IV SA/Wa 125/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Góra - Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: - odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r., po rozpoznaniu wniosku S. S., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r., po rozpoznaniu zażalenia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2013 r. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał żadnych okoliczności, które uzasadniałyby wniosek, co do tego, że wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd drugiej instancji stwierdził, że bezpośrednim skutkiem odmowy udzielania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium RP. Wskazywane przez skarżącego okoliczności nie są wywoływane i nie pozostają zatem w związku z zaskarżona decyzją. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za konieczne wskazanie przez skarżącego takich okoliczności, które wskazywać będą na to, że wykonanie decyzji z dnia [...] października 2012 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, natomiast wstrzymanie wykonania tej decyzji zagwarantuje stronie ochronę przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismem z dnia 21 maja 2013 r., wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, że po jego stronie zachodzą okoliczności powodujące, że wykonanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, może doprowadzić do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a w konsekwencji, że istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania tej decyzji. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 maja 2013 r. Termin do wykonania przedmiotowego wezwania upłynął w dniu 5 czerwca 2013 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania Sądu z dnia 21 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż to strona, która żąda zastosowania "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do zwolnienia strony z podania przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania ciężaru wykazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Zgodnie z art. 190 P.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mocą art. 197 § 2 P.p.s.a. powołany przepis ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany jest zatem wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 maja 2013 r. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 maja 2013 r. Sąd drugiej instancji jednoznacznie stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż po jego stronie zachodzą przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał też za konieczne dla orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji wskazanie przez stronę, że wykonanie tej decyzji może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący, pomimo upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu z dnia 21 maja 2013 r., nie wskazał, jakie okoliczności uzasadniają zastosowanie wobec niego ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowodministracyjnym. W tej sytuacji brak jest podstaw do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.