IV SA/Wa 1254/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. R. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium RP i zakazu wjazdu na terytorium Państw Schengen postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. o wydaleniu V. R. z terytorium RP i zakazu wjazdu na terytorium Państw Schengen przez okres 3 lat od dnia wykonania decyzji. W skardze V. R. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012 r. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek jest uzasadniony. Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p. p. s. a. na wniosek skarżącego dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Wykonanie zaskarżonej decyzji, na mocy której orzeczono m. in. o wydaleniu skarżącego z terytorium RP, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.