r. przyznającemu skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazano, że skarżący nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami ani wartościowymi przedmiotami oraz nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.