IV SA/Wa 1247/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Zbigniew Rudnicki,, sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w U. na decyzję Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji statków rybackich I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymana nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz P. S.A. z siedzibą w U. kwotę 20 (dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w S. decyzją z dnia [...] października 2003r. nr [...] wykreślił z ewidencji statków rybackich statek [...], którego armatorem jest P. S.A. w U. Jako podstawę wykreślenia statku wskazano przepisy art. 104 kpa w związku z art. 54 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o rybołówstwie morskim (Dz.U. Nr 129 poz. 1441). W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że statek nie był eksploatowany jako rybacki dłużej niż 12 miesięcy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosło P. W wyniku rozpoznania odwołania Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał w dniu [...] listopada 2003r. decyzję Nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. Zdaniem organu drugiej instancji decyzja organu pierwszej instancji zasługiwała na utrzymanie w mocy, a wykreślenie z ewidencji kutra [...], którego skarżąca jest armatorem było w pełni zasadne biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne sprawy oraz podstawę prawną decyzji z dnia [...].10.2003r. Otóż zgodnie z art. 54 pkt 2 lit. b Ustawy z dnia 6 września 2001r. o rybołówstwie morskim wykreślenie statku z ewidencji następuje z urzędu, jeżeli statek nie był używany do wykonywania rybołówstwa morskiego przez okres dłuższy niż 12 miesięcy. Ustawa ta nie przewiduje przesłanek uzasadniających pozostawienie takiego statku w ewidencji statków rybackich, nie zawiera również przesłanek dopuszczających przedłużenie tego okresu. Interpretując treść przytoczonego przepisu należy stwierdzić - zdaniem organu II instancji - że istotą podjęcia takiej decyzji jest ocena czy statek był faktycznie używany do wykonywania rybołówstwa morskiego niezależnie od przyczyn, które miały wpływ na taki stan rzeczy. Skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].11.2003r. wniosło P. S.A. z siedzibą w U. Zaskarżonej decyzji zarzuciło: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 57 ust. 1, 58 ust. 2, oraz art. 87 ust. 3 Ustawy z dnia 06.09.2001r o rybołówstwie morskim w zakresie uznania, że w sprawie zachodzą przesłanki pozwalające na wykreślenie statku rybackiego [...] z ewidencji statków rybackich. 2. naruszenie przepisów postępowania zawartych w art. 7 i art. 9 kpa w zakresie usankcjonowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi błędnej podstawy prawnej wskazanej w decyzji organu pierwszej instancji. Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2003r oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...].10.2003r Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. Nadto skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że statek rybacki kuter [...] został wpisany do ewidencji statków rybackich prowadzonej przez Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. Skarżąca uzyskała również jako armator licencję połowową na ten statek ważną do dnia 5.10.2007r. Nie otrzymała jednak zaświadczenia o wpisie do rejestru przewidzianego w przepisie art. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 06.09.2001r. o rybołówstwie morskim. Stosownie bowiem do wymogu wynikającego z art. 87 ust. 3 tejże ustawy od dnia 01.01.2003r. wykonywanie rybołówstwa morskiego uzależnione było od wpisu statku rybackiego do rejestru o którym mowa w art. 57. W ocenie skarżącej nie było więc prawnych możliwości wykonywania rybołówstwa przez jej statek [...]. Oprócz tego decyzja organu pierwszej instancji, którą utrzymał w mocy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi narusza w swej treści postanowienia art. 54 pkt 1 Ustawy o rybołówstwie morskim, albowiem w uzasadnieniu decyzji podano jako podstawę prawną art. 54 pkt. 1 Ustawy z dnia 06.09.2001r, który przewiduje wykreślenie statku rybackiego z ewidencji na wniosek armatora. Skarżąca nigdy jednak nie składała wniosku o wykreślenie, co oznacza, iż organ drugiej instancji utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję opartą na błędnej co do zasady podstawie prawnej usankcjonował ją naruszając tym samym interes prawny strony postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Organ administracji przyjął więc za podstawę rozstrzygnięcia tego rodzaju działanie strony, które de facto nie miało miejsca. Wszystko to oznacza, że w działaniu organów obu instancji mamy do czynienia z naruszeniem zarówno art. 28 kpa jak i art. 7 oraz 9 kpa, albowiem nie wyjaśniono całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych, które leżały u podstaw wydania zarówno decyzji pierwszej jak i drugiej instancji. