IV SA/Wa 126/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta W. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 126/15 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta W. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość postanawia: uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 126/15 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako punkt 1., dodać do sentencji postanowienia punkt 2. treści następującej: "zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego Prezydenta Miasta W. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego." Postanowieniem z dnia 4 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 126/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe – w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta W. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość – wobec tego, że organ w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) rozstrzygnął sprawę, zainicjowaną powyższym wnioskiem W postanowieniu tym Sąd nie orzekł w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem z urzędu doręczony został m. in. pełnomocnikowi skarżącego, który – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – potwierdził jego otrzymanie datą 16 lutego 2015 r. W dniu 28 lutego 2015 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 4 lutego 2015 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania poprzez zwrot wpisu od skargi w kwocie 200 zł i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł, tj. w wysokości podwójnej stawki minimalnej ze względu na niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter sprawy i szczególną jej zawiłość. We wniosku tym pełnomocnik wskazał, że już w piśmie procesowym z dnia 2 października 2014 r. wnosił o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 166 tej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uzupełnienie orzeczenia co do zwrotu kosztów następuje w wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Z akt sądowych wynika, że wniosek o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego został zawarty w piśmie procesowym z dnia 2 października 2014 r. Nadto pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 4 lutego 2015 r. przez orzeczenie o kosztach postępowania, z zachowaniem terminu, o którym mowa w powołanym powyżej art. 157 § 1 ustawy. Powoduje to, że na mocy art. 201 § 1 powołanej ustawy skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 wskazanej wyżej ustawy. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego znajduje więc uzasadnienie w art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Na sumę zasądzonych w sentencji postanowienia kosztów postępowania składają się: kwota 200 zł uiszczona przez skarżącego w dniu 15 listopada 2013 r. tytułem wpisu sądowego od skargi i kwota 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania od Ministra Infrastruktury i Rozwoju, mimo że przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, z tej przyczyny, że na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju oraz zniesienia Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, z dniem 27 listopada 2013 r. zniesione zostało Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej i utworzone zostało Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju w drodze przekształcenia dotychczasowego Ministerstwa Rozwoju Regionalnego. Uznając zatem wniosek pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania za zasadny, Sąd – na mocy art. 157 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji postanowienia. Sąd nie przychylił się natomiast do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości uznając, że udział pełnomocnika w niniejszej sprawie poddany ocenie uwzględniającej charakter sprawy i znikomy wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, a także rodzaj wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, nie może być oceniony jako uzasadniający zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego we wnioskowanej wysokości, brak jest ku temu dostatecznych podstaw, by obciążać organ, który w trybie autokontroli uwzględnił skargę, kosztami zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości.