IV SA/Wa 1249/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Rzemieślniczego Jacht Klubu w P. oraz Prezydenta Miasta P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R w P. oraz Prezydenta Miasta P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2008r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [..] lutego 2008r. w części dotyczącej działki o nr ew.[...] oraz [...] Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2008r. nr [...], którą utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2008r. stwierdzającą nieważność orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] lipca 1962r. oraz utrzymanego nim w mocy orzeczenia Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. z dnia [...] września 1961r. wnieśli w dniu 26 czerwca 2008r. reprezentujący skarżący [...] radca prawny P. P.oraz Prezydent Miasta P. W skardze swej zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [..] lutego 2008r. w części odnoszącej się do działek o nr [...] oraz [...] stanowiących byłą własność A. i S. P. a obecnie będących w użytkowaniu wieczystym R w P. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że konieczność wstrzymania zaskarżonej decyzji wynika z możliwości wystąpienia nieodwracalnych skutków prawnych, jakie mogłyby powstać w przypadku gdy spadkobiercy S. i A. P. dokonają na podstawie skarżonej decyzji wpisu w księdze wieczystej prawa własności na swoją rzecz, a następnie zbędą tą nieruchomość, bowiem potencjalny nabywca będzie chroniony rękojmią wiary publicznej księgi wieczystej. Tą samą argumentację podniósł drugi skarżący tj. Prezydent Miasta P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Regułą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże wskazany przepis dopuszcza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd na wniosek skarżącego, jeżeli poprzez wykonanie go zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku istnienia okoliczności potwierdzających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z treści skargi złożonej przez pełnomocnika skarżącego r.pr. P.P. wynika, że przedmiotowe działki o nr ew. [...] i [...] stanowiące byłą własność A. i S. P. a obecnie będące w użytkowaniu wieczystym R w P. zostały oddane w użytkowanie wieczyste na rzecz skarżącego w drodze umowy z dnia [...]04.1996r. Zbycie to nie było zdaniem pełnomocnika skarżącego poprzedzone aktem administracyjnym, którego skutkiem byłaby ta umowa. Zatem nie nastąpiło przeniesienie prawa użytkowania na rzecz skarżącego [...]. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik [...] powołał się również na rękojmię wiary publicznej księgi wieczystej, która chroni potencjalnych nabywców nieruchomości. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd uznał, iż zasadne są argumenty podane w skardze obu skarżących, bowiem oddanie nieruchomości gruntowej w drodze użytkowania wieczystego jak miało miejsce w przedmiotowej sprawie powoduje skutki prawne zbieżne ze zbyciem własności. Jak słusznie wskazał pełnomocnik zbycie przedmiotowych działek nastąpiło w drodze umowy, do której jako integralny załącznik była dołączona uchwała Zarządu Miasta P.na mocy, której nastąpiło oddanie w użytkowanie wieczyste działek lecz nie tych wskazanych w umowie. Nadto uchwała ta była opatrzona brakami formalnymi w postaci braku podpisów wszystkich członków organu kolegialnego jak również została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29.09.1990r o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, która nie należała do kategorii spraw z zakresu administracji publicznej. Spowodowało to de facto nieodwracalne skutki prawne. Odnosząc się do argumentu rękojmi wiary publicznej księgi wieczystej stwierdzić należy, że rękojmia chroni nabywcę ale tylko działającego w dobrej wierze. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Natomiast zasada ochrony praw osób, które nabyły prawa w dobrej wierze koresponduje z zasadą wyrażoną w art. 8 kpa, którą należy rozumieć, iż uchybienia administracji nie mogą powodować ujemnych następstw dla obywatela działającego w dobrej wierze. Z tych względów wniosek pełnomocnika skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za uzasadniony. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i z tego względu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.