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, iż statek skarżącej nie był używany do wykonywania rybołówstwa przez okres dłuższy niż 12 miesięcy. Ustawa z dnia 6 września 2001r nie przewiduje możliwości pozostawienia takiego statku w ewidencji statków rybackich, nie przewiduje również możliwości przedłużenia tego okresu. Zdaniem organu istotą podjęcia takiej decyzji jest ocena czy statek był faktycznie używany do wykonywania rybołówstwa, niezależnie od przyczyn, które miały wpływ na taki stan rzeczy. Bez znaczenia było to, że skarżąca nie dysponowała zaświadczeniem o wpisie statku do rejestru statków rybackich. Brak tego zaświadczenia nie miał wpływu na rozstrzygnięcie organu administracyjnego, albowiem wystąpienie przesłanki w postaci nie używaniu statku do wykonywania rybołówstwa przez okres dłuższy niż 12 miesięcy stanowi samodzielną podstawę do wykreślenia statku z ewidencji. Co do zarzutu wskazania przez organ pierwszej instancji błędnej podstawy rozstrzygnięcia Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przyznał jego słuszność, jednakże stwierdził że nie można przyjąć, iż wskutek tego doszło do rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 156§1 pkt 2 kpa. O takim naruszeniu można bowiem mówić wówczas, jeżeli decyzja została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawa, oraz gdy wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa lub ich odmówiono, albo też obarczono stronę obowiązkiem lub uchylono obowiązki. Sąd zważył co następuje: Skarga jest zasadna jednakże nie tylko z przyczyn w niej podniesionych. Na wstępie należy podkreślić, iż wykonywanie rybołówstwa morskiego przez armatorów takich jak skarżąca wymagało uzyskania licencji i specjalnego zezwolenia połowowego (art. 5 Ustawy z dnia 6 września 2001r. o rybołówstwie morskim - Dz.U. z dnia 12.11.2001r. Nr 129 poz. 1441 ze zm.) Z okoliczności sprawy wynika, iż statek skarżącej (kuter [...]) został wpisany do ewidencji statków rybackich prowadzonej przez Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. w dniu 27 sierpnia 2002r., licencję połowową na tenże statek uzyskano w dniu 5 października 2002r, zaś specjalne zezwolenie połowowe dnia 31 grudnia 2002r. Powyższe oznacza, że armator (skarżąca) mógł wykonywać rybołówstwo morskie z użyciem statku, o którym mowa nie wcześniej niż od dnia 31 grudnia 2002. Jest to istotne w kontekście przesłanek określonych przez art. 54 pkt. 2b Ustawy o rybołówstwie morskim, który pozwalał na wykreślenie statku z ewidencji, jeżeli ów statek nie był używany do wykonywania rybołówstwa przez okres dłuższy niż 12 miesięcy. Jest oczywiste, że termin 12 miesięcy o którym mowa może być liczony począwszy od dnia uzyskania licencji i zezwolenia połowowego, o których traktuje art. 5 ustawy. Bezsporne w sprawie jest to, że licencję skarżąca uzyskała w dniu 5 października 2002r a zezwolenie połowowe 31 grudnia 2002r, co przyznaje także strona przeciwna w odpowiedzi na skargę. Oznacza to, że wykreślenie statku [...] wobec niewykonywania rybołówstwa przez armatora przy jego użyciu mogło mieć miejsce nie wcześniej niż dnia 1 stycznia 2004r. Termin 12-u miesięcy przewidziany w art. 54 pkt. 2b Ustawy o rybołówstwie morskim w przedmiotowej sprawie winien być bowiem liczony począwszy od dnia 31 grudnia 2002r. To z kolei oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji tj. Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. znak [...] wydana została przedwcześnie. Ustawa z dnia 06.09.2001r. nie przewiduje możliwości ani skracania ani wydłużenia okresu określonego przez przepis art. 54 pkt. 2b. Powyższe uchybienie stanowi dostateczną podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...].10.2003r. Sąd rozstrzyga bowiem w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134§1ppsa) Odnosząc się do zarzutów skarżącej stwierdzić należy, że są one zasadne jedynie częściowo. W zasadzie trafny jest zarzut, który sprowadzał się do uznania, że nie mogła ona wykonywać rybołówstwa ze względu na to, że nie otrzymała zawiadomienia o wpisie do rejestru, o którym mówi przepis art. 58 ust. 2 ustawy. Z przepisu art. 57 ust. 1 wynika bowiem, że statek rybacki o polskiej przynależności może być używany do wykonywania rybołówstwa po jego wpisaniu do rejestru statków rybackich zwanego rejestrem. Dopiero po dokonaniu owego wpisu armatorowi wydaje się zaświadczenie o wpisie do rejestru (art. 58 ust.2). Trzeba przy tym pamiętać, że do dnia 1 stycznia 2003r wykonywanie rybołówstwa morskiego nie było uzależnione od wpisania statku do rejestru (art. 87 ust. 3 Ustawy). Problem jednak w tym że skarżąca mogła je wykonywać dopiero począwszy od dnia 31.12.2002r. (wtedy wydano zezwolenie połowowe). Oznacza to, że po dniu 1 stycznia 2003r. musiała spełnić kolejne warunki niezbędne do wykonywania rybołówstwa tj. uzyskać wpis statku do rejestru, a następnie otrzymać zaświadczenie o wpisie stosownie do art. 58 ust. 2 ustawy. Praktycznie więc wykonywanie rybołówstwa spornym statkiem mogło mieć miejsce bez wpisu statku do rejestru i bez zaświadczenia o których wyżej mowa jedynie przez dwa dni tj. w dniu 31.01.2002 i 01.01.2003. Co do drugiego z zarzutów stwierdzić należy, iż błędne wskazanie podstawy prawnej decyzji nie zawsze stanowi uzasadniony powód uwzględnienia skargi na tę decyzję. Z uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji, oraz z odpowiedzi na skargę wynika, iż ostatecznie przytoczono podstawę właściwą, z tym tylko że - jak już nadmieniono wyżej - przesłanki wynikające także i z tej podstawy nie zostały spełnione. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit.a Ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).