IV SA/Wa 1256/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Zaskarżoną przez W. M. do Sądu decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] o ustaleniu dla W. M. i J. M. opłaty w kwocie [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] o powierzchni [...] m2 położonej we wsi L., spowodowanego zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 p. p. s. a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle powołanego powyżej przepisu to skarżący jest zobowiązany wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest bowiem wykazanie przez skarżącego takich okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Skarżąca we wniosku w żaden jednak sposób nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na potrzebę dokonania oceny jego zasadności z punktu widzenia występowania wskazanych w art. 61 § 3 p. p. s. a. przesłanek, winien być przez skarżącego uzasadniony. Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skoro więc we wniosku nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 p. p. s. a. w związku z art. 61 § 5 p. p. s. a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.