IV SA/Wa 1252/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. Dnia 8 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego) R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmawiającą nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalającą z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela B. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z uwagi na treść art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz 1573 tj. ze zm.) zwanej dalej "ustawą o cudzoziemcach". W oparciu o przywołane art. Skarżący został umieszczony w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest pożądany. Dlatego też, w razie opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie będzie mógł w przeciągu 3 lat ponownie wjechać na terytorium Unii Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a więc okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zgodnie z art. 124 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) w sprawach z zakresu wjazdu, pobytu i wyjazdu cudzoziemców z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzi się w systemie informatycznym wykaz cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, zwany dalej "wykazem". W myśl art. 128 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy w wykazie przechowuje się w szczególności dane cudzoziemca wobec którego została wydana decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy, zawierająca orzeczenie o wydaleniu w sytuacji o której mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1472 tj. ze zm.). Dane cudzoziemca umieszcza się w wykazie na okres 3 lat od dnia wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy (art. 128 ust. 3 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji). Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o cudzoziemcach cudzoziemcowi odmawia się wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany. W myśl art. 134a ustawy o cudzoziemcach dane cudzoziemca przechowywane w wykazie na podstawie art. 128 ust. 1 pkt 1 są przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu na okres przechowywania ich w wykazie. Z treści przywołanych przepisów wynika, że w sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji, a więc opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Skarżącego - któremu odmówiono nadania statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej, zgody na pobyt tolerowany - nie będzie on miał możliwości wjazdu przez okres 3 lat nie tylko na teren Rzeczypospolitej Polskiej, lecz również na obszar Unii Europejskiej. Powyższe niewątpliwie stanowi trudny do odwrócenia skutek, ograniczający prawa podmiotowego tegoż (swobody przemieszczania), powodujący konieczność udzielenia wnioskodawcy ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na koniec wskazać należy, że ostatnia nowelizacja ustawy o cudzoziemcach ustawą z dnia 27 kwietnia 2012 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2012 r. Nr 589) zmieniła zasady prawne umieszczenia cudzoziemców w wykazie (art. 128 ust. 1). Zmiany weszły w życie w dniu 12 czerwca 2012 r. Gdyby wniosek Skarżącego o nadanie statusu uchodźcy został negatywnie rozpoznany po dniu 11 czerwca 2012 r. wówczas dane Skarżącego nie zostałyby umieszczone w wykazie. Ponadto Art. 4 ustawy nowelizującej pozwala na wcześniejsze wykreślenie danych cudzoziemca z wykazu jednakże tylko w sytuacji, gdy dane te umieszczono w wykazie na podstawie decyzji, wydanej w wyniku postępowania wszczętego po dniu 23 grudnia 2010 r. Data ta jest powiązana z datą wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz. U. UE. L. z 2008 r. Nr 348, s.98). Natomiast Skarżący wniosek złożył dnia 13 października 2010 r. zatem nie będzie mógł skorzystać z opisanego uprawnienia, a wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje umieszczenie Skarżącego w wykazie, czego konsekwencją będzie brak możliwości wjazdu tegoż na obszar Unii Europejskiej przez okres 3 lat. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.